Мичиган орталық темір жолының тарихы және қазіргі жағдайы

Тарих

Мичиган орталық темір жолы 1852 жылдың ортасында, бәсекелес Солтүстік Индиана және Чикаго темір жолы (кейін Нью-Йорк орталық темір жолының негізгі желісі) аяқталғаннан кейін бірнеше ай өткен соң, Мичиган штатының Детройт қаласынан Чикаго қаласына дейінгі желісін салды. MC жолы Индиана штатына Мичиган қаласының жанында кіріп, Портерде Солтүстік Индиана және Чикаго темір жолымен (NI&C) қиылысты. Портерден оңтүстік-батыс және солтүстік-батысқа бұрылып, Чикагоның Кенсингтон ауданында Иллинойс орталық темір жолымен қосылды. Кейін Мичиган орталық темір жолы (және Солтүстік Индиана және Чикаго темір жолының ізбасары, Лейк-Шор және Мичиган оңтүстік темір жолы) Нью-Йорк орталық темір жолының бақылауына көшті. Ақырында Нью-Йорк орталық темір жолы Портерден батысқа қарай LS&MS арқылы көптеген пойыздарды іске қосты, ал Мичиган орталық темір жолы екінші дәрежелі бағытқа айналды. 1957 жылдың 18 қаңтарында барлық жолаушылар пойыздары тоқтатылып, Гари және Хаммонд қалаларындағы жергілікті станцияларға қызмет көрсету тоқтатылды. 1968 жылы Нью-Йорк орталық темір жолы Пенн Орталық көлік компаниясымен бірікті, ал 1976 жылы Конрейлмен бірікті. Сол кезде Портердегі бұрылыстар алынып тасталды, бұл Детройтқа және Кенсингтонға баратын желілерді физикалық түрде бөліп, Портер тармағы деп аталды. 1980 жылдан кейін Amtrak Портерден Мичиган қаласына, Индианаға дейінгі желіні сатып алды, оның шығысында олар Каламазуоға, Мичиганға дейін, Детройтқа баратын жолдың 2/5 бөлігіне ие болды. 1998 жылы Конрейл таратылғаннан кейін CSX Transportation бұл тармақты сатып алды, ол сол кезде тек Портерден батысқа қарай Гибсонға дейін созылды, ол Хэммонд, Индианада орналасқан, шығыс-батыс бағытындағы Индиана Порт Белдеу темір жолымен және солтүстік-оңтүстік бағытындағы Канкаки желісімен байланысты, бұл желі Конрейлден Норфолк оңтүстік темір жолына берілді. CSX Blue Island-қа және одан әрі IHB арқылы жол жүру құқығына ие, сондай-ақ Балтимор және Огайо Чикаго терминалды темір жолы (Blue Island бөлімшесі) сияқты басқа CSX желілерімен байланыстарға ие. Шығыс жағынан Толлестон қаласында Форт-Уэйн тармағымен байланыс болды, ол 1998 жылы Конрейл таратылғанда (Норфолк оңтүстік темір жолынан болса да) сатып алынды. Уиллоу-Крикте таратудың бір бөлігі ретінде CSX-тің бұрынғы Балтимор және Огайо темір жолының негізгі желісін (Гарретт бөлімшесі) Портер тармағымен байланыстыратын жаңа бұрылыс салынды. 2004 жылы аз пайдаланылған Форт-Уэйн бөлімшесі Чикаго Форт-Уэйн және Шығыс темір жолына жалға берілді. Портерде CSX желісінің солтүстік-шығысқа қарай созылуына қарамастан, бұрынғы Pere Marquette Railway Grand Rapids бөлімшесі арқылы Norfolk Southern Railway-дің бұрынғы Нью-Йорк орталық темір жолының Чикаго желісімен байланыс жоқ. CSX бұрылыстарды салуды қарастырды, бірақ әзірге тоқтап тұр (олар NS-ті Портерден батысқа қарай Grand Rapids бөлімшесіне жету үшін пайдаланады). Осылайша CSX қазіргі уақытта Уиллоу-Крик тоғысынан шығысқа қарай Портер тармағын пайдаланбайды, бірақ BNSF темір жолы мен Юнион Пасифик темір жолы Норфолк Саузерннің Элькхарт сарайына (Индиана штатының Элькхарт қаласында) жету үшін жол жүру құқығы арқылы оны пайдаланады.

The Michigan Central Railroad built a line from Detroit, Michigan, to Chicago, Illinois, opening in mid 1852, several months after the competing Northern Indiana and Chicago Railroad (later the New York Central Railroad's main line) was completed. The MC's path entered Indiana near Michigan City, crossing the NI&C at Porter. From Porter it looped to the southwest and northwest, joining the Illinois Central Railroad in the Kensington neighborhood of Chicago. Later the Michigan Central (and the Northern Indiana and Chicago's successor, the Lake Shore and Michigan Southern Railway) came under control of the New York Central. Eventually the NYC started to operate most trains west from Porter via the LS&MS, and the MC became a secondary route. All passenger trains moved on January 18, 1957, ending service to local stations in Gary and Hammond. In 1968 the NYC merged into Penn Central Transportation, and into Conrail in 1976. Around then the diamonds were removed at Porter, physically separating the line to Detroit from the line to Kensington, which came to be known as the Porter Branch. After 1980 Amtrak bought the line from Porter to Michigan City, Indiana, east of which they already owned to Kalamazoo, Michigan, about 2/5 the way to Detroit. With the 1998 breakup of Conrail, CSX Transportation acquired the branch, by then only running from Porter west to Gibson, located in Hammond, Indiana, a junction with the east west Indiana Harbor Belt Railroad and the north south Kankakee Line, transferred from Conrail to the Norfolk Southern Railway. CSX has trackage rights on the IHB to and beyond Blue Island, with various connections to other CSX lines including the Baltimore and Ohio Chicago Terminal Railroad (Blue Island Subdivision). To the east, a connection existed at Tolleston to the Fort Wayne Secondary, also acquired in the 1998 Conrail breakup (though from the Norfolk Southern Railway). At Willow Creek, as part of the breakup, a new connection was built connecting CSX's ex Baltimore and Ohio Railroad main line (the Garrett Subdivision) to the Porter Branch. In 2004 the little used Fort Wayne Subdivision was leased to the Chicago Fort Wayne and Eastern Railroad. At Porter, despite the existence of a CSX line to the northeast – the ex Pere Marquette Railway Grand Rapids Subdivision – no connection exists across the Norfolk Southern Railway's ex New York Central Railroad Chicago Line. CSX has considered putting in diamonds, but has held off for now (they use NS west of Porter to reach their Grand Rapids Subdivision). Thus CSX does not currently use the Porter Branch east of the junction at Willow Creek, but the BNSF Railway and Union Pacific Railroad use it via trackage rights to reach Norfolk Southern's Elkhart Yard in Elkhart, Indiana.