Кіріспе
Михай Бабитс (26 қараша 1883 – 4 тамыз 1941) – венгр ақыны, жазушысы, эссеші және аудармашы. Оның өлеңдері терең діни тақырыптарымен белгілі. Оның "Өлім балалары" (1927) сияқты романдары психологиялық мәселелерді зерттейді.
Mihály Babits (; 26 November 1883 – 4 August 1941) was a Hungarian poet, writer, essayist, and translator. His poems are well known for their intense religious themes. His novels such as “The Children of Death” (1927) explore psychological problems.
Өмірбаян
Бабиц Сексзардта дүниеге келген. Ол 1901-1905 жылдары Будапешт университетінде оқыды, онда Дезсő Костоланьи мен Гюла Юхаспен танысты. Ол мұғалім болу үшін жұмыс істеді және Бая (1905–06), Сегед (1906–08), Фогарас (1908–11), Уйпест (1911) және Будапештте (1912–18) мектептерде сабақ берді. 1908 жылы әдебиетте өлеңдерімен танымал болды. Сол жылы Италияға сапар шекті, бұл оны Дантеге қызықтырды; ол кейінгі жылдары тағы бірнеше сапар жасады. Осы тәжірибе оны Дантенің «Құдайлық комедиясын» («Тозақ», 1913, «Тазару», 1920 және «Жәннат», 1923) аударуға итермеледі. 1919 жылғы Венгрия революциясынан кейін ол Будапешт университетінде Шет ел әдебиеті және қазіргі венгрия әдебиеті профессоры болды, бірақ революциялық үкімет құлағаннан кейін оның бейбітшілдік көзқарастары үшін қызметтен алынды. 1911 жылы «Нюгат» журналының штат жазушысы болды. Бабицтің 1918 жылғы «Қорқыныш» (сонымен қатар «Корольдің лақ есегі» деп те аталады) романы – Фрейд психологиясының ықпалымен екіге бөлінген тұлға туралы ғылыми-фантастикалық роман. «Elza pilóta, vagy a tökéletes társadalom» («Пилот Эльза немесе Кемел қоғам») утопиялық болашақта өтеді. 1921 жылы Илона Таннерге үйленді, ол кейін Софи Тёрок есімімен өлеңдер жариялады. Екі жылдан кейін ол Эстергомға көшіп келді. 1927 жылы «Kisfaludy Társaság» (Kisfaludy қоғамы) мүшесі болды және сол жылы Баумгартен сыйлығының қамқоршысы болды. 1929 жылы «Нюгат» журналының бас редакторы болды (осы қызметті 1933 жылға дейін Зигмонд Моричпен бөлісті), және өмірінің соңына дейін осы лауазымда қалды. 1937 жылы оған көмей рагы диагнозы қойылды. 1941 жылы Будапештте қайтыс болды.
Жұмыс
Бабитс лирикалық поэзиясымен ең жақсы танымал, ол классикалық және ағылшын үлгілерінің ықпалында жазылған. Ол сонымен қатар эсселер жазып, ағылшын, француз, неміс, грек, итальян және латын тілдерінен көптеген аудармалар жасады. Сексзард қаласында Михайи Бабитстің өмірі мен шығармашылығына арналған мұражай бар. Оның інісі Истван Бабит екі ұлы – Истван мен Тибормен бірге үйді көбінесе иеленді. 1988: 21 Өлең (21 Vers), Иштван Тотфалуси аударған (Маэценас, 1994).