Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Sir Eugene Aynsley Goossens (26 мамыр 1893 – 13 маусым 1962) – ағылшын дирижері және композиторы.
English conductor and composer
Sir Eugene Aynsley Goossens ('/ɡ//uː//s//ən//z/; 26 May 189313 June 1962) was an English conductor and composer.
Өмірбаян
Ол Лондонның Камден Таун қаласында, бельгиялық дирижер және скрипкашы Эжен Гуссенс (ұл, 1867–1958) және Карл Роза опера компаниясының әншісі Энни Куктың ұлы болып дүниеге келді. Ол дирижер Эжен Госсенс (әкесі, 1845–1906; оның әкесі мен атасы Эженді акцентпен жазған; ол өзі жазбаған) немересі болды. Оның кіші әпкелері мен бауырлары, барлығы да музыканттар, Мари, Адольф, Леон және Сидония есімділер болды. 1907 жылы ол Лондонға, композитор Чарльз Вильерс Стэнфорд пен скрипкашы Ахилл Ривард басшылығымен, Корольдік музыка колледжіне стипендиямен түсті. Ол Музыканттар қауымының күміс медалін жеңіп алды және Корольдік музыка колледжінің мүшесі аталды. 1911 жылдан 1915 жылға дейін Генри Вудтың Королевалар залы оркестрінде бірінші скрипкашы, ал екінші скрипкашы ретінде Филармониялық квартетінің негізін қалаушылардың бірі болды. 1916 жылы Стэнфордтың «Критик» операсын қою арқылы Томас Бичемнің көмекші дирижері ретінде көзге түсті. 1921 жылы ол дирижерлік мансабын дамытуға шешім қабылдап, өзінің оркестрін құрды; осы ұжыммен ол Эдисон Беллдің Velvet Face таңбасымен бірнеше граммофондық жазбалар жасады. 1921 жылдың 7 маусымында, композитордың өзі қатысқанда, Королевалар залында Игорь Стравинскийдің «Көктем құрбаны» операсының британдық тұңғыш көрсетілімін өткізді. Ол шамамен 25 жыл бойы АҚШ оркестрлерінде жұмыс істеді. Джордж Истменнің шақыруымен 1923 жылдан 1931 жылға дейін Рочестер филармониялық оркестрінің дирижері болды. Бұл қызмет Истман музыка мектебінде оқытумен де байланысты болды. 1920 жылдардың соңында ол Истман мектебінен туындаған Владимир Розингтің Америка опера компаниясына жиі жетекшілік етті. 1931 жылдан 1946 жылға дейін ол Цинциннати симфониялық оркестрінің дирижері ретінде Фриц Райнердің орнын басты. Гуссенс Австралияға аттанған кезде оған құрмет көрсету мақсатында тоғыз американдық композитор Эжен Гуссенстің оркестрге арналған «Темаға вариациялар» атты шығармасын бірлесіп жазды. Композиторлар: Эрнест Блох, Аарон Копланд, Пол Крестон, Анис Фулейхан, Рой Харрис, Уолтер Пистон, Бернард Роджерс, Роджер Сешнс және Димс Тейлор, ал финалды өзі Гуссенс жазды. Гуссенс 1947 жылдан 1956 жылға дейін Австралияда тоғыз жыл тұрды. Ол жаңа, ірі сахналық өнер театрын салу үшін ынталы түрде лобби жасады, нәтижесінде Сидней опера театры құрылды. Ол Сидней симфониялық оркестрі мен басқа да ұжымдарға дирижерлік етті және Жаңа Оңтүстік Уэльс штатының мемлекеттік музыка консерваториясының директоры болды. Ол 1956 жылдың наурызына дейін бұл лауазымдарды бірге атқарды, бірақ үлкен қоғамдық даудан кейін, рыцарь атағын алғаннан бір жыл өткен соң, отставкаға кетуге мәжбүр болды.
He was born in Camden Town, London, the son of the Belgian conductor and violinist Eugène Goossens (fils, 1867–1958) and Annie Cook, a Carl Rosa Opera Company singer. He was the grandson of the conductor Eugène Goossens (père, 1845–1906; his father and grandfather spelled Eugène with a grave accent; he himself did not). His younger sisters and brothers, all musicians, were Marie, Adolphe, Léon and Sidonie. and in 1907 in London on a scholarship at the Royal College of Music under composer Charles Villiers Stanford and the violinist Achille Rivarde among others. He won the silver medal of the Worshipful Company of Musicians and was made associate of the Royal College of Music. He was a first violin in Henry Wood's Queen's Hall Orchestra from 1911 to 1915 and as second violinist a founding member of the Philharmonic Quartet before coming to attention as Thomas Beecham's assistant conductor with a performance of Stanford's opera The Critic (1916). In 1921 he decided to make conducting his career and founded his own orchestra; with this ensemble he made a number of gramophone records for Edison Bell's Velvet Face label. He gave the British concert premiere of Igor Stravinsky's The Rite of Spring on 7 June 1921 at the Queen's Hall with the composer present. For nearly a quarter of a century, he accepted positions at U. S. orchestras. At the invitation of George Eastman he was conductor of the Rochester Philharmonic Orchestra from 1923 to 1931. This post also involved teaching at the Eastman School of Music. During the late 1920s he often conducted for Vladimir Rosing's American Opera Company, an organization which grew out of the Eastman School. From 1931 to 1946 he succeeded Fritz Reiner as the conductor of the Cincinnati Symphony Orchestra. In a tribute to Goossens on his departure for Australia, nine American composers collaborated on Variations on a Theme by Eugene Goossens, for orchestra. The composers were Ernest Bloch, Aaron Copland, Paul Creston, Anis Fuleihan, Roy Harris, Walter Piston, Bernard Rogers, Roger Sessions and Deems Taylor, with Goossens himself writing the finale. Goossens spent nine years in Australia, from 1947 to 1956. There, he enthusiastically lobbied for a new major performing arts theatre, which ultimately led to the creation of the Sydney Opera House. He conducted the Sydney Symphony Orchestra and other groups, and was the director of the NSW State Conservatorium of Music. He held these positions concurrently until March 1956, when he was forced to resign after a major public scandal, only a year after being knighted.
Ашулы оқиға
1950 жылдардың басында Гюссенс Розалин Нортонмен, «Кингс Кросс сиқыршысы» деп аталған әйелмен танысты. Нортон гротеск суретшісі ретінде және оккультизм мен эротикаға деген қызығушылығымен белгілі болды, оны Гюссенс құпия түрде бөлісті. Олар қызу қарым-қатынас жасап, көптеген құмар хаттар алмастырды. Гюссенс Нортоннан оларды жоюды сұрағанмен, ол бір топ хатты диванның артында жасырып қойды. 1956 жылдың басында Гюссенс Еуропаға сапар шекті, бірақ Сидней полициясының оған жазған хаттары мен оның оккульттік әрекеттерінің суреттерін иеленгенін білмеді. Бұл суреттер мен хаттарды Сидней Сан газетінің тілшісі Джо Моррис оның пәтерінен ұрлаған, ол оның күдікті «тобына» еніп кірген еді. Гюссенс 1956 жылдың 9 наурызында Австралияға оралғанда, Лондоннан алынған ақпарат бойынша Сидней әуежайында ұсталды. Оның сөмкелерін кеден қызметкерлері тексерді, олар фотосуреттер, гравюралар, кітаптар, пленка, резеңке маскалар және құрбандық шалуға арналған жақсы иіс тарататын таяқшалар тапты. Ол дереу тұтқындалмаса немесе айыпталмаса да, Гюссенс бірнеше күннен кейін полициямен сұхбаттасуға келісті, онда ол Нортонның «жора-жоралғыларының» суреттерімен және оның хаттарымен бетпе-бет келді. Нортонмен болған қарым-қатынасының дәлелдеріне тап болғаннан кейін, оны «ұятты мінез-құлық» деп айыптауға мүмкіндік алды. Гюссенс порнографиялық айыптауларға кінәлі екенін мойындады. Ол 100 фунт стерлинг айыппұл төледі; одан да маңыздысы, осы оқиға оның беделін түгелдей құртты және лауазымынан кетуге мәжбүр етті. Ол Англияға ұятпен оралды. Осы оқиға Инез Баранайдың «Паган» (1990) романының негізі болды; сонымен қатар Луис Ноураның «Шайтан – әйел» пьесасы мен Дрю Кроуфордтың «Евгений мен Рой» операсы осы оқиғадан шабыт алды. Осы оқиға Джефф Бертонның «Үйдің құлауы» фильмінде де көрсетілген.
In the early 1950s, Goossens met Rosaleen Norton, the so called "Witch of Kings Cross". Norton was known as an artist of the grotesque and for her interest in the occult and erotica, which Goossens secretly shared. They conducted an intense affair, exchanging a number of passionate letters; although Goossens asked Norton to destroy all of them, she kept a bundle hidden behind a sofa. In early 1956, Goossens visited Europe, unaware that Sydney police were already in possession of his letters to Norton and photographs of her occult activities, which had been stolen from her flat by Sydney Sun reporter Joe Morris, who had infiltrated her supposed "coven". When Goossens returned to Australia on 9 March 1956, he was detained at Sydney Airport, following a tip off by informants in London; his bags were searched by Customs officials, who found a large amount of what was then considered pornographic material, which included photographs, prints, books, a spool of film, some rubber masks, and sticks of incense. Although he was not immediately arrested or charged, Goossens naively agreed to attend a police interview a few days later, where he was confronted with photographs of Norton's "ceremonies" and his letters. Faced with the evidence of his affair with Norton – which left him open to the serious charge of "scandalous conduct" – Goossens was forced to plead guilty to the pornography charges. He paid a fine of £100; more significantly, the scandal ruined his reputation and forced him to resign from his positions. He returned to England in disgrace. The scandal was the basis of a novel, Pagan (1990), by Inez Baranay; it also inspired a play, The Devil is a Woman, by Louis Nowra and an opera, Eugene & Roie, by Drew Crawford. The scandal is documented in the film The Fall of the House, directed by Geoff Burton.
Ескерту
Бельгиялық баритон Альберт Гуссенс, оның әйелі Элис Гуссенс Вице-король, жаңа Оңтүстік Уэльс штатының оркестрінде сопрано болған, Сидней консерваториясының оқытушы құрамында болды, бірақ олар туысқан емес еді. Олардың қызы Рене Гуссенс, сопрано және Сидней мен Мелба консерваторияларындағы мұғалім, сэр Юджин Гуссенстің кіші қызы, "Жатақтық: естеліктер" кітабының авторы Рене Гуссенспен (1940 жылы туған) шатастырылып келді.
The Belgian baritone Albert Goossens, who with his wife Alice Goossens Viceroy, a soprano with the New South Wales State Orchestra, were on the teaching staff of the Sydney Conservatorium, was not related. Their daughter Renee Goossens, soprano and teacher at the Sydney Conservatorium and the Melba Conservatorium, has been confused with Renée Goossens (born 1940), youngest daughter of Sir Eugene Goossens and author of Belonging: a memoir.
Өлім
Оның бұрынғы оқушысы Ричард Бонинге өмірінің соңына қарай оны аралап, ол "толыққанды түрде қираған" күйде екенін көрді. Соған қарамастан, ол BBC-мен жұмыс істеуге шақырылды, ал Everest Records Goossens-тен стерео жазбалар жасауды өтінді. Everest үшін ол өлімінен аз бұрын Респигидің "Feste Romane" туындысын күшті жазбаға түсіріп, оны LP-дегі жалғыз таңдау ретінде шығарды. Оның Everest үшін жасаған басқа жазбаларына Римский-Корсаковтың "Шехерезаде", Рахманиновтың "Симфониялық билері", Чайковскийдің "Манфред симфониясы" және Гектор Берлиоздың "Фантастикалық симфониясы" кірді. Ол 1962 жылдың 13 маусымында Миддлсекстегі Хиллингдон ауруханасында ревматизм және асқазан жарасынан қан кету салдарынан қайтыс болды. Ол Сент-Панкрас және Ислингтон зиратында жерленді. Ол өзінің мүлігін, авторлық құқықтар мен гонорарларын қоса, "сенімді серігі және көмекшісі Памела Мэнге" қалдырды.
His former student Richard Bonynge visited him near the end of his life, and found him "absolutely destroyed". Nevertheless, he was engaged for work with the BBC, and Everest Records asked Goossens to make some stereo recordings. For Everest he completed a powerful recording of Respighi's Feste Romane just before his death and it was released as the sole selection on the LP. His other Everest recordings included Rimsky Korsakov's Scheherazade, Rachmaninoff's Symphonic Dances, Tchaikovsky's Manfred Symphony, and the Symphonie Fantastique by Hector Berlioz. He died of rheumatic fever and a haemorrhaging gastric ulcer on 13 June 1962 at Hillingdon Hospital in Middlesex. He was buried in St Pancras and Islington Cemetery. He left his estate including copyrights and royalties "to my faithful companion and assistant Miss Pamela Main".