Кіріспе

Корея-жапондық ғалым (1950 жылы туған) Кан Санг Чжун (hangul=강상중; 1950 жылы туған), сонымен қатар жапонша аты Нагано Тетсуо (永野鉄男) деп белгілі, Жапонияда туған Оңтүстік Кореялық саясаттанушы, жазушы және қоғамдық пікір білдіруші. Ол Токио университетінде (1996–2013 жж.) және Сейгакуин университетінің президенті (2013–2015 жж.) сияқты бірнеше жапон университеттерінде ғалым болды. Қазіргі уақытта Кумамото облыстық театрының кеңесінің төрағасы.

Өмірбаян

Кореяның Масан ауданынан көшіп келген корейлердің үшінші ұлы Канг Кюсюдағы Кумамото қаласында туып өсті. 1994 жылы жарық көрген "Заиничи" атты өмірбаянында балалық шағындағы оқиғаларын баяндаған. Васеда университетінде оқығаннан кейін, сол кездегі Батыс Германиядағы Нюрнберг-Эрланген университетінде студенттік алмасу бағдарламасы бойынша білім алды. Германиядағы көшіп келген жұмысшылардың отбасыларымен болған кездесулері оның заиничи корейінің ұлттық ерекшелігін түсінуіне зор ықпал етті. Жапонияға оралғаннан кейін 1980-жылдардың басында шетелдік азаматтардың саусақ іздерін міндетті түрде алуға қарсы наразылық қозғалысына қатысты. Токио университетіне тағайындалғанға дейін Мэйдзи Гакуин университетінде және Токиодағы Халықаралық христиан университетінде дәріс берді. 2013 жылы Токио университетінен зейнеткерлікке шығып, Токио маңындағы Сайтама префектурасындағы Сеигакуин университетінің профессоры қызметіне кірісті. Кангтың алғашқы еңбектері Макс Вебердің саяси және әлеуметтік ой-пікірлеріне арналған. Ол заиничи корейлерінің ұлттық ерекшелігі, ұлтшылдық және оның тудыратын мәселелер, сондай-ақ Жапония мен Солтүстік Корея арасындағы қарым-қатынас туралы көптеп жазды. Ол сонымен қатар Солтүстік-Шығыс Азия аймақтық интеграциясының белсенді жақтаушысы. Жапон тілдік кеңістігінде ол жапон ұлтшылдығы мен АҚШ империализмін ең өткір сынға алғандардың бірі. Осыған байланысты, кейбір оңшыл жапондық журналдар оны Солтүстік Кореяны қолдайтын адам деп сипаттады. Алайда Канг мұндай пікірге қарсы шығып, өзінің еңбектерінде оң және солшыл диктатураларды тұрақты түрде сынап келе жатқанын мәлімдеді. Оның басқа да маңызды еңбектері: "Ориентализмнен әрі" (Иванами, 1996), "Жаһандану перспективасы" (Иванами, 2001, Йошими Шүнямен бірлесіп жазылған) және "Ұлтшылдық" (Иванами, 2001). Канг Жапонияда бұқаралық ақпарат құралдарында сарапшы ретінде кеңінен танымал, ол қазіргі корей қоғамы және ядролық энергия мәселелері сияқты тақырыптарда бірнеше теледокументалдық бағдарламалар ұсынды. Оның жазған еңбектерінің ішінде "Наяму Чикара" ("Тынықсыздық күші", Шуиша 2008) және "Кокоро" ("Жүрек", Шуиша 2013) атты бестселлерлер бар. Екіншісі, 2011 жылдың 11 наурызындағы жер сілкінісі, цунами және ядролық апат оқиғаларына негізделген роман, адамның өлімге деген реакциясы және азап пен жоғалту алдында мағына іздеу туралы терең ойлар қамтиды. Оның соңғы еңбектері атақты жазушы Нацуме Сосекидің өмірі мен шығармашылығына арналған маңызды қайта қарауларды қамтиды, соның ішінде "Сосеки но Котоба" ("Сосекидің сөздері", Шуиша 2016).