Кіріспе

Американдық философ Ричард Милтон Мартин (1916 жылы 12 қаңтарда Кливленд, Огайо штатында туған, 1985 жылы 22 қарашада Милтон, Массачусетс штатында туған) - американдық логик және аналитикалық философ. Философиялық дәрежесі Фредерик Фичтің басшылығымен жазылған D. диссертациясы бойынша Мартин Куиннен сәл бұрын виртуалды жиынтықты ашқан және мереологиялық жүйені қолданған Джозеф Генри Вудгерден басқа поляк емес алғашқы адам болған. Осы және басқа құрылғыларға сүйене отырып, Мартин өзінің жеке синтаксисін, сондай-ақ кейбір семантика мен прагматиканы (оқиғалар логикасы арқылы) білдіре алатын бірінші реттік теорияны жасады, бұл ретте жиынтық және модель теориясынан (оның номиналистік қағидаттарына сәйкес) және модальділік сияқты интенционалдық ұғымдардан бас тартты.

Идеялар

"Аналитикалық философтардың ішіндегі ең көп жақты, ең көп еңбек еткен және ең білімді философтардың бірі". Ханс Буркхардт, Метафизикалық негіздердің алғы сөзі: Мереология және металология. Мартин американдық аналитикалық философтардың бірінші толқынының бір бөлігі болды; оған тек Куин (19082000), Фитч (19091987), және Генри Леонард (190567) ғана озық болды. Оның хронологиялық ағалары Нельсон Гудман (1906-1998) және Уилфрид Селларс (1912-1989) оның замандастары болды, өйткені олардың барлығы да өз мансабын бір уақытта, яғни Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін бастады. Мартиннің синтаксисті формалды түрде қарауы Альфред Тарскидің; семантиканы Рудольф Карнаптың ізімен жүрді. Мартин Карнаптың жұмысына жалпы жақсы қараған, Карнап туралы Шилпп томына ұзақ мақала жазған және шәкірті ретінде қаралған. Парадокс, Мартин позитивист және радикалды номиналист болды, ол сонымен қатар процесстік теология мен ортодоксалды христиандықты жақсы көретін. 1943 және 1992 жылдар аралығында Мартин 16 кітап және 240-қа жуық мақала жариялады (оның ішінде 179-ы өз кітаптарына кірді) ерекше тақырыптар бойынша, соның ішінде эстетика, логика, математиканың негізі, метафизика, синтаксис / семантика / прагматика, ғылым философиясы, феноменология, процесс философиясы, теология, Фреге және К. С. Пирс. Мартин философия бірінші реттік логиканы, виртуалды жиынтықтар мен қатынастар теориясын және көпшілік предикаттарды қолдану арқылы, бәрі оқиға логикасына ұласып, ресми түрде жасалуы керек деп уағыздады және тәжірибеде болды. 1969 жылы "Belief" атты еңбегінде қайта басылған мақалалардан бастап Мартин Фрегедің "Art des Gegebensein" шығармасы оның ой-пікірінің маңызды екендігін дәлелдеді. Бұл өнердің немен байланысты екені әлі анықталмаған. Мартин өзінің бірінші реттік теориясын әдеттегі тілдің талдауына, ол логика лингвистикасы деп атаған әдіске, қолдануды ерекше ұнататын. Ол көбінесе тілшілердің Зелиг Харрис (көрікті) және Генрик Хиз (түсініктірек) еңбектеріне сілтеме жасады; Мартин, Харрис және Хиз барлығы 1950-ші жылдары Пенсильванияда сабақ берді. Дегенмен Мартин Ноам Чомскийдің және оның MIT әріптестері мен студенттерінің теориялық жұмыстарына қарсы болды. Бір қызығы, Мартин Чомскидің логика пәнінің басты мұғалімі болған сияқты; Пенсильванияда оқыған кезде Чомски Мартиннің барлық курстарына қатысқан. Куиннің "Сөз және объект" еңбегінде Мартин мақұлданған, бірақ Мартиннің кең әсері оның жазбаларының кеңдігі мен тереңдігіне сәйкес келмеді; Мартин туралы екінші дәрежелі әдебиет оның кітаптарының шолуларынан аз ғана тұрады.

Цитаталар

"Қазіргі философияға кіретін қақпаның үстінде былай деп жазылған: "Жаңа логиканың құралдарымен толық жабдықталған мұнда кіріңіз". Құдай бірінші реттік логиканы жасады, ал қалғандары адамның қолынан шыққан. Семиотика, xv.

Шығармалары

Төмендегі алғашқы төрт атау және Семиотиканың бірінші бөлімі (1978) монографиялар болып табылады. Басқа атаулар - газеттерде алғаш рет жарияланған, қағаздардың жеткілікті еркін жинағы. 1958 жыл. Шындық пен денотация: Семантикалық теорияны зерттеу. Чикаго университетінің баспасы. 1959 жыл. Жүйелі прагматикаға қарай (логика мен математика негіздерін зерттеу). Гринвуд баспасы. 1959 жыл. Аналитикалық шындық түсінігі. Пенсильвания университетінің баспасы. 1963 жыл. Қайырымдылық және шешім. Прентис Холл. 1969 жыл. Сенім, өмір сүру және мән. Нью-Йорк университетінің баспасы. 1971 жыл. Логика, тіл және метафизика. Нью-Йорк университетінің баспасөз. 1974 жыл. Уайтхедтің категориялық схемасы және басқа да еңбектері. Мартинус Нейхофф. 1978 жыл. Оқиғалар, сілтеме және логикалық форма. Американың Католик университеті баспасы. 1978 жыл. Семиотика және тілдік құрылым. Нью-Йорк мемлекеттік университетінің (SUNY) баспасы. 1979 жыл. Прагматика, ақиқат және тіл. Рейдель. 1979 жыл. Пирстің қатынастар логикасы және басқа зерттеулер. Бостондық ғылым философиясы зерттеулері. Джон Бенджаминс. 1980 жыл. Бастапқылық, ғылым және құндылық. SUNY Press. - "Ақпараттық зерттеу" 1981 жыл. Логика лингвистикалық парақтар. Форис (Нидерланды). 1983 жыл. Ақыл, тәсіл, мағына және әдіс. SUNY Press. - "Ақпараттық зерттеу" 1988 жыл. Метафизикалық негіздер: Мереология және металогия. Философиялық баспа. 1992 жыл. Логикалық семиотика және мереология. Джон Бенджаминс. Мартиннің журналдарда, конференциялар хаттамаларында және басқалар редакциялаған кітаптарда жарияланған мақалаларының толық библиографиясын Meguire, Philip, 2005-те табуға болады.