Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сото дзен буддизмінің бас ғибадатханалары
Head temples of the Sōtō school of Zen Buddhism
Содзи-дзи (總持寺) – Сото дзен буддизмі мектебінің екі дайхонзанның (大本山) бірі. Екіншісі – Фукуи префектурасындағы Эйхэй-дзи ғибадатханасы. «Fodor's» оны «Жапониядағы ең ірі және жұмылы будда институтының бірі» деп сипаттайды. Ғибадатхана 740 жылы Шингон буддизмі ғибадатханасы ретінде негірленген. Кейін Сотоның ұлы патриархы Тайсо Жосай Дайши атанған Кейзан 1321 жылы қазіргі ғибадатхананы құрды. Ғибадатхана Йокохама портының Цуруми ауданында он екі ғимараттан тұрады, олардың бірін сәулетші Ито Чута жобалаған.
Sōji ji (總持寺) is one of two daihonzan (大本山) of the Sōtō school of Zen Buddhism. The other is Eihei ji temple in Fukui Prefecture. Fodor's calls it "one of the largest and busiest Buddhist institutions in Japan". The temple was founded in 740 as a Shingon Buddhist temple. Keizan, later known as Sōtō's great patriarch Taiso Jōsai Daishi, founded the present temple in 1321, The temple has about twelve buildings in Tsurumi, part of the port city of Yokohama, one designed by the architect Itō Chūta.
Тарих
Мороока дерра (諸岳寺) деген атауды шамамен 740 жылы Гиоки (668–749) Жапонияның ең үлкен аралы Хонсюдағы жартыарал Нотода Шингон буддалық ғибадатханасы ретінде құрды. Сол кезде ғибадатхана Мороока Хико Джинья деп аталатын үлкен Шинто киелі орнының аумағындағы шағын ғибадатхана болып табылды. 1296 жылға қарай ғибадатхана толық уақытты дін қызметкерін ұстауға жеткілікті деңгейге жетті және Жокен есімді ажар шебері оған тағайындалды. 1321 жылы киелі орын жаңа жерге көшірілді, ал Жокен олармен бірге көшті. Жокен бұрынғы ғибадатхананы Кейзанға тапсырды (джи – жапон тілінде буддалық ғибадатхана). Бірнеше айдан кейін Гасан абат болып тағайындалды. Дегенмен, бастапқы буддалық құдай Каннон Бодхисаттва ғибадатханада сақталды және ғибадатхананың жомарттары үшін эзотерикалық рәсімдер біраз уақыт бойы жалғасты. Содзи-джидің өркендеуіне оның елді мекендерге монахтарды жіберуге жасаған күш-жігері ықпал етті. Әр буын монахтар кішкентай ауылдық ғибадатханаларды (атақты Тендай немесе Шингон) толық уақытты ғибадатханаларға айналдырып, Содзи-джи желісінің кеңеюіне көмектесті. Оқушы монахтар үшін Нотоның алғашқы орнында ғибадатхана салынды. 2007 жылғы Ното жер сілкінісінде ол көп зақым көрді.
Giving it the name Morooka dera (諸岳寺) circa 740, Gyōki (668–749) founded the temple as a Shingon Buddhist temple in Noto, a peninsula on Honshu, Japan's largest island. At that time, the temple was a small chapel within the precincts of a larger Shinto shrine called Morooka Hiko Jinja. By 1296, the temple had grown enough to support a full time priest and a master ajari named Jōken was assigned there. The Shrine was relocated 1321 to a new estate and Jōken went with it. Jōken entrusted the former temple to Keizan, (ji means Buddhist temple in Japanese). The first official abbot, Gasan, was installed months later. However, the original Buddhist deity enshrined, Kannon Bodhisattva, was still enshrined in the temple, and for a time esoteric rituals were still carried out for the temple's patrons. This ascension of Sōji ji happened in part due to its efforts to send monks out into the countryside, and over generations these monks would often convert small, village chapels (nominally Tendai or Shingon) into full time temples, which in turn helped Sōji ji's network grow. was built on the original Noto site for monks in training. It sustained considerable damage in the 2007 Noto earthquake.
Әдеттегі
XX ғасырдың ортасындағы сипаттама бойынша, монахтардың күні жазда сағат 3-те, ал қыста бір сағат кейін басталады. Олар ең алдымен екі сағат бойы зазенмен айналысады, содан кейін 75 минут бойы қызметке қатысып, сутра оқиды. Одан кейін таңғы асын жейді (күріштің қою қамыры, шай және тұршы). Сосын 90 минут бойы ғимараттар мен аумақты тазалайды. Сағат 8-де қытай поэзиясын және Доген мен Кейзан сияқты дзен шеберлерінің жазбаларын оқиды. Сағат 11-де Буцуденге барып, келушілерге арнап қызмет етеді немесе сутра оқиды. Түскі асты күріш пен көкөніс жеп, содан кейін сағат 1-ден 3-ке дейін келушілерге қызмет көрсету үшін қайта оралады. Кешкі асты сағат 5-те күріштің қою қамырынан жейді. Сағат 6-дан 8-ге дейін бас монах оларға сутра оқуды үйретеді, сағат 8-ден 9-ға дейін зазенмен айналысады, ал сағат 9-да ұйықтайды.
According to a mid 20th century description, the monks' day begins at 3 a. m. in summer and one hour later in winter. First they practice zazen for two hours, then attend a service and sutra reading for 75 minutes. They later eat breakfast (rice gruel, tea and pickles). Then for 90 minutes they clean the buildings and the grounds. At 8 a. m. they study Chinese poetry and the writings of Zenjis like Dōgen and Keizan. At 11 a. m. they go to the Butsuden where they perform services or read sūtras for visitors. They eat rice and vegetables for lunch and then from 1 to 3 p. m. they return to perform services for visitors. They eat rice gruel for dinner at 5 p. m. From 6 to 8 p. m. the head monk teaches them sutra reading, from 8 p. m. to 9 p. m. they return to practice zazen, and then go to sleep at 9 p. m.
Абат
Абат Зенжи деп аталады және тұрақты түрде 200 монах пен жаңа кіріп келгендерді бақылайды.
The Abbot is called Zenji , and oversees 200 monks and novices in residence.
Ғибадатхананың аумағы
Ғибадатхананың өзегі "Шичидо гаран" деп аталатын жеті құрылымнан тұрады. 1969 жылы салынған санмон қақпасы, ғибадатхананың ақпаратында айтылғандай, Жапониядағы осындай құрылымдардың ішіндегі ең ірісі болып табылады. Ито Чута (1867–1954) Кейзан және басқа да негізін қалаушыларды құрметтеу үшін Дайсо-до немесе Хаттоны, сондай-ақ монахтардың негізгі оқу орталығы және монахтарды қабылдау рәсімі өтетін Сенбуцуджо залын жобалаған. 1990 жылы салынған және компьютерлер мен басқа да заманауи жабдықтармен жабдықталған Саншокаку, Кейзан Зенджидің барлық тіршілік иелеріне көмектесу ниетін іске асыру мақсатындағы тәжірибелік орталық және үй иелері үшін семинарлар өткізуге арналған келушілер орталығы болып табылады. Бутсуден (Будда залы) Гаутама Будданың (Шака Ньорай) мүсінін сақтайды. Шёкурода боншо қоңырауы, барабан, бұлт гонгы немесе умпан, және монахтардың күнделікті тәртібін хабарлайтын ағаш барабан (моппан) орналасқан. Хоко-до үй иелерінің ата-аналарына арналған ескерткіштік рәсімдерге қолданылады, онда монахтар оларға қызмет көрсетеді. Кошакудайда монахтардың тұратын жайлары бар.
The core of the temple consists of seven structures forming the so called Shichidō garan. The sanmon gate, built in 1969, is, according to the temple's pamphlet the largest such structure in Japan. Itō Chūta (1867–1954) designed the Daiso dō or Hattō, which honors Keizan and other founders, and the Senbutsujo, the hall used as the monks' main training center and to ordain monks. The Sanshōkaku, constructed in 1990 and equipped with computers and other modern amenities, is a visitors' center for practice and workshops for lay persons aimed at fulfilling Keizan Zenji's vow to help all sentient beings. The Butsuden (Buddha Hall) enshrines a statue of Gautama Buddha (Shaka Nyorai). The Shōkurō contains the bonshō bell, the drum, the cloud gong or umpan, and the wooden drum (moppan), used to signal the monks' daily routine. The Hōkō dō is used for memorial rites to ancestors of lay persons, for whom the monks perform services. The Koshakudai holds the monks' living quarters.