Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Саад ад-Дин II (سعد الدين زنكي), шамамен 1386 – 1403 немесе 1410 жылдары билік еткен, Ифат сұлтандығының сұлтаны. Ол Хакк ад-Дин II-нің бауыры және Мансур ад-Дин, Сабр ад-Дин II және Бадлай ибн Саад ад-Диннің әкесі болды. Тарихшы Ричард Панкхерст оны "Ифаттың соңғы ұлы билеушісі" деп сипаттайды.
Sa'ad ad Din II (سعد الدين زنكي), reigned c. 1386 – c. 1403 or c. 1410, was a Sultan of the Ifat Sultanate. He was the brother of Haqq ad Din II, and the father of Mansur ad Din, Sabr ad Din II and Badlay ibn Sa'ad ad Din. The historian Richard Pankhurst describes him as "the last great ruler of Ifat."
Билік
Саад ад-Дин II Эфиопия императоры Невайя Крестостың сарайында дүниеге келді. Ол ағасы Хақ ад-Дин II-мен бірге Эфиопия императорына қарсы көтеріліп, астанасын Адалға көшірді, ол Харар жотасындағы Абиссинияның бақылауынан тыс жерде орналасқан еді. Панкхерст Саад ад-Диннің Хадия мемлекетімен және Залан деген мал өсіруші халықпен соғысқанын айтады, екеуі де христиандық одақтастар болған. Алайда, Таддесе Тамрат атап өткендей, бұл жемістер ұзаққа соқпады, ал аймақтағы мұсылман күшінің өсуіне жауап ретінде император Давит I шекара бойындағы Эфиопия қорғанысын нығайтып, Фатагардағы Тилк қаласында сарайын құрды. Бұл қадамдарға қарамастан, Саад ад-Диннің Эфиопия аумағына жылдам шабуыл жасау әдеті Эфиопия императоры үшін қиындық тудырды, абиссиниялықтар арасында бірнеше шайқас болды және сұлтан Ифат аумағына терең кірмейінше, эфиопиялықтар онымен ашық майданда соғысқан жоқ. Саад ад-Дин мен Эфиопия генералы Барва арасындағы шайқастан кейін Ифат армиясы жеңіліске ұшырады және "әрқайсысы лауазымының белгісі ретінде темір таяқ ұстаған 400-ден астам қарт" қаза тапты, Саад ад-Дин қалған қолдаушыларымен бірге Зейланың ең шеткі бөлігіне қуылды.
Sa'ad ad Din II was born at the court of the Ethiopian Emperor Newaya Krestos. He and his brother Haqq ad Din II revolted against the Ethiopian Emperor and moved their capital to Adal which was outside the sphere of Abyssinian control in the Harar plateau. Pankhurst adds that Sa'ad ad Din also fought against the kingdom of the Hadiya and a pastoral people called the Zalan, both of whom were Christian allies. However, as Taddesse Tamrat notes, these successes were short lived, and in response to the growing Muslim power in the region Emperor Dawit I strengthened the Ethiopian defenses along the border and established his court at Tilq in Fatagar. Despite these steps, Sa'ad ad Din's practice of making quick raids into Ethiopian territory presented a difficult challenge to the Ethiopian Emperor, there were several fights between the Abyssinians and it was not until the Sultan was pursued deep into Ifat territory that the Ethiopians would face him on in a pitched battle. After a battle between Sa'ad ad Din and the Ethiopian general Barwa, in which the Ifat army was defeated and "no less than 400 elders, each of whom carried an iron bar as his insignia of office" were killed, Sa'ad ad Din with his remaining supporters were chased to furthest part of Zeila
Саад ад-Диннің қазасымен Валашма әулеті «Адал патшалары» деген атақты қабылдады. Оның он ұлы Йеменде Ахмад бин әл-Ашрафтың сарайына паналады.
With Sa'ad ad Din's death, the Walashma dynasty adopted the title of "kings of Adal". His ten sons took refuge in Yemen at the court of King Ahmad bin al Ashraf.
Мұра
Саад ад-Диннің қабірі Зейлада ғасырлар бойы қасиетті орын ретінде сақталған. Оны 1854 жылы саяхатшы Ричард Бертон барлап, зираттың жанындағы "тік бағананы қоршап тұрған тас үйіндісі" деп сипаттады. Ол қабірді "ұлықтаулық тойлардың қалдықтары, сынған тастар, кептірілген қоқыс және оттан қараңғырланған тастармен" әшекейленгенін айтты, бұл оның Зейланың ең қадірлі әулиесі ретінде "кұрметпен қабылданып, қастерленгенін" көрсетеді. Триммингем өзінің кітабын жазған кезде (1950 жылдар шамасында) қабірдің теңіздің шайып, қирағанын хабарлайды. Сонымен қатар, Зейла жағалауының жанындағы Солтүстік Сомалидегі Саад ад-Дин аралдары Саад ад-Диннің құрметіне аталған. Араб Фақидің "Абиссинияны бағындыру" тарихында Саад ад-Дин II-нің ұрпақтары Харла тайпаларының он алтыншы ғасырдағы Эфиопия-Адал соғысына қатысқандығы айтылады.
Sa'ad ad Din's tomb stood as a hallowed site for centuries in Zeila. It was visited by Richard Burton the explorer in 1854, who described it as "a mound of rough stones surrounding an upright pole" near the cemetery, decorated with "the remains of votive banquets, broken stones, dried garbage, and stones blackened by the fire" showing how he was "properly venerated" as the current favorite saint of Zeila. Trimingham notes that at the time he wrote his book (circa 1950), the tomb had been destroyed by the encroaching sea. Additionally, the Saad ad Din Islands in northern Somalia, off the coast of Zeila, are named in Sa'ad ad Din's honour. According to the chronicle "Conquest of Abyssinia" by Arab Faqīh, Harla clans descendant from Sa'ad ad Din II participated in the sixteenth century Ethiopian–Adal War.