Әйелдер капелласы – Діңгек Марияға арналған шіркеудің бөлігі. Католик және Англикан соборларында кең таралған, тарихы мен архитектурасы туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Үлкен шіркеу ішіндегі Марияға арналған жеке шатыр
Separate chapel dedicated to the Virgin Mary within a greater church
Әйелдер шатыры немесе Мария шатыры – бұл дәстүрлі британдық термин, әсіресе собордың немесе басқа үлкен шіркеудің ішінде орналасқан, Исаның анасы Мәриямға арналған шатырды білдіреді. Бұл шатырлар Мэри шатыры немесе Мариан шатыры деп те аталады. Дәстүрлі түрде, олар собордың ең үлкен қосалқы шатыры болып саналды, бас алтарьдан шығысқа қарай орналасып, Винчестер соборындағыдай, негізгі ғимараттан сәл ілгері шығып тұратын. Көптеген католик және англикан соборларында мұндай шатырлар әлі де бар, ал орташа өлшемді шіркеулерде Марияға арналған кішкентай алтарьлар кездеседі. Әйелдер шатырларының таралуы географиялық орналасуға байланысты, олар Франциядағы көптеген соборлар мен шіркеулерде кездеседі, онда олар шветтің бөлігін құрайды. Бельгияда олар 14 ғасырға дейін енгізілмеген; кейбір жағдайларда олар шеветтің басқа шатырларымен бірдей өлшемде болса, ал басқаларында (вероятно, кейінірек қайта салынған) олар маңыздырақ ерекшеліктерге айналды. Мұндай шатырлардың ең жақсы мысалдары Италия мен Испаниядағы Ренессанс дәуіріндегі шіркеулерде кездеседі. Орта ғасырдың соңында әйелдер шатырларында ғана шіркеу музыкасындағы жаңашылдықтарға рұқсат етілді, ал хорда тек қатаң әндер орындалды. Ежелгі ағылшын тілінде "lady" сөзі, бірыңғай иеленушілік жасамаған әйел есімдерінің тобына жатқан, ал "(Біздің) Ханым шатыры" атауы – бұл тарихи қалдық. Оны "(Біздің) Ханымның шатыры" деп түсіну керек.
A Lady chapel or lady chapel is a traditional British term for a chapel dedicated to "Our Lady", Mary, mother of Jesus, particularly those inside a cathedral or other large church. The chapels are also known as a Mary chapel or a Marian chapel, and they were traditionally the largest side chapel of a cathedral, placed eastward from the high altar and forming a projection from the main building, as in Winchester Cathedral. Most Roman Catholic and many Anglican cathedrals still have such chapels, while mid sized churches have smaller side altars dedicated to the Virgin. The occurrence of lady chapels varies by location and exist in most of the French cathedrals and churches where they form part of the chevet. In Belgium they were not introduced before the 14th century; in some cases they are of the same size as the other chapels of the chevet, but in others (probably rebuilt at a later period) they became much more important features. Some of the best examples can be found in churches of the Renaissance period in Italy and Spain. It was in lady chapels, towards the close of the Middle Ages, that innovations in church music were allowed, only the strict chant being heard in the choir. In late Old English the word 'lady' belonged to a declension of feminine nouns which were uninflected for the singular possessive, and the name (Our) Lady Chapel is a fossilized vestige. It should be understood as (Our) Lady's Chapel
Англияда
XII ғасырдағы Британия королі Люциус туралы аңыздарда, елшілер Фаган мен Дювиан Гластонберидегі Lady Chapel-ді Британиядағы ең көне шіркеу ретінде салған делінген; алайда, бұл есептер қазір сенімді емес, діни мақсатта жасалған жалғандықтар деп саналады. Нақты тарихы бар ең ерте ағылшын әйелдер шіркеуі Кантербери соборындағы саксондық шіркеу болды; ол архиепископ Ланфранның соборды қайта жаңарту кезінде батысқа қарай жылжытылды, ал 1450 жылы солтүстік трансепттің шығыс жағындағы шапкішқа ауыстырылды. Эли соборының әйелдер шіркеуі – солтүстік трансептке тікелей жалғасқан жеке ғимарат, ол 1016 жылға дейін салынған. Рочестердегі қазіргі әйелдер шіркеуі оңтүстік трансепттің батысында орналасқан (бұл бастапқы әйелдер шіркеуі, ал қазіргі шіркеу оның кеңейтілген бөлігі). Ең үлкен әйелдер шіркеуін Генрих III 1220 жылы Вестминстер аббаттығында салған. Бұл шіркеу 9 метр енімен, басқа елдердегі шіркеулерден әлдеқайда үлкен болды және қазір Генрих VII-нің Lady Chapel-і орналасқан жерге дейін созылған. Сондай-ақ 1220 жылы Lady Chapel Warden лауазымы құрылды, ол Lady алтарына, оның қасиетті ыдыстарына, шамдарына және басқа да керек-жарақтарына жауапты болды. Басқа да танымал ағылшын әйелдер шіркеулерінің мысалдары: Оттери Сент-Мэри, Тетфорд Приориясы, Бьюри Сент-Эдмундс соборы, Уимборн Минстер және Гэмпширдегі Хайфилд шіркеуі. Lady Chapel Compton, Guildford, Surrey; Compton Martin, Somersetshire; және Darenth, Kent қалаларындағы ғимараттардың үстіне салынған. Кройленд аббаттығында екі әйелдер шіркеуі болды. Кіші Дунмоудағы Приория шіркеуі августиндік приорияның әйелдер шіркеуі болды және қазір приход шіркеуі ретінде танылады. Ливерпуль соборындағы Lady Chapel – тағы бір, салыстырмалы түрде жақында салынған мысал. 1910 жылдың маусым айында киеленген бұл шіркеуді Джордж Гилберт Скотт жобалаған, ол өте үлкен және әдемі болып ерекшеленеді. Солсбери және Труро соборларында Мәриямға арналғандықтан, әйелдер шіркеуіне тең, бірақ басқаша аталатын шығыс шіркеуі бар.
In the 12th century legends surrounding King Lucius of Britain, the apostles Fagan and Duvian were said to have erected the Lady Chapel at Glastonbury as the oldest church in Britain; the accounts are now held to have been pious forgeries. The earliest English lady chapel of certain historicity was that in the Saxon cathedral of Canterbury; this was transferred during the rebuilding by Archbishop Lanfranc to the west end of the nave, and again shifted in 1450 to the chapel on the east side of the north transept. The lady chapel of Ely Cathedral is a distinct building attached to the north transept, which was built before 1016. At Rochester the current lady chapel is west of the south transept (which was the original lady chapel, and to which the current chapel was an extension). Probably the largest lady chapel was built by Henry III in 1220 in Westminster Abbey. This chapel was 30 feet (9 m) wide, much in excess of any foreign example, and extended to the end of the site now occupied by Henry VII's Lady Chapel. Also in 1220, the office of Warden of the Lady Chapel was established, with the responsibility for the Lady altar, and its sacred vessels, candles and other accoutrements. Among other notable English examples of lady chapels are those at the parish church at Ottery St Mary, Thetford Priory, Bury St Edmunds Cathedral, Wimborne Minster and Highfield Church in Hampshire. The Lady Chapel was built over the chancel in Compton, Guildford, Surrey; Compton Martin, Somersetshire; and Darenth, Kent. At Croyland Abbey there were two lady chapels. The Priory Church at Little Dunmow was the lady chapel of an Augustinian priory, and is now the parish church. The Lady Chapel in Liverpool Cathedral is another, more recent, example. Consecrated in June 1910, it was designed by George Gilbert Scott and is noteworthy for its size and beauty. Salisbury and Truro cathedrals have an eastern chapel that is equivalent to a lady chapel but with a different name, as a result of the whole church being dedicated to Mary.
Ресей
Санкт-Петербургтегі Әйелдер капелласы, Католик Әйел Екатерина шіркеуінде.
The Lady Chapel at Catholic Church of St. Catherine in Saint Petersburg