Ирвин Той және Квебек провинциясы: Сөз бостандығы және балаларға бағытталған жарнамалар туралы сот шешімі
Irwin Toy Ltd v Quebec (AG)
Ирвин Той против Квебека: Канадский верховный суд о свободе выражения (ст. 2(b) Хартии). Определение выражения, допустимость ограничений рекламы детям.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Irwin Toy Ltd v Quebec (AG), [1989] 1 S. C. R. 927 – Канада Жоғарғы Сотының Канада Құқықтар және бостандықтар хартиясының 2(b) тармағындағы сөз бостандығына қатысты маңызды шешімі. Сот бұл мәселені қарастырғанда, 2(b) тармағы бұзылған-бұзылмағанын анықтау үшін, ең алдымен, аталған әрекет зорлықсыз болып, мағына жеткізуге бағытталған болуын анықтау қажеттігін айтты. Бұл Квебек конституциясының заңнамасын өзгертті. Содан кейін заңның мақсаты мен салдары сөз бостандығын шектеуге бағытталған ба екені қарастырылды. Осы талдаудың нәтижесінде, балаларға бағытталған жарнаманы шектеуге қатысты Квебек заңы 2(b) тармағын бұзатындығы, бірақ 1-тармақ бойынша заңмен қорғалатындығы туралы шешім қабылданды.
Irwin Toy Ltd v Quebec (AG), [1989] 1 S. C. R. 927 is a landmark Supreme Court of Canada decision on freedom of expression in section 2(b) of the Canadian Charter of Rights and Freedoms. The court held that in order to determine if a breach of section 2(b) had occurred one first had to determine whether the conduct constituted non violent activity which attempted to convey meaning. This changed the law of the constitution of Quebec. The next step was to consider whether the effect or purpose of the legislation was to restrict freedom of expression. Applying the analysis, the Court held that a Quebec law that restricted advertising directed to children was valid law which violated section 2(b) but could be justified under section 1.
Өмірбаян
Квебек провинциясы "он үш жасқа дейінгі адамдарға бағытталған коммерциялық жарнаманы" тыйымдайтын заң қабылдады. Бұл заң Хартияның 2(b) бабында көзделген сөз бостандығын бұзады деген негізбен сотқа шағымдалынды.
The province of Quebec passed legislation that prohibited "commercial advertising directed at persons under thirteen years of age." The law was challenged on the basis that it violated the freedom of expression under section 2(b) of the Charter.
Соттың дәлелдеуі
Бас судья Диксон, судья Лэмер және судья Уилсон көпшіліктің шешімін жазды.
Chief Justice Dickson, Justice Lamer, and Justice Wilson wrote the decision of the majority.
Негізделген шектеу
Содан соң судьялар заңның 1-тарауына сәйкес негізделуін қарастырды. Заңның заңмен бекітілмегені туралы ұсынысты олар қабылдамады. Заңның тек "анық критерийі" болуы жеткілікті, ал Квебек заңы осы талапқа сай келді. Ең аз шектеулер туралы сараптама кезінде, Сот үкімет толық тыйым салу қажеттігін негіздеуге тырысқанда, соттар әлеуметтік ғылымдармен шектелетін емес, бірақ үкімет өз қорытындылары үшін "нақты дәлелдік базаны" ұсынуы тиіс деп шешті. Сот Ирвинге келтірілген зиянға бейжай қарады. Соттың пікірінше, тыйым салудың салдары тыйым салу мақсатын күштен шығарарлықтай ауыр болған жоқ. Жарнама берушілер әрқашан жарнаманы ересектерге бағыттауға немесе балалар тауарын сатудың басқа жолдарын пайдалануға мүмкіндік алады.
The Justices then considered whether the law was justified under section 1. They dismissed the argument that the law was not prescribed by law. A law only needed to have an "intelligible standard" which the Quebec law satisfied. On the inquiry into minimal impairment the Court held that when the government attempts to justify the necessity of a complete ban, courts will not be restrictive to social sciences, however, the government must establish a "sound evidentiary basis" for their conclusions. The Court was unsympathetic to the harm to Irwin. The effects of the ban, said the Court, were not so severe as to override the objective of the ban. The advertisers would always be able to direct ads to adults or use other means to sell children's products.