Екінші дүниежүзілік соғыстағы нацистік Германияның әуе қорғаныс ұйымы – Reichsluftschutzbund (RLB) туралы мағлұмат. 1933-45ж. тарихы, құрылымы, таратылуы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Нацистік Германияның Әуе қорғаныс лигасы
Nazi Germany Air Protection League
Рейхслюфтшуцбунд (RLB; "Рейх Әуе қорғаныс лигасы") – нацистік Германиядағы азаматтық қорғаныс ұйымы, тұрғын үйлер мен шағын кәсіпорындардағы әуе шабуылынан қорғану шараларын ұйымдастырды.
The Reichsluftschutzbund (RLB; "Reich Air Protection League") was a civil defense organization in Nazi Germany in charge of air raid precautions in residential areas and among smaller businesses.
Мақсаты
RLB 1933 жылы Герман Герингтің бастамасымен ерікті ұйым ретінде құрылды. Бұрынғы ерікті әуе шабуылынан қорғану қауымдастықтары RLB-ға қосылуға міндеттелді. 1939 жылы RLB «Körperschaft des öffentlichen Rechts» (квазиавтономдық мемлекеттік емес ұйым) мәртебесін алды, ал 1944 жылы нацистік партияның еншілес ұйымына айналды. Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін одақтас державалар RLB-ны таратып жіберді. Германия Федеративтік Республикасында оның ізбасары – Bundesverband für den Selbstschutz болды. RLB әуе шабуылдары кезінде азаматтардың өзін-өзі қорғауына қажетті азаматтық қорғаныс шараларын қарапайым неміс азаматтарына үйретумен және оқытумен айналысты. Жергілікті деңгейде әуе шабуылынан қорғанушылар құрылып, шағын жедел әрекет ету тобында жұмыс істеді. Оқу бағдарламасына өрт сөндіру, химиялық қарудан қорғану, байланыс тәсілдері және үйлер мен пәтерлерді әуе шабуылына қарсы дайындау кірді.
The RLB was organized by Hermann Göring in 1933 as a voluntary association. Existing volunteer air raid precaution associations were forced to merge with RLB. In 1939 the RLB became a Körperschaft des öffentlichen Rechts (quasi autonomous non governmental organization), while in 1944 it became an affiliated organization of the Nazi Party. RLB was dissolved by the Allied Powers after the end of World War II. Its successor in the Federal Republic of Germany was the Bundesverband für den Selbstschutz. The RLB was in charge of educating and training ordinary German men and women in civil defence procedures necessary for the basic level of local self help of the civil population against air raids. The local level was formed around air raid wardens and operated in small first intervention squads. The training include fire fighting, protection against chemical weapons, communication procedures and preparation of houses and apartments against air raids.
Ұйым
1939 жылы RLB-де шамамен 15 миллион мүше, 820 000 ерікті қызметкер (оның ішінде 280 000 әйел) және 75 000 жергілікті бөлімше болды. Мүшелер 3800 азаматтық қорғаныс мектебінде 28 000 оқытушымен оқытылды. RLB-ге Президиум басшылық етті, оның президенті, вице-президенті және штаб бастығы – Люфтваффе әскерінің қолдағы генерал-офицерлері болды. Президиум өзі Авиация министрлігіне тікелей бағынысты департамент болып табылды. Әрбір әуе командасымен (Luftgaukommando) бірдей RLB тобы (RLB Gruppe) жұмыс істеді, оны 46 штаттан тыс қызметкермен қолдаған жетекші басқарды. Әрбір Regierungsbezirk үшін RLB аймақтық тобы (RLB Bezirksgruppe) құрылды. Негізгі ұйым – RLB аймағы (RLB Revier) болды, ол қалалардағы әрбір полиция бөлімшесі үшін, ал елдің қалған бөлігінде әрбір қалалық немесе ауылдық муниципалитет үшін құрылды. Егер қалада бірнеше бөлімше болса, қалалық ұйым RLB жергілікті тобы (RLB Ortsgruppe) деп аталды. Бірнеше муниципалитет тобы RLB округтік тобын (RLB Ortskreisgruppe) құрады, ол әрбір Landkreis үшін біреуден болды. Әрбір Ortsgruppe және Ortskreisgruppe жетекші және тоғыз адамнан тұратын штаты болды, оның бесеуі – толық жұмыс күнімен жалақы алатын қызметкерлер. Негізгі ұйымдарда әртүрлі сандағы кіші топтар (Untergruppen) болды, олар блоктардың күзетшілеріне (Blockwarte) бағынышты блоктарға (Blöcke) бөлінді. Блоктардың күзетшілері бірқатар әуе шабуылынан қорғану қауымдастықтарымен (Luftschutzgemeinschaften) байланыс орнатып, оларды бақылады, ал қауымдастықтар әуе шабуылынан қорғану күзетшілерімен (Luftschutzwarte) жұмыс істеді. Әрбір қауымдастыққа бір пәтер үйі немесе бірнеше кіші ғимарат кірді, бірақ үлкен пәтерлер кешенінде бірнеше қауымдастық болуы мүмкін. Қауымдастықта күзетшінің көмекшісі, үй өрт сөндірушілері, көмекшілер және хабаршылар алғашқы араласу тобы ретінде болуы керек еді. Осындай отрядтардағы қызмет азаматтық халық үшін міндетті (Notdienstpflicht) болды.
In 1939 the RLB had about 15 million members, 820,000 volunteer functionaries (of which 280,000 women) and 75,000 local units. The membership was trained at 3,800 civil defence schools with 28,000 instructors. RLB was led by a Präsidium, whose president, and vice president and chief of staff, were active duty general officers of the Luftwaffe. The presidium was in itself a department immediately subordinated to the Ministry of Aviation. Coterminous with each Luftgaukommando (air district command) was a RLB Gruppe (RLB group) under a leader aided by 46 full time staff members. For each Regierungsbezirk, there was a RLB Bezirksgruppe (regional group). The basic organization was the RLB Revier, one for each police precinct in the cities, or the RLB Gemeinde Gruppe, one for each urban or rural municipality for the rest of the country. In the case of a city with several precincts, the citywide organization was called an RLB Ortsgruppe (local group). Several municipal groups formed an RLB Ortskreisgruppe, one for each Landkreis. Each Ortsgruppe and Ortskreisgruppe had a leader and a staff of nine members, of which five where full time salaried employees. The basic organizations had a varied number of Untergruppen (sub groups) divided into Blöcke (blocks) under Blockwarte (block wardens) which controlled and liaised with a number of Luftschutzgemeinschaften (air raid protection communities) under Luftschutzwarte (air raid wardens). Each community consisted of an apartment building or several smaller buildings, although a large apartment complex could have several communities. In addition to the warden, the community should have an assistant warden, house fire fighters, helpers and messengers as a first intervention squad. Duty in these squads were compulsory (Notdienstpflicht) for the civilian population.