Структуралық фильм: 1960-70 жылдарғы авангардтық кино қозғалысы
Structural film
Структуралық фильм – 1960-70жж. АҚШ, Ұлыбританиядағы авангардтық тәжірибелік кино бағыты. Тони Конрад, Холлис Фрэмптон сияқты режиссерлердің жұмыстары.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Фильм жанры
Құрылымдық фильм – 1960 жылдары АҚШ-та кең таралған авангардтық эксперименталды фильмдер қозғалысы. 1970 жылдары Ұлыбританияда осымен байланысты қозғалыс дамыды.
Film genre
Structural film was an avant garde experimental film movement prominent in the United States in the 1960s. A related movement developed in the United Kingdom in the 1970s.
Америка Құрама Штаттары
Құрылымдық фильмдер қозғалысымен байланысты алғашқы фильмдер 1960 жылдардың ортасында пайда болды. Осы кезеңдегі Нью-Йорк режиссерлері, кейіннен осы терминмен байланысты болды: Тони Конрад, Холлис Фрэмптон, Эрни Гехр, Кен Джейкобс, Джордж Ландоу, Майкл Сноу және Джойс Виланд. Құрылымдық фильмдермен байланысты ең алғашқы фликерлік фильмдер 1966 жылы жасалды. Минималистік музыкант Конрад, «The Flicker» фильмін жасады, онда қара және ақ кадрлар әртүрлі жиіліктерде орналастырылып, фликерлік эффект тудырды. Визуалды суретші Пол Шаритс бірнеше фликер фильмдерін жасады – «Ray Gun Virus», «Piece Mandala/End War» және «Fluxus» фильмі «Word Movie» – «киноның жаңа тұжырымын қалыптастыруға бағытталған қозғалыс суреттерінің негізгі механизмдерін» қайта қарастыру мақсатында. Екі режиссер өзінің фильмдерін бір-бірінің тәжірибесінен және бұрынғы фликер фильмдерінің үлгілерінен хабарсыз жасады. 1960 жылдардың соңында құрылымдық фильмдер қозғалысы, эксперименталды киноның 1960 жылдардағы контрмәдениеттен алшақтауымен және академиялық ортамен, сондай-ақ кинотеориямен жақын байланысқа түсуімен бірге жүрді. 1969 жылы «Фильм мәдениеті» журналы П. Адамс Ситнидің «Структуралық фильм» атты мақаласын жариялады, онда ол осы терминді енгізді. Одан кейін ол келесі жылдары екі қайта қарау нұсқасын жариялады. Құрылымдық фильмдер қозғалысы, Конгресс кітапханасының қағаздық басылымдар жинағының қайта жандануымен бір мезгілде болды. 1950 жылдардың басынан бастап кітапхана өзінің қағаздан жасалған архивінен кинонегативтер жасады, бұл 1912 жылға дейінгі ертедегі кинематографиялық туындыларға авторлық құқықтарды орнату үшін қолданылды. Бұл жаңа басылымдар 1960 жылдардың ортасынан соңына қарай тарала бастады. Олардың кенеттен қолжетімді болуы, тұрақты және қозғалатын бейнелер арасындағы аралық жағдайға қызығушылықты арттырды. Джейкобс және Фрэмптон сияқты режиссерлер жаңа фильмдер үшін бастапқы материал ретінде қағаздық басылымдар жинағын пайдаланды.
The earliest films associated with the structural film movement emerged during the mid 1960s. New York filmmakers from this period whose work was later associated with the term were Tony Conrad, Hollis Frampton, Ernie Gehr, Ken Jacobs, George Landow, Michael Snow, and Joyce Wieland. The earliest flicker films associated with structural film were made in 1966. Conrad, a minimalist musician, made The Flicker, where solid black and white frames are arranged in different frequencies to produce a flicker effect. Visual artist Paul Sharits made several flicker films—Ray Gun Virus, Piece Mandala/End War, and the Fluxus film Word Movie—in an effort to revisit "the basic mechanisms of motion pictures working toward a new conception of cinema." The two filmmakers made their respective works with knowledge of neither each other's practices nor earlier examples of flicker films. By the late 1960s, the structural film movement coincided with a shift in experimental cinema away from 1960s counterculture and toward closer affiliations with academia and film theory. In 1969 Film Culture magazine published P. Adams Sitney's essay "Structural Film", in which he coined the term. He published two revisions in the following years. The structural film movement was concurrent with a renaissance of the Library of Congress's Paper Print Collection. Since the early 1950s, the library had been making film negatives from its archive of paper prints, used to establish copyright on early cinematic works until 1912. These new prints began to circulate starting in the mid to late 1960s. The sudden availability of these prints generated interest in their intermediate state between still and moving image. Filmmakers such as Jacobs and Frampton made use of the Paper Print Collection as source material for new films.
Ұлыбритания
Ұлыбританияда 1970 жылдары фильмнің материалдық ерекшеліктеріне ден қойған, осыған ұқсас "құрылымдық/материалистік" кино қозғалысы пайда болды. Осы қозғалысқа қатысты фильм жасаушылардың көпшілігі Лондондық Киношылар Кооперативімен байланысты болды, олардың ішінде Дэвид Кросвейт, Фред Драммонд, Джон Дю Кейн, Майк Данфорд, Гилл Эзерли, Питер Гидал, Роджер Хаммонд, Майк Леггет, Малкольм Ле Грис және Уильям Рабан болды.
In the United Kingdom, a related "structural/materialist" film movement emerged during the 1970s, similarly focused on the material properties of film. These filmmakers, often associated with the London Film Makers' Co op, included David Crosswaite, Fred Drummond, John Du Cane, Mike Dunford, Gill Eatherley, Peter Gidal, Roger Hammond, Mike Leggett, Malcolm Le Grice, and William Raban.
Шолу
Бұл терминді П. Адамс Ситни енгізді, ол кино өнерпаздары Сидни Петерсон мен Стэн Браххейдж сияқты суретшілер қолданған күрделі және тығыз кино формаларынан алшақтағанын байқады. "Структуралық фильм" жасаушылары оның орнына көбірек қарапайым, тіпті алдын ала жоспарланған өнерге ұмтылды. Фильмнің пішіні шешуші, ал мазмұны екінші деңгейде болды. Бұл терминді әдеби және философиялық структурализм терминімен шатастыруға болмайды.
The term was coined by P. Adams Sitney who noted that film artists had moved away from the complex and condensed forms of cinema practiced by such artists as Sidney Peterson and Stan Brakhage. "Structural film" artists pursued instead a more simplified, sometimes even predetermined art. The shape of the film was crucial, the content peripheral. This term should not be confused with the literary and philosophical term structuralism.