Муниадона Кастильская: Памплона королевасы және мұрагерлік құқығы
Muniadona of Castile
Муниадона Кастильская – Памплона королевасы (1011-1035), құқықтары арқылы Рибагорса мен Кастилия графтықтарын алған Санчо Гарсес III-тің әйелі. Тарих, генеология.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Муниадона Кастилиялық (шамамен 995–1066), сондай-ақ Мэр немесе Муния деп те аталады, король Санчо Гарсе III-ге үйленгендігі арқасында 1011–1035 жылдар аралығында Памплона патшайымы болды. Ол бұл аймақтарға қатысты династиялық құқықтарын пайдаланып, кейіннен өзінің иеліктеріне 1017 жылы Рибагорса және 1028 жылы Кастилия графтықтарын қосты.
Muniadona of Castile (c. 9951066), also called Mayor or Munia, was Queen of Pamplona (10111035) by her marriage with King Sancho Garcés III, who later added to his domains the Counties of Ribagorza (1017) and Castile (1028) using her dynastic rights to these territories.
Династиялық құқықтар
Кастилия графы Санчо Гарсия мен оның әйелі Урраканың үлкен баласы және қызы, мүмкін Бану Гомес әулетінен шыққан, ол 27 маусымға дейін Памплона королі Санчо Гарсес III-ке үйленді. 1017 жылы Вильгельм Исарн, Рибагорза графы, Валь-д’Аранға жорық жасағанда қаза тапты. Вильгельмнің заңды емес тууы графтыққа талап ету құқығын күмәнде қалдырды, соның салдарынан графтық оның және оның туысы Мэйор Гарсияның арасында бөлісті, Мэйор Гарсия – Кастилияның Гарсия Фернандес графының қызы, Вильгельмнің әпкесі Ава де Рибагорзаның қызы, және оның күйеуі Палларс-Жюсса графы Раймонд III. Вильгельмнің балалары болмауы Мэйор мен Раймондты графтықтың барлығына талап етуге итерді, бірақ бұл Санчо Гарсес III Памплонамен келіспеді, ол әйелі Муниадонаның династиялық құқықтарын жақтады. Муниадона Мэйордың ағасы, граф Санчо Гарсияның үлкен қызы болғандықтан, әжесі Аваның заңды мұрагері, демек Аваның әкесі Рибагорза графы Раймонд II-нің мұрагері болуға құқылы еді. 1017 жылы Санчо III әскерлері Рибагорзаға шабуыл жасады және Вильгельмнің графтығының жартысын бақылауға алды, ал қалған бөлігі 1025 жылға дейін Мэйор Гарсияның қолында болды. Күйеуі оны қайтарып алғаннан кейін, Мэйор қалған бөлігін Санчо III-ке берді, ал Раймонд III тек Ногера Рибагорсана алқабын сақтап қалды. Бұл ауысуды мойындау үшін Муниадона кейіннен кейде қолданған Мэйор есімін қабылдаған болуы мүмкін. Тағы да, 1028 жылы Муниадонаның династиялық құқықтары қолданылды. Леондағы Вела әулеті граф Гарсия Санчес Кастилияны өлтіргеннен кейін, Санчо III Кастилияны бақылауға алды, өйткені оның әйелі қайтыс болған графтың үлкен әпкесі еді. Олардың ұлы Фердинанд Санчес 1029 жылы граф болып тағайындалды.
Eldest child and daughter of Sancho García, Count of Castile and his wife Urraca, probably a member of the Banu Gómez family, she married King Sancho Garcés III of Pamplona before 27 June 1011 when both appear confirming certain privileges of the Monastery of San Millán. In 1017, William Isarn, Count of Ribagorza was assassinated during an expedition to the Val d'Aran. William's illegitimacy had resulted in his claim to the county being challenged, and it had been partitioned between him and his cousin Mayor García, daughter of García Fernández of Castile by William's aunt, Ava de Ribagorza, along with her husband Count Raymond III of Pallars Jussà. William's death without heirs led Mayor and Raymond to claim the entire county, but this was contested by Sancho Garcés III of Pamplona, asserting the dynastic rights of his wife Muniadona, who as eldest daughter of Mayor's brother, Count Sancho García, could claim to be the rightful heiress of her grandmother Ava, and hence of Ava's father Count Raymond II of Ribagorza. In 1017 the troops of Sancho III invaded Ribagorza and he took control over William's half of the county, while the rest remained in the hands of Mayor García until 1025 when, having been repudiated by her husband, Mayor transferred most of the remainder to Sancho III, Raymond III only retaining the Noguera Ribagorçana basin. It may have been in recognition of this transfer that Muniadona adopted the name Mayor that she would sometimes use subsequently. Again, in 1028, Muniadona's dynastic rights were invoked. Following the assassination of Count García Sánchez of Castile by the Vela family in León, Sancho III took control of Castile since his wife was the eldest sister of the late count. Their son Ferdinand Sánchez was named count in 1029.
Жесірлік және өсиет
Мюниадона күйеуі мен балаларының көпшілігінен кейін өмір сүрді, мүмкін, 1063 жылдың желтоқсанында әлі тірі болған Хименадан басқа. 1035 жылы күйеуі қайтыс болғаннан кейін Мюниадона Сан-Мартин-де-Турс-де-Фромиста монастырына негіз салды және 1066 жылдың 13 маусымындағы өсиетімен сол жерде жерленуін өтінді. Ол өсиетін орындағаннан кейін көп ұзамай қайтыс болды. Оның өсиетімен "осы уақытқа дейін пайдаланғандарға берген аттарын толығымен беру туралы шешім қабылданды. Ол сондай-ақ өзіне тәуелді болған, христиан дініне өткен сарасендерді босатып жіберді. Сонымен қатар, ол Сан-Мартин-де-Турс-де-Фромиста монастырын ол өңдеген жерлердің иесі деп жариялады және оған Бобадилла мен Агеродағы басқа да мүліктерді, Фромиста мен Поблация-де-Кампостың үштен бірін, сондай-ақ Вильотадағы жарты алап пен сернаны сыйлады. Ол сондай-ақ Фромистадағы қойларын, сиырларын және жылқыларын Санта-Мария, Сан-Хуан-Баутиста және Сан-Мартин шіркеу орталықтары арасында бөлді, ал Астуриядағы сиырларын өзінің жерленген жеріне, Сан-Мартин-де-Турс-де-Фромиста монастырына және оның жаны үшін дұға етуге міндеттелген үш монахқа бөлді".
Muniadona outlived her husband and most of her children, except perhaps Jimena who was still alive in December 1063. After the death of her husband in 1035, Muniadona founded the monastery of San Martín de Tours de Frómista, and in her testament dated 13 June 1066, she requested to be buried there. She probably died shortly after executing her last will. Her last will also "determined the definitive transfer of the horses that she had lent to those who enjoyed them until then. She also freed the Saracens who had converted to Christianity that were under her dependence. In addition, she declared the monastery of San Martín de Tours de Frómista owner of the estates that it had been exploiting and gave it other properties in Bobadilla and Agero, the thirds of the tithes of Frómista and Población de Campos, as well as a half meadow and a serna in Villota. She also divided her sheep, cows and horses in Frómista among the ecclesiastical centers of Santa María, San Juan Bautista and San Martín, and the cows she had in Asturias among the place of her burial, the monastery of San Martín de Tours de Frómista and the three monks who were in charge of praying for her soul".