Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық патрульдік әуе кемесі
American patrol airship
N классы, немесе халық арасында "Нан кемесі" деп танылған, АҚШ Әскери-теңіз күштері үшін Огайо штатының Акрон қаласындағы Goodyear Aircraft Company компаниясымен салынған қатаңсыз дирижабльдер желісі болды. Бұл дирижабльдер желісі көптеген нұсқалар арқылы дамытылды және әуе кемелерін белгілеу жүйесі Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі кезеңде өзгергендіктен, әртүрлі таңбалар берілді. Бұл нұсқаларға суастына қарсы күрес және әуедегі ерте ескерту (AEW) міндеттері үшін конфигурацияланған дирижабльдер кірді.
The N Class, or as popularly known, the "Nan ship", was a line of non rigid airships built by the Goodyear Aircraft Company of Akron, Ohio for the US Navy. This line of airships was developed through many versions and assigned various designators as the airship designation system changed in the post World War II era. These versions included airships configured for both anti submarine warfare and airborne early warning (AEW) missions.
Жобалау және әзірлеу
Бастапқы нұсқасы, ZPN 1 деп белгіленген, патрульдік миссиялар үшін M класының дирижаблін жалғастырды. Nan кемесі M кемесіне қарағанда әлдеқайда үлкен корпуске ие болды, бірақ олардың жалпы ұзындығы шамалас болды. Екі Wright R 1300 Cyclone 7 бір қатарлы, ауамен салқындатылатын радиалды қозғалтқыштары N класының дирижабльдерін қуатпен қамтамасыз етті. 1940 жылдардың соңында Goodyear Aircraft Company компаниясына N класының прототипіне алғашқы келісім-шарт берілді, ал біріншісі 1952 жылы жеткізілді. ZPN 1 белгісі 1954 жылы ZPG 1 болып өзгертілді, ал 1962 жылы SZ 1A болып өзгертілді. ZPN 1 үшін корпустің сыйымдылығы гелий газын көтеру үшін пайдаланылды. ZPN 1-ден кейін 1954 жылы жеткізілген төрт жақсартылған N класының дирижабліне тапсырыс берілді. Бұл дирижабльдер ZP2N деп аталды және 1954 жылы ZPG 2 болып қайта аталды. ZP2N дирижабльдерінің үшеуі 1950 жылдардың ортасында әуедегі ерте ескерту миссиясы үшін модификацияланды және бастапқыда ZP2N 1W деп белгіленді, бірақ жеткізілген кезде ZPG 2W болып белгіленді. Олардың белгісі 1962 жылы EZ 1B болып өзгертілді. Бұл дирижабльдердің корпустік сыйымдылығы асып кетті. ZPG 2W AN/APS 20 радиолокаторымен жабдықталған, оның антеннасы гондоланың астына орнатылған. Корпустің үстіне AN/APS 69 биіктік табу радиолокациялық антеннасы орнатылған. Қозғалтқыштар басқару кабинасында орнатылып, ұзартылған валдар арқылы пернелерді қозғалтты. Дирижабль 21-25 адамнан тұратын экипажбен 200 сағаттан астам ұшуға қабілетті болды. Бірінші ZPG 2W 1955 жылдың мамыр айында NAS Lakehurst әскери-теңіз базасына жеткізілді. ZPG 2 дирижабльдерінің бірі ZPG 3W дирижабльдерінің жүйелерін сынау үшін сыртқы қозғалтқыштармен жабдықталды немесе модификацияланды және кейде ZPG 2 1/2 деп аталды. AEW-дің одан әрі үлкен дирижаблі ZPG 3W болды, ол әскери қызметке енген ең үлкен қатаң емес дирижабль болды. Ол Солтүстік Американың ерте ескерту желісіндегі радарлық кемшіліктерді толтыру үшін пайдаланылды. ZPG 3W-нің танымал аты – "Vigilance" ("Құлық"). ZPG 3W ерекшелігі – ерте ескерту радиолокаторының үлкен антеннасы гелиймен толтырылған корпустың ішінде орналасқан. АҚШ Әскери-теңіз флотына төрт дирижабль жеткізілді. Дирижабль корпусы 42 футтық (13 метрлік) радар антеннасы үшін радиодома ретінде пайдаланылды, бұл дирижабльге таза аэродинамикалық пішін берді. Дирижабльтің ұзындығы 403 фут (123 метр), ал биіктігі шамамен 120 фут (37 метр) болды, көлемі 1,500,000 куб футтқа (42,450 куб метрге) жетеді. Дирижабльдің ұшу уақыты бірнеше күнге созылуы мүмкін. N класының дирижаблінің бұл моделі ең үлкен қатаң емес дирижабль болды. ZPG 3W Vigilance – АҚШ Әскери-теңіз флоты үшін салынған соңғы дирижабль. 1960 жылдың 6 шілдесінде Лонг-Бич аралының шығысында Лейкхерсттегі дирижабль апатқа ұшырап, 18 теңізші қаза тапты, бұл бағдарламаға қысымды арттырды. Әскери-теңіз флоты 1961 жылдың 31 қазанында NAS Glynco, Brunswick, Georgia және Lakehurst әскери-теңіз базаларындағы дирижабль бөлімшелерін таратуды тапсырды. 1962 жылдың 31 тамызында соңғы екі ZPG 3W кемесі Лейкхерст үстінен салтанатты соңғы ұшуды жасады. Базалық журналда: "Бұл ұшу Лейкхерсттегі қатаң емес дирижабльдердің жұмысын тоқтатады", - деді Steingold. Әзірленген және салынған AN/APS 70 радиолокаторы, өзінің 42 футтық (13 метрлік) ішкі антеннасымен, басқа ұшақтарды анықтау үшін жасалған ең жақсы әуедегі радар жүйесі болды, өйткені оның төмен жиілігі ауа райына еніп, тек электронды түрде көрінетін сигналдарды көрсетті. Корпустің үстіндегі үлкен радиолокациялық үйірме биіктік табу радиолокаторын ұстады. 1962 жылы дефляциядан кейін ZPG 3W No 2, BuNo 144243 басқару кабинасы көптеген жылдар бойы NAS Lakehurst-те сақталды. Нью-Джерси. Қазіргі уақытта Флорида штатының Пенсакола қаласындағы Ұлттық теңіз авиация мұражайында сақталып, қалпына келтіруді күтуде. NAS Lakehurst-те сақталғаннан кейін, ол 1993 жылдан бастап, кем дегенде, 1995 жылы NAS Pensacola-дағы Ұлттық теңіз авиация мұражайына (NNAM) көшірілгенге дейін, Дэвис Монтан AFB, Аризонадағы AMARC / 309th Aerospace Maintenance and Regeneration Group-те сақталған. 1995 жылдан кейін бір кездері 144243 басқару кабинасы NNAM-те орын шектеулері болғандықтан Дэвис Монтан әуе базасындағы 309 AMARG-ге қайтарылды. Қазіргі уақытта қорғалмаған қоймада сақталғанымен, ол әлі де ылғалдылық деңгейі төмен ортаны білдіреді және басқару кабинасын одан әрі нашарлаудан қорғайды, содан кейін оны NNAM-ге қайтарып, қалпына келтіру және көрсету үшін қайтаруға болады. 1962 жылы қорғаныс министрлігінің әуе көлігін белгілеу жүйесіне сәйкес, ZPG 3W 1962 жылдың соңында EZ 1C деп қайта аталды.
The initial version, designated ZPN 1, was a follow on to the M class blimp for patrol missions. The Nan ship used a significantly larger envelope than the M ship although their overall lengths were similar. Two Wright R 1300 Cyclone 7 single row, air cooled radial engines powered the N Class blimps. An initial contract was awarded to the Goodyear Aircraft Company for the prototype N class blimp in the late 1940s, with delivery of the first on in 1952. The ZPN 1 designation was changed to ZPG 1 in 1954, and then to SZ 1A in 1962. The envelope capacity for the ZPN 1 was and used the gas helium for lift. The ZPN 1 was followed by an order for four improved N class blimps that were delivered in 1954. These airships were designated ZP2N, and re designated in 1954 as the ZPG 2. Three of the ZP2N airships were modified for an airborne early warning mission in the mid 1950s and were designated, originally, ZP2N 1W but at delivery were designated ZPG 2W. Their designation was changed to EZ 1B in 1962. The envelope capacity of these airships exceeded The ZPG 2W was equipped with the AN/APS 20 radar with its antenna installed beneath the gondola. An AN/APS 69 height finding radar antenna was mounted on top of the envelope. The engines were installed in the control car and drove the propellers through extended shafts. The airship carried a crew of 21 to 25 and had an endurance capability of over 200 hours. The first ZPG 2W was delivered to the Navy at NAS Lakehurst in May 1955. One of the ZPG 2 airships was built or modified with external engines to test systems for the follow on ZPG 3W airships and is some times referred to as a ZPG 2 1/2. The follow on and larger AEW blimp was the ZPG 3W, the largest non rigid airship built to ever enter military service. It was used to fill radar gaps in the North American early warning network during the Cold War between the Contiguous Barrier and the Inshore Barrier. The popular name for the ZPG 3W was Vigilance. The ZPG 3W was unique in that the huge antenna for the early warning radar was enclosed inside the helium filled envelope. Four airships were delivered to the U. S. Navy. The envelope of the blimp was used as a radome for the 42 feet (13 m) radar antenna, thus providing the airship with a clean aerodynamic shape. The airship was 403 feet (123 m) long and was almost 120 feet (37 m) high, containing some 1,500,000 cubic feet (42,450 cubic meters). The endurance time of the airship could extend for days. This model of the N class blimp was the largest non rigid airship ever flown. The ZPG 3W Vigilance was the last of the airships built for the U. S. Navy. The July 6, 1960, crash of a Lakehurst based airship east of Long Beach Island killed 18 sailors, a loss that added pressure on the program. The Navy subsequently decommissioned its airship units at NAS Glynco, Brunswick, Georgia, and at Lakehurst on October 31, 1961. On August 31, 1962, the last two ZPG 3W ships made a ceremonial last flight over Lakehurst — the base log noted, "This flight terminates operation of non rigid airships at Lakehurst," Steingold said. The specially designed and built AN/APS 70 Radar with its massive 42 feet (13 m) internal antenna was the best airborne radar system built for detecting other aircraft because its low frequency penetrated weather and showed only the more electronically visible returns. A large radome on top of the envelope held the height finding radar. Following its deflation in 1962, the control car of ZPG 3W number 2, BuNo 144243, was stored for many years at NAS Lakehurst. New Jersey. It is currently recorded as in storage at the National Museum of Naval Aviation at NAS Pensacola, Florida awaiting restoration. Following storage at NAS Lakehurst, It had reportedly been in storage at AMARC / 309th Aerospace Maintenance and Regeneration Group at Davis Monthan AFB, Arizona from at least 1993 until being relocated to the National Naval Aviation Museum (NNAM), at NAS Pensacola in 1995. At some point post 1995, the control car of 144243 was returned to the 309 AMARG at Davis Monthan AFB due to space limitations at NNAM. Although currently residing in unprotected storage, it still represents a far less humid environment and protects the control car from further deterioration until it can be returned to NNAM for eventual restoration and display. Under the 1962 unified Department of Defense air vehicle designation system, the ZPG 3W was re designated the EZ 1C in late 1962.
Тағайындау жүйелері
1947 жылғы сәуірде құрылған белгілеу жүйесі бойынша алғашқы N класты әуе кемелеріне Әскери-теңіз күштерінің ZPN 1 белгісі тағайындалды (Z = ауадан жеңіл; P = патрульдік; N = тип / класс). 1954 жылғы сәуірде белгілеу жүйесі ауадан ауыр теңіз ұшақтарында қолданылатындай етіп өзгертілді. Осы өзгерістен кейін ZPN 1 белгісі ZPG 1 болып өзгерді (Z = ауадан жеңіл; P = патрульдік; G = Goodyear (өндіруші); 1 = бірінші нұсқа). 1962 жылғы жүйеде ZPG 1 белгісі SZ 1A болып өзгертілді (S = суастына қарсы күрес; Z = ауадан жеңіл тип; 1 = типтегі бірінші машина; A = сериядағы бірінші модель). Кейінгі үлгілердегі дирижабльдердің белгілері де осыған ұқсас болды.
Under the designation system established in April 1947, the first N class airships were given the Navy designation of ZPN 1, (Z = lighter than air; P = patrol; N = type/class). In April 1954, the designation system was changed to mimic that used for heavier than air naval aircraft. With this change, the designation for the ZPN 1 became the ZPG 1 (Z = lighter than air; P = patrol; G=Goodyear (manufacturer); 1=first version). In the 1962 system, the ZPG 1 designation was changed to SZ 1A (S=anti submarine warfare; Z=lighter than air type; 1=first vehicle in the type; A=first model in the series). The designations for later model blimps followed similarly.