Жапониядағы тұрмыс жағдайы: соғыстан кейінгі өсім, табыс арасындағы айырмашылықтың азаюы, тұтынушылардың экономикаға әсері. Экономикалық даму туралы мақала.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Жапониядағы өмір сүру жағдайы
Living conditions in Japan
Соғыстан кейінгі онжылдықтарда Жапониядағы өмір сүру деңгейі күрт өсті. Байқалған өзгерістердің бірі – көк және ақ жағалы жұмысшылар арасындағы айырмашылықтың азаюы болды. Бұрын "үш қасиетті нәрсе" деп есептелген заттар 1964 жылға қарай үй шаруашылықтарының 90%-ында кездесті. 1970 жылдарға қарай, жұмысшы табының өмір сүру жағдайы Батыс елдерімен салыстырылатын деңгейге жетті. Жапондық тұтынушылар елдің экономикалық өсуінен үлкен пайда көрді, ал олар өз кезегінде күрделі өнімдерге деген сұраныс, отандық өнімдерге адалдық және жинақтап, инвестициялық қор жинау арқылы экономиканы дамытуға септі қосты. Бірақ, көп жылдар бойы жеке қолда бар табыс экономиканың жалпы өсімінен кем өсті – 1980 жылдардың соңында ЖІӨ-нің орташа өсуінен 1 пайыздық тармаққа төмен болды.
In the postwar decades, the standard of living in Japan has undergone a dramatic rise. Some observed changed has been a reduction of the gap between blue and white collar workers. What was once considered the "three sacred treasures", was possessed by 90% of households by 1964. By the 1970's, the living conditions of the working class were considered to be as high as those in the West. Japanese consumers have benefited from the nation's economic growth, while in turn they have stimulated the economy through demand for sophisticated products, loyalty to domestically produced goods, and saving and pooling investment funds. But personal disposable income has not risen as fast as the economy as a whole in many years—at 1 percentage point less than average GNP growth in the late 1980s.
Тұрғын үй
Тіпті 1973 жылы 31,4%-дан 2008 жылы 65,8%-ға дейін, бұл көрсеткіш өзге де дамыған елдерге қарағанда әлдеқайда төмен болды. Жапонияның кейбір негізінен ауылдық аймақтарында бұл көрсеткіш сол кезде 30%-дан да төмен болды. Тіпті 1986-1988 жылдары салынған үйлердің 9,7%-ында сумен шайылатын дәретхана болған жоқ. Бұл, 1980-жылдардағы экономикалық өркендеудің аяқталуынан кейін Жапонияның бастан өткерген экономикалық қиындықтарының салдарынан болды. Бұл мәселеге уақытша немесе жартылай штатпен жұмыс істейтін жұмысшылардың үлесінің 1996 жылғы 19%-дан 2009 жылы 34,5%-ға дейін өсуі, сондай-ақ кедейлікте өмір сүретін жапон азаматтарының санының артуы да себеп болды. Экономикалық ынтымақтастық және даму ұйымының мәліметтері бойынша, Жапониядағы салыстырмалы кедейлікте (орташа табыстан 50%-дан кем табыс деп есептелетін) өмір сүретін адамдардың үлесі 1980-жылдардың ортасындағы жалпы халықтың 12%-ынан 2000 жылы 15,3%-ға дейін өсті. 2005 жылы Жапониядағы балалардың 12,2%-ы кедейлікте өмір сүргені анықталды. 1985 жылдан 2008 жылға дейін жұмыс орнының тұрақтылығы, өтіліне байланысты жалақының өсуі немесе басқа да әлеуметтік жеңілдіктерсіз мерзімді келісімшарттар бойынша жұмыс істейтін тұрақты емес жұмысшылардың үлесі 16,4%-дан 34,1%-ға дейін өсті. Көптеген сарапшылар Жапонияны "теңсіздік қоғамы" деп сипаттайды, яғни әлеуметтік жағынан жіктелген, айқын таптық айырмашылықтар мен теңсіздіктерге толы қоғам (елдегі халықтың шамамен 90%-ы түрлі сауалнамаларда өзін орта тапқа жатқызып келген). Жапониядағы табыс теңсіздігінің өсуі 2009 жылы Жапонияның Демократиялық партиясының сайлануына ықпал етті, ол кеңейтілген әлеуметтік қамсыздандыру жүйесі сияқты шаралар арқылы әлеуметтік-экономикалық теңсіздіктерді азайтуға уәде берді. Осы мәселелерге қарамастан, Жапониядағы орташа тұрмыс деңгейі әлемдегі ең жоғары деңгейлердің бірі болып қала береді.
Even though the percentage of residences with flush toilets jumped from 31.4% in 1973 to 65.8% in 2008, this figure was still far lower than in other industrialized states. In some primarily rural areas of Japan, it was still under 30% at that time. Even 9.7% of homes built between 1986 and 1988 did not have flush toilets. as a result of economic difficulties that Japan has faced since the end of the economic boom of the 1980s. This problem has been characterised by a rise in the percentage of the workforce employed on a temporary or part time basis, from 19% in 1996 to 34.5% in 2009, together with an increase in the number of Japanese living in poverty. According to the Organisation for Economic Co operation and Development, the percentage of people in Japan living in relative poverty (defined as an income that is less than 50% of the median) rose from 12% of the total population in the mid Eighties to 15.3% in 2000. In 2005, it was estimated that 12.2% of children in Japan lived in poverty. From 1985 to 2008, the percentage of non regular workers (those working on fixed term contracts without job security, seniority wage increases, or other benefits) rose from 16.4% to 34.1% of the workforce. Various observers have come to describe Japan as a “disparity society”, a socially divided society with stark class differences and inequalities (in a country where around 90% of the population have regarded themselves to be middle class in various surveys). The rise in income inequality in Japan arguably contributed to the election of the Democratic Party of Japan in 2009, which promised to reduce socio economic inequalities through policies such as an expanded welfare system. Despite these problems, the average standard of living in Japan remains amongst the highest in the world.