Кіріспе

Папуа-Жаңа Гвинеяның мыс және алтын кен орны – Оқ-Теди кені.

Оқ-Теди кені – Папуа-Жаңа Гвинеяның Батыс провинциясының Солтүстік Муай ауданындағы Стар-Маунтинс ауылдық округінде, Оқ-Теди өзенінің бастауына жақын орналасқан ашық карьерлік мыс және алтын кені. Кенді Ok Tedi Mining (OTM) компаниясы басқарады, оның басым үлесі PNG Sustainable Development Program Limited (PNGSDPL) компаниясына тиесілі. 2013 жылы Папуа-Жаңа Гвинея үкіметі оны даулы әрекет арқылы мемлекеттік меншікке алды. 2002 жылға дейін, 2001 жылы бірігу нәтижесінде құрылған әлемдегі ең ірі тау-кен компаниясы BHP Billiton-ның басым үлесіне тиесілі болды. PNG-нің шалқары аймағында, Фубилан тауында, жоғары жауын-шашын жауатын және жиі жер сілкінісі болатын аймақта кенді игеру қиындықтар тудырды. Кен өндірісіне қызмет ету үшін Табубил қаласы салынды.

Тарих

Тау-кен жұмыстары басталғанға дейін Фубилан тауы мыс тау, ал үстінде алтын қабаты бар деп сипатталған. 1970 жылдары аймақта іздеу-барлау бұрғылау жұмыстары басталды, оны Kennecott Copper Corporation жүргізді. 1980 жылдардың басында BHP кен өндіруге лицензия алды. Ок Тедиде алғашқы алтын 1981 жылы өндірілді. Bechtel бірлескен кәсіпорын келісімі бойынша инженерлік, жабдық сатып алу және құрылыс қызметтерін ұсынды. 1984 жылы BHP цианид әдісін қолдана отырып, алтын қабатын игеруді бастады. Алтын кен орыны таусылғаннан кейін, компания төмендегі әлдеқайда ірі мыс кен орынын өндіру үшін зерттеу жүргізді. Сол кезде бұл кен орыны әлемдегі ең ірі мыс кен орыны деп есептелді. BHP Папуа-Жаңа Гвинея үкіметімен, Amoco және Inmet Mining компанияларымен серіктестікке келісіп, мыс кен орынын өндіруге кірісті. BHP кен орнындағы басым үлесін сақтап қалды. 2002 жылы BHP Billiton жобадан толығымен шығып, Ок Тедидегі экологиялық апатқа жауап ретінде өз үлесінің көп бөлігін PNG Sustainable Development Program-ға берді. Үлестерді беруден кейін жобаға қатысушылардың үлесі былай болды: PNG Sustainable Development Program Limited (52%), Папуа-Жаңа Гвинея мемлекеті (30%) және Inmet Mining Corporation (18%). Фубиландағы барлық тау-кен жұмыстарының бас кеңсесі Табубилде орналасқан.

Инфрақұрылым

Папуа-Жаңа Гвинея және Батыс провинциясындағы маңызды экономикалық нысан ретінде, провинцияның жалпы экономикасының жартысынан астамын және елдің барлық экспорттық кірісінің 25,7 пайызын құрайтын кен, инфрақұрылымның үлкен бөлігінің салынуына жауапты болды.

Кен орнының

Кен ашық карьерде жұмыс істейді, ал Фубилан тауы жердегі терең шұңқырға айналды. 2004 жылдың 31 желтоқсанына дейін 8,896,577 тонна мыс концентраты (оның ішінде 2,853,265 тонна мыс және алтын металдары) өндірілді. Сонымен қатар, 1985 жылдан 1990 жылға дейін 47.642 тонна (1,531,700 унция) алтын құймасы өндірілді.

Теміршік

Кен орнының қасында шикізатты мыс концентраты салмасы мен аздаған алтынға айналдыратын диірмен орналасқан. Диірменде әрқайсының жанында екі допты диірмені бар екі ірі диірмен жұмыс істейді. Мыс концентраты салмасы түрінде өндіріліп, Киунга-Табубил тас жолы арқылы ауданның негізгі порты – Киунгаға жіберіледі, онда ол Флай өзені арқылы өзен кемесімен тасымалданады.

Маған келіңіз .

Кен Оқ-Менгадағы су электр стансасы арқылы қуаттандырылады, ол Табубил қаласына жақын Оқ-Теди өзенінің саласы. Оқ-Менга өзенінен ағын жеткілікті электр энергиясын өндіруге келмейтін жағдайларда қосымша дизельдік генераторлар қолданылады.

Кюнга-Табубил тас жолы

Киунга Табубил тас жолын Ok Tedi Mining компаниясы күтіп ұстайды, себебі кен шахтасы осы жолдың ең көп пайдасын көретін иесі болып табылады. Автожолдың басым бөлігі Оқ-Теді өзенімен дерлік қатар жүреді. Жолдың кейбір бөліктері көбінесе өзенге шайылып, қайта салынуы қажет. Бұл жолды күтіп ұстауға жылына 1,5 миллион кина (Kina) жұмсалады. Кен орнынан Киунгаға дейін жез шлам құбыры осы жолдың бойымен толығымен өтеді.

Табубил

Табубил – Папуа-Жаңа Гвинеяның Батыс провинциясының Солтүстік Флай округінде, Kiunga-Табубил тас жолынан оңтүстікке қарай орналасқан қалашық. Қала, оның ішінде көшірілген Ванбин ауылы мен Лейтаун индустриалды аймағы, провинцияның ең ірі елді мекені болып табылады, бірақ провинция астанасы Дару шамамен осы көлемде. Қала негізінен Ок-Теді кенішін қамтамасыз ету мақсатында салынған. OTM штаб-пәтері «Ақ үй» деп аталатын ғимаратта орналасқан, ол Табубил халықаралық мектебінен оңтүстікке қарай, ал Клаудлендс қонақ үйінен шығысқа қарай орналасқан. Кеніште Табубилде резервтік дизельдік электр станциясы бар.

Киунга

Киунга – Флай өзеніндегі кенге қызмет көрсететін портовый қала. 2000 жылғы халық санағы бойынша 8300 тұрғыны бар бұл қалашық Киунга-Табубил тас жолының және мыс концентратының пульпа құбырының соңғы нүктесі болып табылады, кен орнынан шамамен жолмен. Кен операторлары жыл сайын өзен жүйесіне 80 миллион тонна ластанған қалдықтарды, үстіңгі қабатты және кеннен туындаған эрозияны шығарады. Бұл шығарылым кен төменгі ағысындағы 120 ауылда тұратын 50 мың адамға қоршаған ортаға және әлеуметтік тұрғыдан кең ауқымды және әртүрлі зиян келтірді. Қалдықтардан шыққан химиялық заттар балықтарды өлтірді немесе ластады, соның салдарынан аймақта өмір сүретін барлық жануарлар түрлеріне, сондай-ақ жергілікті халыққа зиян тигізді. Дүмпулер өзеннің арнасын өзгертті, бұрынғы терең және ақырын ағатын өзеннің тереңдігі азайды және таяздықтар пайда болды, осылайша жергілікті көлік жолдарын бұзды. Өзеннің көтерілуінен болған су тасқыны ластанған саздың қалың қабатын қалдырды, онда жергілікті халықтың негізгі тағамы болып табылатын таро, банан және саго пальмасының плантациялары өседі. Осылайша шамамен зақымдалды. Судағы мыстың концентрациясы стандартты деңгейден шамамен 30 есе жоғары болғанымен, ол әлі де Дүниежүзілік денсаулық сақтау ұйымының (ДДҰ) стандарттарынан төмен. Кен қалдықтарының өзен сағасынан теңізде орналасқан Солтүстік Ұлы Барьер рифіне әсер етуі мүмкін деген алаңдаушылықтар туындады. 1990 жылы Флай дельтасынан алынған шөгіндінің сынамаларында мыстың концентрациясының фонынан жоғары екені анықталған жоқ. Біріккен Ұлттар Ұйымының Қоршаған ортаны қорғау бағдарламасы Ок-Теди кен орнының "жыл сайын 70 миллион тонна тас және кен қалдықтарын бақылаусыз шығарып, Ок-Теди және Флай өзендері бойымен таралып, өзендердің арналарын көтеріп, су тасқынына, шөгінділердің жиналуына, орманды бұзуға және аймақтың биологиялық әртүрлілігінің күрт төмендеуіне әкеп соқты" деп атап өтті. Ок-Теди кенінің қазылуынан туындаған салдарларға жергілікті халық үшін маңызды азық-түлік көзі болып табылатын балықтардың жоғалуы, су тасқынынан орман мен егістіктердің жойылуы және "ауыл тұрғындары үшін рухани құнды жерлердің мина қалдықтарына батып кетуі" кірді.

Антропологиялық әсері

Оқ Теди кені Вопкаймин халқының жерінде орналасқан, бұрын олардың Батыс әлемімен байланысы шектеулі болған. Оқ Теди кенінің әлеуметтік-экологиялық әсерін бағалау регламенттік процесі кезінде, Папуа-Жаңа Гвинея үкіметінің келіссөзшілері жобаның масштабы мен ауқымын қабылдауға жеткіліксіз дайындықпен келді. Ұлттық үкімет кеннің әлеуметтік әсерін зерттеген барлық зерттеулерді қабылдамады және экологиялық зерттеулерге өте аз қаржы бөлді. Кен туралы келіссөздер жүріп жатқанда, Ok Tedi Mining жергілікті Вопкаймин халқын жабайы халық ретінде көрсетуге тырысты. Кенді насихаттау үшін материалдарды әзірлеу кезінде Ok Tedi Mining Вопкайминнің «жабайылығын» қысымдап, этникалық Вопкаймин қарым-қатынас қызметкерін жалдады, ол рудың кем дамығандығын көрсету үшін жарнамалық материалдарда ішінара киімін шешіп тастады. Нәтижесінде, үкімет пен Ok Tedi Mining Вопкаймин халқына бір адамға күніне бір кинадан төлеуге және Вопкаймин «дәстүрлі»ден «заманауи» өмірге өтуге келісті. Вопкаймин халқы дәстүрлі түрде өндірістің күнкөріске бағытталған ұйымына тәуелді болған, бірақ кеннің пайда болуы оған елеулі нұқсан келтірді. 1981 жылдан 1984 жылға дейін Вопкаймин ерлерінің шамамен жартысы Bechtel компаниясында құрылысшылар болып жұмыс істеді, көбінесе аз жалақыға. 1984 жылы кен құрылысы аяқталғаннан кейін, олардың барлығы жұмыстан босатылды, ал жергілікті Вопкаймин халқы кенді «жұмыс жоқ жер» деп атады. Әйелдердің экономикалық рөлі де зардап шекті, өйткені дәстүрлі әйелдердің күнкөріс үшін ямс өсіруі жаңа капиталистік жүйеден тыс қалды. Кен құрылысы Вопкаймин халқын алкогольмен, әсіресе сырамен таныстырды, бұл әлеуметтік тәртіпсіздікке әкелді. Бастапқыда көптеген Вопкаймин христиандыққа өтуге бағытталған сыртқы күш-жігерге өздерінің жергілікті дінін орталықтандыру арқылы жауап берді. 1980 жылдардың басында көптеген Вопкаймин кеннің антропологиялық және экологиялық әсеріне қарсы наразылық нысаны ретінде өздерінің жергілікті дінімен байланысты рәсімдерді жалғастырды. Вопкаймин халқы ән жазу мен ән айтуға ерекше мән берді. Бірақ 1984 жылға қарай христиан миссионерлері Вопкаймин халқының көп бөлігін христиандыққа аударды және оларға дәстүрлі әндерді орындауға тыйым салды.