Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Тантрикалық жиналыстар немесе тойлар
Tantric assemblies or feasts
Ганачакра (gaṇacakra "жиналыс шеңбері";) сондай-ақ цок, ганапуджа, чакрапуджа немесе ганачакрапуджа деп аталады. Бұл әртүрлі тантрикалық жиналыстар немесе тойлар үшін қолданылатын жалпы термин, онда жаттығушылар мантра оқу, мудра жасау, құрбандық шалу және садхана немесе рухани тәжірибе бөлігі ретінде әртүрлі тантрикалық рәсімдерді орындау үшін жиналады. Ганачакра көбінесе қасиетті тамақтан және би, рухтың иеленуі және транстан тұратын мерекелерден құралады; той әдетте ортағасырлық Үндістанда тыйым салынған немесе табу саналған ет, балық және шарап сияқты заттардан тұрады. Тантрикалық тәжірибе ретінде ганачакраның түрлері бүгінде индуизмде, Бөн және Ваджраяна буддизмінде кездеседі. Профессор Миранда Шоу ганачакра тәжірибесін былай қорытындылайды:
A ganacakra ( gaṇacakra "gathering circle"; ) is also known as tsok, ganapuja, cakrapuja or ganacakrapuja. It is a generic term for various tantric assemblies or feasts, in which practitioners meet to chant mantra, enact mudra, make votive offerings and practice various tantric rituals as part of a sādhanā, or spiritual practice. The ganachakra often comprises a sacramental meal and festivities such as dancing, spirit possession, and trance; the feast generally consisting of materials that were considered forbidden or taboo in medieval India like meat, fish, and wine. As a tantric practice, forms of gaṇacakra are practiced today in Hinduism, Bön and Vajrayāna Buddhism. Professor Miranda Shaw summarises the experience of a gaṇacakra:
Самуил былай дейді:
Samuel holds that:
Индуистік тантрада
Гинду тантрасында ганачакра әдетте панчамакара немесе "бес М" деп аталатын бес элементтен тұрады. Бұл мадья (ішімдік), мамса (ет), мацья (балық), мудра (дән) және маитхуна (жыныстық қатынас). Табу бұзатын элементтерді тек Ағори монахтар ордені сияқты "сол қол жолының" тантриктері (вамачариндер) ғана нақты түрде қолданады, ал "оң қол жолының" тантриктері (дакшинячариндер) оған қарсы тұрады. Вамачара дәстүрінде ізбасарлар түтін жағу, музыка және киім-кешек сияқты басқа да ритуалдық элементтермен қатар бес М-ді тікелей тұтынуға және пайдалануға қатысады. Бұл тәсіл рухани өзгеріске қол жеткізу үшін осы элементтерді ашық қабылдауды білдіреді. Керісінше, Дакшиньакара тәлімгерлері бес М-ді символдық және метафоралық тұрғыдан түсіндіреді, олардың рухани маңыздылығына баса назар аударады және оларды медитация мен ішкі трансформацияның символдары ретінде пайдаланады. Бұл түсінік тәлімгерлерді дүниелік құштарлықтарынан бірте-бірте арылып, нәзік тантралық тәжірибелерді қабылдауға ынталандырады.
In Hindu tantra, a ganachakra typically consists of five elements known as panchamakara or the "five Ms". These are madya (alcohol), māṃsa (meat), matsya (fish), mudrā (grain), and maithuna (sexual intercourse). Taboo breaking elements are only practiced literally by "left hand path" tantrics (vāmācārins) such as the Aghori monastic order, whereas "right hand path" tantrics (dakṣiṇācārins) oppose these. In the Vamachara tradition, adherents engage in literal consumption and use of the Five Ms, along with other ritual elements such as incense, music, and costumes. This approach represents a more overt embrace of these elements to attain spiritual transformation. In contrast, Dakṣiṇācāra practitioners interpret the Five Ms symbolically and metaphorically, emphasizing their spiritual significance and using them as symbols for meditation and inner transformation. This interpretation encourages practitioners to transcend their worldly desires gradually and embrace subtle Tantric practices.
Тибет буддизміне
Тибет буддизмінде дәстүр бойынша, tsok (тибет. ганачакра үшін) Падмасамбхаваға немесе басқа да құдайларға, әдетте гуруларға, айдың он күнінде, ал Дакинидің бір түрі – Еше Цогьял, Мандарава немесе Ваджрайогиниге айдың жиырма бесінші күні ұсынылады. Әдетте, қатысушылар өздерінің самаяларымен (байланыстары немесе серті) ет пен алкоголь ішіп-жеуге міндетті, ал рәсімде жыныстық қатынастың символдық элементтері болады. Ганачакра литургиясы мен рәсімі аштықтан зардап шегушілердің, гений лоцидің және басқа да тұлғалардың ашуын басу үшін тамақ пен басқа да мейірімді сыйлықтарды ұсынады. Дэвид Снеллгроув (1987) Батыс әлемінде ілімдерді таратушы тибет ламаларының жиі қолдайтынын, жыныстық одаққа және "бес таза емес затқа" (әдетте "бес нектар" деп аталады) қатысты садханаға сілтемелерді символдық деп қарауға бейімділігі бар дейді. Сәйкестіктер мен алмастырулардың жасырын тілінде ешқандай қайшылық жоқ. Дегенмен, қазіргі таңтрикалық жақтаушылар мен ғалымдар "символдық" терминін қолданғанда, ешқандай сыртқы тәжірибелер жүргізілмегендей көрінеді, бұл олардың шындықты бұрмалауына және жалғастыруына себеп болады. Тибет буддизмінің Чод тәжірибесінде, ганачакраның бір түрінде, практикант өзінің денесін барлық тірі жандарға тойға шақырылған сыйлық ретінде ұсынады.
In Tibetan Buddhism, it is traditional to offer a tsok (Tib. for ganachakra) to Padmasambhava or other deities, usually gurus, on the tenth lunar day, and to a form of dakini such as Yeshe Tsogyal, Mandarava or Vajrayogini on the twenty fifth lunar day. Generally, participants are required by their samaya (bond or vow) to partake of meat and alcohol, and the rite tends to have elements symbolic of coitus. Traditions of the Ganachakra liturgy and rite extends remains of food and other compassionate offerings to alleviate the insatiable hunger of the hungry ghosts, genius loci and other entities. David Snellgrove (1987) holds that there is a tendency oft promoted by Tibetan lamas who disseminate teachings in the Western world, to treat references to sexual union and to sadhana that engages with the "five impure substances" (usually referred to as the "five nectars") as symbolic. In the twilight language of correspondences and substitutions there is no inconsistency. Although, when modern tantric apologists and scholars employ the term "symbolic" as though no external practices were engaged in literally, they mislead and perpetuate an untruth. In the Tibetan Buddhist practice of Chöd, a variation of the gaṇacakra has the practitioner visualizing offering their own body as a feast for all beings who are all invited to the feast.