Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Үлкен Равели және Кіші Равели - Рамзидің оңтүстігіндегі Апвудқа жақын ауылдар. Олар Англияның Хантингдоншир (қазіргі Кембриджширдің бір бөлігі) аймағында, Рамзиден оңтүстік-батысқа қарай 3 км жерде орналасқан. Тұрғындар саны Upwood және Raveleys азаматтық приходтарында көрсетілген.
Great Raveley and Little Raveley are villages near Upwood south of Ramsey. They are located in Huntingdonshire (now part of Cambridgeshire), England, 3½ miles south west of Ramsey. The population is shown in the civil parish of Upwood and the Raveleys.
Шіркеу
Сент-Джеймс шіркеуі, Кіші Равели, шамамен 1230 жылы салынған деп есептеледі, ал кеменің кемі 14-ғасырдың соңында қайта салынды, ол кеңейтілді. 1914 жылы шіркеудің ғибадатханасында қалпына келтіру жұмыстары жүргізілді, ал 1975 жылы шіркеу жеке үйге айналды. Оның діни жәдігерлері, соның ішінде шрифт қазір Питерборо музейінде. Сент-Джеймс шіркеуі 19 1⁄4 фут пен 143⁄4 футтан және нефтен (31 фут пен 163⁄4 футтан) тұрады. Қабырғалары таспен қапталған, ішінара сылатылған, төбелері плиткамен қапталған. Шахтер 1230 жылы салынған болуы мүмкін, ал кеме кемесі 14 ғасырдың соңында оңтүстікке қарай кеңейтілген кезде қайта салынған. Қақпаның бас кіреберісі 1914 жылы қалпына келтірілді. 13 ғасырдағы шіркеудің 1350 ж. екі жарық шығыс терезесі бар, ал солтүстігінде 1230 ж. Солтүстік қабырғасында 14 ғасырдағы екі жарық терезесі бар. Оңтүстік қабырғасында ұқсас терезе, 13 ғасырдағы есіктің бұрыштамасы бар, төрт бұрышты төменгі жақтағы терезе, 13 ғасырдағы баспалдақ пен жай төрт бұрышты ойық бар. Қақпаның қақпасы 16 ғасырдың басында салынған, екі рет жасалып, ішкі жағы қапталған шахталар мен негіздермен салынған. Шатырдың шаңы 15 ғасырдың аяғына таман салынған. Алтар үстелі 17 ғасырдың ортасына жатады, аяқтары бұрылысқан. 14 ғасырдың аяғындағы солтүстік қабырғасында екі бастапқы екі жарық терезе және блокталған есік бар. Оңтүстік қабырғасында 16 ғасырдың басындағы екі терезе, ұқсас датадағы есік және 15 ғасырдағы полица бар бассейн бар. Терезелерде ежелгі шынының кішкентай сынықтары бар. Батыс қабырғасында терезе жоқ, бірақ ортасында үлкен бекініс бар; жоғарыдағы дубльде екі қоңырау үшін қоңырау шалыны бар, бұрын жазық шатырдың үстінде тұрды, бірақ қазір дубльді көтеру арқылы батыс қабырғаға қосылды және қазіргі шатырдың сызығынан төмен. Кеме сарайының шатыры негізінен заманауи, бірақ үш ескі байлам және тіректері бар. Кіші Равели Вистоуға бағынышты болған, бірақ Вистоу 1351 жылы еншілік құқық алғанға дейін, ол тікелей Бьюриге тәуелді болған. Шатыр алғаш рет 1178 жылы Папа Александрдың бұқасында айтылған. Қасиетті жердің шомылдыру рәсімінен, некеден және жерлеуден қашан пайда болғаны белгісіз, бірақ суретші 15 ғасырдан бастап 1576 жылға дейін бар. Тірі қалғандар - мұрагерлер, ал қаламгерлер немесе діни қызметкерлер деп аталатын, иелері - иелерінен. 1649 жылғы Парламент зерттеуінде Кіші Равели Бьюридің часовнясы және жылына 12 фунт стерлинг болатын сыйлық деп айтылады, ал үлкен Равели, шіркеу де, часовня да жоқ, төртінші миль ішінде орналасқан, Кіші Равелиге қосылу өте ыңғайлы болды, бірақ бұл ұсыныс жүзеге асырылмады. 1867 жылы лорд Сэндвич, елорданың иесі ретінде, өзінің донорлық құқығынан бас тартты және тірі адам оның қамқорлығында болған.
It is thought that St James' Church, Little Raveley, was built in about 1230 with the nave being rebuilt in the late 14th century when it was widened. Restoration work was carried out on the chancel in 1914 and, in 1975 the church was de consecrated, becoming a private house. Its religious artefacts, including the font, are now in Peterborough Museum. The church of St James consists of a chancel (19¼ ft. by 14¾ ft.) and a nave (31 ft. by 16¾ ft.). The walls are of rubble with stone dressings partly plastered and the roofs covered with tiles. The chancel was probably built c. 1230, and the nave rebuilt late in the 14th century, when it was widened to the south. The chancel was restored in 1914. The 13th century chancel has a two light east window of c. 1350, and just north of it is a foliated corbel capital, of c. 1230. The north wall has a 14th century square headed two light window. In the south wall is a similar window, a 13th century doorway with bracketed lintel, a square headed low side window, a 13th century piscina with trefoiled head, and a plain square recess. The arch is of early 16th century date, of two orders, the inner carried on engaged shafts with moulded capitals and bases. The roof appears to be of late 15th century date. The altar table is of mid 17th century, with turned legs. The north wall of the late 14th century nave has two original two light windows and a blocked doorway. The south wall has two early 16th century windows, a doorway of similar date and a 15th century piscina with shelf. The windows contain small fragments of ancient glass. The west wall has no window, but a large buttress in the middle; in the gable above is a bell cote for two bells, formerly standing up above a flat roof, but now, by the raising of the gable, incorporated in the western wall and below the line of the present roof. The nave roof is mostly modern, but has three old tie beams and braces. Little Raveley was a chapelry subordinate to Wistow apparently until Wistow obtained parochial rights in 1351, when it was directly dependent upon Bury. The chapel is first mentioned in the bull of Pope Alexander in 1178. It is uncertain when it first acquired the parochial rights of baptism, marriage and burial, but the font is of the 15th century and the parish registers go back to 1576. The living was a donative, the incumbents, who were called chaplains or curates, being collated by the lord of the manor. In the Parliamentary Survey of 1649, Little Raveley is said to be a chapelry of Bury and a donative worth £12 a year, and that Great Raveley, lying within a quarter of a mile, having neither church nor chapel, was very convenient to be joined to Little Raveley, but this proposal was not carried out. About 1867 Lord Sandwich, as lord of the manor, relinquished his right to the donative and the living became a vicarage in his patronage.