Кіріспе

Польшалық Рим-католик кардинал дін қызметкері (1822–1902)

Mieczysław Halka Ledóchowski (IPA: /mʲɛˈtʂɨswaf ˈxalka lɛduˈxɔfski/), (29 қазан 1822 – 22 шілде 1902) Ресей бақылауындағы Конгресс Польшасындағы Горкиде (Сандомирж қаласына жақын) граф Йозеф Ледоховский мен Мария Закшевска отбасында дүниеге келген. Ол қасиетті Урсула Ледоховскаяның, Блаженная Мария Тереза (Тересия) Ледоховскаяның және Иса қоғамының Бас жетекшісі әке Влодзимиер Ледоховскийдің сіңілісінің ұлы болды.

Ерте өмір

1822 жылы 29 қазанда туған ол Польшаның алғашқы христиан князі I Миешконың құрметіне аталған. Радомда оқығаннан кейін, он тоғыз жасында Варшавадағы Сент-Винсент-де-Павл миссионерлері басқаратын семинарияға түсті. Одан кейін Римдегі Григориан университетінде оқып, Киелі Тақтың дипломатиялық корпусында жұмыс істеуге дайындалу үшін иезуиттердің Nobili Ecclesiastici академиясына қабылданды. Ледоховский 1845 жылғы 13 шілдеде дін қызметкеріне тоғыстырылды. Ол теология, азаматтық және канондық құқықтан екі докторлық диссертация қорғады.

Дипломатиялық мансап

1846 жылы Ледёховский папа Пий IX-тің жеке прелаты болды, ал 1847 жылы Лиссабондағы апостолдық нунциатураның аудиторы қызметін атқарды. 1857 жылы ол Боготадағы папалық делегаты болып тағайындалды, оның құрамында қазіргі Колумбия, Венесуэла, Эквадор, Перу және Боливия елдері кірді. 1861 жылы ол Фиваның титулды архиепискобы және Брюссельдегі апостолдық нунций болып тағайындалды.

Бастапқылар

1864 жылы Польшаға оралғаннан кейін, ол Примат Леон Прилюскидің мұрагерлік құқығымен коадъютор болып тағайындалды. Екі жыл өткен соң, Прилюскидің қайтысымен, Пруссия билігінің қарсылығына қарамастан, Гнезно архиепискобы және Познань архиепискобы болып тағайындалды (екі қала да сол кезде Пруссияның Позен провинциясының құрамында болған). 1873 жылы Пруссия үкіметі Рим-католик шіркеуі мен поляк мәдениетіне, әсіресе поляк тіліне қарсы «Културкампф» саясатын жүзеге асыруды бастады. Соның салдарынан Пруссия үкіметі Позен провинциясында поляк тілін оқытуға тыйым салды. Архиепископ Ледоховский бұл бұйрыққа наразылық білдірді және, ақырында, жоғары білім беру орындарындағы дін оқытушыларына жоғары сыныптарда неміс тілін пайдалануды, ал төменгі сыныптарда поляк тілін сақтауды бұйырды. Діни оқытушылар архиепископтың бұйрығын орындады, бірақ Пруссия үкіметі оларды қызметтен шеттетуге мәжбүр болды. Ледоховскийдің Гнезно және Познань семинарияларын Пруссия билігіне беруден бас тартуы олардың жабылуына әкелді. Заңсыз әрекеттері үшін бірнеше рет айыппұл төленгеннен кейін, үкімет Ледоховскийдің отставкаға кетуін талап етті. Архиепископ, Құдай берген лауазымын ешқандай жердік сот тартып ала алмайтынын мәлімдеді және 1874 жылдың ақпан айында Остров-Велькопольский түрмесіне қамалды. 1875 жылдың наурыз айында Папа оны кардинал етіп тағайындады. Ледоховский босатылып, елден қуылды және содан кейін Римнен құпия хабаршылар арқылы өз епархиясын басқарды. Өмірінің соңына қарай, ол катаракта салдарынан көру қабілетінің нашарлауына ұшырады. 1885 жылы ол лауазымынан кетті. 1892 жылы ол Халықтарды Евангелизациялау жөніндегі Конгрегацияның префекті болды және 1902 жылдың 22 шілдесінде қайтыс болғанға дейін осы лауазымда қалды.