Жапон императорлық флотының Ағано классы жеңіл крейсерлері
Agano-class cruiser
Жапондық императорлық теңіз күшінің Ағано классы жеңіл крейсерлері: тарихы, қасиеттері, 2-ші дүниежүзілік соғыстағы рөлі. Type 93 торпедалары туралы ақпарат.
Агано класының төрт крейсері (阿賀野型軽巡洋艦) – Жапон императорлық әскери-теңіз флотының жеңіл крейсерлері болды. Олардың барлығы жапон өзендерінің атымен аталыпты. Бұрынғы жапон жеңіл крейсерлерінен үлкен болған Агано класының кемелері жылдам болғанмен, қорғанысы нашар және олардың өлшемдеріне қарағанда қару-жарағы жеткіліксіз болды (бірақ бір соққыда сегізге дейін 93-түрлі "Long Lance" торпедасын ұшыра алатын қуатты торпедалық қарулары бар еді). Олар Екінші дүниежүзілік соғыс барысында көптеген шайқастарға қатысты. Агано класынан кейін одан да үлкен кемелер жасалды, бірақ олардың тек біреуі ғана аяқталды.
The four Agano class cruisers (阿賀野型軽巡洋艦) were light cruisers operated by the Imperial Japanese Navy. All were named after Japanese rivers. Larger than previous Japanese light cruisers, the Agano class vessels were fast, but with little protection, and were under gunned for their size (albeit with a powerful offensive torpedo armament, able to launch up to eight Type 93 "Long Lance" torpedoes in a salvo). They participated in numerous actions throughout World War II. The Agano class was followed by the larger , of which only a single vessel was completed.
Өмірбаян
Жапон императорлық әскери-теңіз флоты Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін көп ұзамай 5,500 тонналық суыруға негізделген, эсминец және су асты кемелері эскадрильяларының флагманы ретінде жеңіл крейсерлер үшін стандартталған жобаны әзірлеген болатын. Алайда, 1930 жылдары бұл кемелер ескірген, себебі заманауи эсминецтер жылдамырақ болды, күшті қару-жарақтармен жабдықталды және олардың төзімділігі артық болды. Лондондық теңіз келісімінің шектеулері алынып тасталған соң, Әскери-теңіз флотының Бас штабы 1939 және 1945 жылдар аралығында Төртінші флоттың қосымша бюджеті шеңберінде 13 жаңа 6000 тонналық крейсерлерді салу жоспарын жасады, олар және кемелерін алмастыруға тиіс болды. Бұл кемелер алты эсминец эскадрильясы мен жеті су асты кемелері эскадрильясының флагманы болуы керек еді. Жаңа жоба 1937 жылдың қазан айында бекітілді, бірақ жапондық кеме құрылысшылықтарының жұмыс жүктемесінің артуына байланысты құрылыс кешіктірілді. Бір кеменің құрылысы 16,4 миллион иенге бағаланды.
The Imperial Japanese Navy had developed a standardized design for light cruisers as flagships for destroyer and submarine squadrons, based on a 5,500 ton displacement, shortly after World War I. However, by the 1930s these vessels were obsolete, as contemporary destroyers were faster, carried more powerful armament, and had greater endurance. As soon as the restrictions of the London Naval Treaty were removed, the Navy General Staff developed a plan within the Fourth Fleet Supplemental Budget to build 13 new 6000 ton cruisers between 1939 and 1945 to replace the , , and s. These vessels were intended to be the flagships for six destroyer squadrons and seven submarine squadrons. The new design was finalised in October 1937; however, construction was delayed due to overloading of the Japanese shipyards. Construction costs came to 16.4 million yen per vessel.
Дизайн және сипаттама
Агано класының дизайны жеңіл крейсер жапондық крейсер Юбари үшін әзірленген технологияларға негізделген, нәтижесінде әсем әрі бұрынғысынша таза палуба сызығы және бір түтік пайда болды. Көптеген жапондық конструкциялардан айырмашылығы, Агано класы артық салмаққа ие болған жоқ, сондықтан жақсы тұрақтылық пен теңізге лайықтылықты көрсетті. Кемелердің экипажы 51 офицер және 649 сарбазды құрады; флагмандық кеме ретінде тағайындалған жағдайда тағы 6 офицер және 20 теңізші қосылды. Агано класы төрт тісті бу турбиналарымен жабдықталған, олардың әрқайсысы бір жетекті білікпен қозғалады, алты Кампон Ро Го су түтік қазандықтарымен қамтамасыз етілген буды пайдаланады. Турбиналар жалпы қуаты [қуат мөлшері] болатын және кемелерге [жылдамдық] жылдамдыққа жететіндей етіп отын өндіретіндей жобаланған. Кемелер [қашықтық] қашықтыққа жететіндей отын мөлшерін тасыды, оның жылдамдығы [жылдамдық] болды.
The design for the Agano class was based on technologies developed for the light cruiser Japanese cruiser Yūbari, resulting in a graceful and uncluttered deck line and single funnel. Unlike most Japanese designs, the Agano class was not overweight, so it exhibited good stability and seaworthiness. The ships had a crew of 51 officers and 649 enlisted men; assignment as a flagship added 6 officers and 20 more sailors. The Agano class had four geared steam turbines, each driving a single propeller shaft, using steam provided by six Kampon Ro Gō water tube boilers. The turbines were designed to produce a total of and give the ships a speed of The ships carried enough fuel oil to give them a range of at a speed of .
Қару-жарақ пен қорғаныс
Агано класының негізгі қару-жарағы үш екі оқты мұнарада орналасқан 41-жылғы типтегі алты зеңбіректерден тұрды, екеуі суперқұрылымның алдында, біреуі артқы жағында. Екінші реттік қарулануға кеменің орта бөлігіндегі екі екі оқты мұнарада орналасқан төрт 98-жылғы типті әуе шабуылына қарсы (АА) зеңбірек кірді. Кластағы алғашқы екі кемеде (Агано және Ноширо) үлкенірек катапульта болды, ал кейінгі Yahagi және Sakawa кемелерінде 19 метрлік қысқа катапульта болды. Бастапқыда оларды үш үш оқты мұнарадағы тоғыз 155 мм зеңбіректермен, үштік торпедалық түтіктермен және 8 см зеңбірексіз жабдықтау жоспарланған, бірақ үштік 155 мм мұнаралар кемелер үшін тым үлкен болды. Сондықтан негізгі батарея төрт екі оқты 152 мм мұнараға ауыстырылды. Содан кейін торпедалық қаруландыруды күшейту туралы шешім қабылданды, үшінші мұнара алынып тасталды, үнемделген салмақ төрттік торпедалық түтіктерге, 8 см зеңбіректерге және қосымша жеңіл әуе шабуылына қарсы зеңбіректерге жұмсалды. Жетектейтін механизм су сызығындағы қалың броньдық белдеумен, механизмнің алдында және артындағы көлденең бөлімдермен және сондай қалыңдықтағы ортаңғы палубамен қорғалған. Кемелердің оқ-дәрі қоймалары бүйірлері, 20 миллиметрлік жоғарғы жағы және 20 немесе 25 миллиметрлік ұштары бар брондалған жәшіктерге орналастырылған. Рульді қорғайтын бронь қалыңдығы әртүрлі болды, ал зеңбірек мұнараларындағы бронь пластиналары қалың болды. Кластағы барлық кемелер өмірлік циклының әртүрлі кезеңдерінде қосымша әуе шабуылына қарсы қару-жарақ және радарлармен жаңартылды.
The main armament of the Agano class consisted of six 41st Year Type guns in three twin gun turrets, two in front of the superstructure and one aft. The secondary armament included four 98th Year Type anti aircraft (AA) guns in two twin turrets amidships. The first two vessels in the class (Agano and Noshiro) had a larger catapult, while the later Yahagi and Sakawa had a shorter 19 meter catapult. It was originally supposed to equip them with nine 155mm guns in three triple turrets like those used in their successor, triple torpedo tubes and no 8cm guns, but the triple 155mm turrets were too large for the ships. Therefore the main battery was changed to four twin 152mm turrets. Then it was decided to strengthen the torpedo armament, so number three turret was removed, and the weight saved went into quad torpedo tubes, the 8cm guns and extra light antiaircraft guns. The propulsion machinery was protected by a waterline armor belt thick with transverse bulkheads at fore and aft of the machinery and a middle deck of the same thickness. The ships' magazines were enclosed in armored boxes with sides, 20 millimeter tops and 20 or 25 millimeter ends. The armor protecting the steering gear ranged from in thickness and the armor plates on the gun turrets were thick. All of the vessels in the class were updated with additional anti aircraft weaponry and radar at various points in their service lives.
Аға
1942 жылы 31 қазанда аяқталған «Агано» 1943 жылы Гуадалканал және Соломон аралдары үшін болған шайқастарға қатысты. «Агано» Рабаул портында «Саратога» және «Принстон» авианосектерінің ұшақтарынан ауыр зақым алды, ал 11 қарашада TF38 тобының ұшақтары жасаған шабуылда торпеда соқты. Жөндеуге елге қайтаруға бұйрық берілді, бірақ 16 ақпанда АҚШ-тың «Скейт» суасты қайығы оны Труктан солтүстікке қарай торпедамен батырып жіберді.
Completed on 31 October 1942, Agano participated in the battles for Guadalcanal and the Solomon Islands during 1943. Agano was badly damaged in Rabaul harbor by aircraft from the aircraft carriers Saratoga and Princeton, and in a subsequent attack by aircraft from TF38 on 11 November she received a torpedo hit. Ordered to home waters for repair, she was torpedoed and sunk north of Truk by the US submarine Skate, on 16 February 1944.
Ноширо
1943 жылғы 30 маусымда қолданысқа енгізілген "Ноширо" Соломон аралдарындағы операцияларға қатысты және 1943 жылғы 5 қарашада Рабаулға жасалған АҚШ әуе тасымалдағыштарының шабуылы кезінде зақымдалды. 1944 жылғы жазда Мариан аралдарында қызмет етті және Филиппин теңізіндегі шайқаста адмирал Куританың күштерінің бір бөлігі болды. 1944 жылғы қазан айында Лейте шығанағындағы шайқаста ол 26 қазан күні таңертең Самар шайқасынан шығып бара жатқанда Панайдың батысында болды, содан кейін "Wasp" және "Cowpens" ұшақтарынан келген шабуыл нәтижесінде батып кетті.
Commissioned on 30 June 1943, Noshiro participated in operations in the Solomon Islands and was damaged during the US carrier aircraft raids on Rabaul on 5 November 1943. She served in the Marianas in the summer of 1944, and was part of Admiral Kurita's force during the Battle of the Philippine Sea. At the Battle of Leyte Gulf in October 1944. She was west of Panay while withdrawing from the Battle off Samar on the morning of 26 October when she was sunk by aircraft from Wasp and Cowpens.
Яхаги
1943 жылғы 29 желтоқсанда қолданысқа берілген "Яхаги" 1944 жылғы мамыр-маусым айларында Мариан аралдарында, Филиппин теңізіндегі шайқаста және Лейте шығанағындағы шайқаста қатысты. 1945 жылғы 1 сәуірде Окинаваға АҚШ әскерлерінің шабуылынан кейін, "Яхагиге" Окинавадағы американдық флотқа қарсы қамысу миссиясына жапондық "Ямато" жауынгерлік кемесімен бірге жүру бұйрығы берілді. "Яхаги" шамамен жеті торпеда және оннан астам бомбаға түсті, және 1945 жылғы 7 сәуір күні түстен кейін батты.
Commissioned on 29 December 1943 Yahagi saw action in the Marianas in May/June 1944, during the Battle of the Philippine Sea, and during the Battle of Leyte Gulf. After the US invasion of Okinawa on 1 April 1945, she was ordered to accompany the battleship Japanese battleship Yamato on its suicide mission against the American fleet at Okinawa. Yahagi was hit by some seven torpedoes as well as a dozen bombs, and sank on the afternoon of 7 April 1945.
Сакава
Сакава 1944 жылдың соңына дейін толық аяқталмады, сол кезде жанармайдың қоры азайып кеткен еді. Ол соғыстан зардапсыз өтіп, соғыстан кейін Жаңа Гвинея және басқа да аймақтардан демилитаризацияланған әскерлерді қайтару үшін көлік ретінде пайдаланылды. 1946 жылы Бикини атолындағы атом бомбасының сынақтарында жарылтылды.
Sakawa was not completed until the end of 1944, by which time there was little fuel available. She survived the war unscratched and was used as a transport to return demilitarized troops from New Guinea and other areas after the war. She was expended in the atom bomb tests at Bikini Atoll in 1946.