Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ибраһим Маймонид (; сондай-ақ Раббину Авраам бен ха Рамбам және Авраам Маймуни, 13 маусым 1186 – 7 желтоқсан 1237) Маймонидтің ұлы және Мысыр еврей қауымының нагиді қызметін әкесінен кейін жалғастырды.
Abraham Maimonides (; also known as Rabbeinu Avraham ben ha Rambam, and Avraham Maimuni, June 13, 1186 – December 7, 1237) was the son of Maimonides and succeeded his father as nagid of the Egyptian Jewish community.
Шығармалары
Ыбырайымның ең танымал еңбегі – оның «Милхамота ха Шем» («Құдай үшін соғыстар кітабы») деп аталады, онда ол әкесінің «Жындыларға арналған нұсқау» еңбегінде білдірілген философиялық ілімдерін сынағандарға жауап береді. Бастапқыда ол әкесінің жазбаларына қатысты дау-дамайға қатысудан жалтарды, бірақ 1235 жылы Монпельеде әкесінің кітаптары өртеліпті деген хабарды естіген соң, «Милхамот ХаШемді» жинақтады және оны Прованс ғалымдарына (Хачмей провинциясына) жолдады. Оның негізгі еңбегі «Құдайдың құлдарына арналған толық нұсқау» деп аталады. Қолға жеткен фрагменттерінен Маймонидің трактаты әкесінің «Жындыларға арналған нұсқау» еңбегінен үш есе ұзын болған деген болжам жасалады. Кітапта Маймони суфизмге (ислам мистикасы) деген үлкен құрмет пен жақындық танытады. Оның ізбасарлары кем дегенде бір ғасыр бойы еврей суфизмінің сопылық ағымын дамыта берді және ол осы сопылық мектептің негізін қалаушы деп есептеледі. Оның басқа еңбектеріне Тораға жасаған түсіндірмелері кіреді, олардың ішінде тек Жаратылыс және Шығу кітаптарына жасаған түсініктемелері сақталған, сондай-ақ әкесінің «Мишне Тора» еңбегінің бөліктері мен Талмудтың түрлі трактаттарына жасаған түсініктемелері бар. Ол сонымен қатар Халаха (иудей заңдары) туралы, философия мен этикамен байланысты (еврей араб тілінде жазылған және әкесінің «Мишне Тора» еңбегінен кейін құрастырылған) және көбінесе «Сефер Биркат Авраам» деп аталатын «Сұрақтар мен жауаптар» кітабын да жазды. Оның аггаданы талқылаған «Рабилердің сөздері туралы әңгімесі» жиі цитаталанады. Ол сонымен қатар түрлі медициналық еңбектердің авторы болды.
Abraham's best known work is his Milhamoth ha Shem ("The Book of the Wars for God"), in which he answers the critics of his father's philosophical doctrines expressed in The Guide for the Perplexed. He had initially avoided entering the controversy over his father's writings, however, when he heard of the alleged burning of his father's books in Montpellier in 1235, he compiled the Milhamot HaShem, which he addressed to the Hachmei Provence. His principal work is entitled "A Comprehensive Guide for the Servants of God" From the extant surviving portion it is conjectured that Maimuni's treatise was three times as long as his father's Guide for the Perplexed. In the book, Maimuni evinces a great appreciation of and affinity for Sufism (Islamic mysticism). Followers of his path continued to foster a Jewish Sufi form of pietism for at least a century, and he is rightly considered the founder of this pietistic school. His other works include an exegesis on the Torah, of which only his commentaries on Genesis and Exodus are now extant, as well as commentaries on parts of his father's Mishneh Torah and on various tractates of the Talmud. He also wrote a work on Halakha (Jewish law), combined with philosophy and ethics (also in Judeo Arabic, and arranged after his father's Mishneh Torah), as well as a book of Questions & Responsa, more commonly known as Sefer Birkat Avraham. His "Discourse on the Sayings of the Rabbis" discussing aggadah is often quoted. He also authored various medical works.