Кіріспе

Элен О'Киф ирландиялық иммигрант ретінде Нью-Йорк қаласына көшіп келді және медбике болып жұмыс істеді. Оның тәжірибесі оны әйелдерге арналған пана ашуға, ал кейіннен өз жұмысын жалғастыру үшін діни қауым құруға жетеледі. 1890 жылы Нью-Йорк қаласының 158-ші шығыс 24-ші көшесінде «Досы жоқ әйелдерге арналған Сент-Зита үйі» құрылды. Біраз уақыттан соң ол Батыс 14-ші көшеге көшірілді және 2002 жылға дейін сол жерде жұмыс істеді.

Өмір

Ирландияның Лимерик графлығында дүниеге келген О'Киф 1864 жылы Нью-Йоркке көшіп келді. Ол медбике болу мамандығын таңдады және екі жылдық оқу барысында Блэкуэлл аралындағы «Қайырымдылық» ауруханасында өміріне бағыт беретін идея туды. Сол жерде ол бақытсыз әйелдерге аянып, олардың өткені жұмыс табуға үлкен кедергі келтіріп жатқанын көрді. Сондықтан ол оларға пана және еңбек ету мүмкіндігі болатын үй құруға бел буды.

Қасиетті Зитаның досы жоқ әйелдер үйі

Еуропада киелі Зитаның құрметіне уақытша жұмыссыз қалған қызметшілерге баспана беру және қарт немесе аурудың соңғы сатысындағы науқастарға күтім көрсету үшін гильдиялар құрылған. 1890 жылы ол жеке жинаған ақшасымен 24-ші көшеде, Шығыс өзенінің пирсіне жақын жерде, қаланың кемелері тұтқындарды түсіретін үйді өз күшімен ашты. Кейін оған екі досы (Мэри Финнеган және Кэтрин Данн) қосылды. 1893 жылы үй "Сент-Зита үйі" деп тіркелді. Кез келген әйелдің өтініші формальды түрде қабылданбады, оның діни көзқарасына немесе бұрынғы өміріне қарамастан, қабылдауға лайық деп есептелді. Архиепископ Майкл Корриган олардың әрекеттерін мақұлдады. Сент-Зитаның аты кеңінен танылған сайын, үміткерлердің саны артып, үлкен ғимаратқа көшу қажет болды. Сент-Зита үйі Шығыс 52-ші көшеге көшірілді. Кейін Сент-Зита үйі Батыс 14-ші көшеге көшірілді. 1950-ші жылдары Мэри Джон Берк әпке сұлулық мектебіне оқуға түсіп, шаш шашу және стильдеуді үйренді, осы арқылы әйелдер жұмысқа орналасқанда жақсы көрінуге көмектесті. Ол діни білім сабақтарын оқыды, балаларды қасиеттілікке дайындады және шіркеу қызметкерлерін тәрбиеледі. 2000 жылға қарай, қауым мүшелерінің саны азайды және жасы ұлғайғандықтан, баспананы басқару қиын болды. 2001 жылдың көктемінде 14-ші көшедегі ғимарат сатылып, әпкелер Нью-Йорктегі Монсидегі меншіктеріне көшіп кетті.

Қасиетті Зита вилласы

Сент-Зита вилласы, Монси, Нью-Йорк, 1938 жылы әпкелердің тұрғын үйі ретінде басталып, кейін әйелдерге арналған ересектер үйіне айналды. Бұл жерде қауымның қалған мүшелері көптеген тұрғындармен бірге зейнеткерлікке шықты. 2020 жылдың сәуір айында Нью-Йорк штатының Сафферн қаласындағы Sacred Heart шіркеуі Сент-Зита вилласындағы қауымға COVID-19 вирусының тигізетін әсеріне алаңдаушылық білдірді. Қауымның бас жетекшісі, Морин Фрэнсис О'Шиа, S. R. C. M., 2020 жылдың 18 наурызында 85 жасында дүние салды. Қоғамның соңғы мүшесі, Мэри Джон Бёрк, S. R. C. M. (туған аты Рут Бёрк), 2020 жылдың 14 қыркүйегінде 90 жасында қайтыс болды. Сент-Зита вилласының соңғы екі аман қалған әпкесі – Мария қауымының Қиындықтарды өтеу сестерінің соңғы өсиеттері мен өсиеттерін орындағаннан кейін, Прена Гришаж, Роза Горман және Донна Пепино вилланың жұмысын өз мойнына алды. Маурин Фрэнсис, S. R. C. M., және Мэри Джон Бёрк, S. R. C. M. сестерінің соңғы тілегіне сәйкес, егер ордендегі сестерлер, олар сияқты, қасиетті өмірге ант беріп, тұрғындарға қамқорлық жасай алмаса, әйелдерге арналған ересектер үйі ретіндегі қызмет тоқтатылатын болды. Олар осы орденнің барлық монах әйелдерінің өсиеттері мен сенімдеріне байланысты қалдырған қайырымдылықты жалғастыру ниеттерін өсиеттерінде және сенімдерінде көрсетті. Элен О'Киф бұл орденнің алғашқы монах әйелi болды, ал Рут Бёрк, дінде Мэри Джон Бёрк деп танылған, Маурин Фрэнсистен кейін орденнің анасы ретінде, хосписте күтім алатын кезде соңғы Мать Зита атанды. Қайырымдылық ұйымы 1890 жылы қайырымдылық қоры ретінде құрылғаннан бері алғаш рет, Прена Гришаж, Донна Пепино және Роза Горман басқаратын, бейтаныс адамдар басқаратын қайырымдылық ұйымы болып табылады.