Тутанхамонның бальзамдау жиынтығы табылған қабір (KV54)
KV54
Тұтанхамонның Мысыр қабірінен бальзамдау жиынтығы табылды. KV54 қабірінде сақтау ыдыстары, керамика, мата және фараонның соңғы жылдарына қатысты мәтіндер болған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Тутанхамонның бальзамдау жиынтығы сақталған египеттік қабір KV54 қабірі Египеттегі Патшалар аңғарында орналасқан. Оны бастапқыда Эдвард Р. Айртон америкалық заңгер Теодор М. Дэвис тапсырмасымен қазып шығарды, ол бұл жұмысты қаржыландырды.
Tomb KV54 is located in the Valley of the Kings, in Egypt. It was originally excavated by Edward R. Ayrton on behalf of the American lawyer Theodore M. Davis, who funded the work.
Тарих
Бұл Сети I қабірінің жанында орналасқан қабір емес, шағын шұңқыр, онда онға жуық үлкен, мөрленген сақтау құмыралары болған. Құмыралардың ішінде мұқият жиналған жабдықтар мен заттар сақталған. Олардың арасында керамикалық ыдыстар, тарелкалар, натрон қаптары, жануар сүйектері, гүл шоқтары және Тутанхамонның сол кезде (1907) көпке белгісіз болған соңғы жылдарына жатқан мәтін жазылған зығыр маталар бар еді. 1909 жылы Дэвис Египеттен шығаруға рұқсат етілген табылған заттардың (алты сақтау құмырасының ішіндегілер) ішінде аса құндысы жоқтарын Нью-Йорктегі Метрополитен өнер мұражайына сыйға берді, қазір олар мұражайда көрмеге қойылған. Дэвис баспасөзге Тутанхамон қабірін тапқанын жариялады және 1912 жылы «Хармахаби және Тутанхаману қабірлері» атты кітабында өз зерттеулерін жариялады (кітапта Хоремхеб және Тутанхамон фараондарының сол кездегі француз тіліндегі жазылуы қолданылған). KV54-тен табылған маңызды заттардың бірі – «Екі Жердің Иесі, жақсы құдай, Небхеперуре [Тутанхамонның преномені], Миннің сүйіктісі. 6-шы жылғы зығыр» деген иероглифтермен жазылған мата болды. KV54 Тутанхамонның нақты қабірі емес екенін, ал әлі табылмаған қабірдің бар екенін түсінген археолог Говард Картер, кейіннен Тутанхамонның нағыз қабірін табатын, 1915 жылы Метрополитен мұражайының египтологиялық директоры Герберт Уинлокпен осы мәселе бойынша хат алмасты. 1923 жылы Уинлок, Тебан некрополінің басқа қазбаларында да осыған ұқсас заттар тапқаннан кейін, KV54-тің мазмұнын нақты қабір емес, бальзамдау жиынтығы деп анықтады, ол фараонның мумиялануынан қалған қалдықтарды білдіреді, оның «мазары» емес. Бұл тағамдар мен басқа да заттар, фараонның жерленгеніне орай өткізілген аспаздық тойдан әкелінген болуы мүмкін. Оның есебінше, жерлеу рәсіміне барлығы сегіз ресми аза тұрған адам қатысқан. 1922 жылы Тутанхамон қабірі табылғанда кіреберіс дәлізінде де осындай заттар табылды. Қабірге жасалған алғашқы тонау әрекетінен кейін, бальзамдау жиынтығы KV54 шұңқырына көшірілген, ал дәліз болашақта тонау әрекеттерін болдырмау үшін тас-талқанмен толтырылған деп саналады.
Not as much a tomb as a small pit located near the tomb of Seti I, it contained about a dozen large sealed storage jars. Within the jars were equipment and objects that had been carefully packed. It contained pottery, dishes, bags of natron, animal bones, floral collars and linen containing text dated to the final years of the then (1907) little known pharaoh Tutankhamun. In 1909, Davis donated the finds he was allowed to take out of Egypt (the contents of six of the storage jars), which were of little intrinsic value, to the Metropolitan Museum of Art in New York City, where they now reside on display. Davis declared to the press that he had found the tomb of Tutankhamun, and he published his findings in a book called The Tombs of Harmhabi and Touatankhamanou (using the then current French spellings for the pharaohs Horemheb and Tutankhamun respectively) in 1912. One of the critical finds from KV54 was a piece of linen marked with hieratic text saying "The good god, Lord of the Two Lands, Nebkheperure [the prenomen of Tutankhamun], beloved of Min. Linen of year 6." Recognizing that KV54 did not represent Tutankhamun's actual tomb, and that it did signal the existence of a yet to be discovered tomb, archaeologist Howard Carter, who would eventually find the real Tomb of Tutankhamun, corresponded with the Metropolitan Museum's Egyptological Director Herbert Winlock on this subject in 1915. In 1923, Winlock, who had subsequently found similar contents in other excavations throughout the Theban Necropolis, instead identified the contents of KV54 not as an actual tomb, but an embalming cache, representing the refuse left over from the mummification of the pharaoh, rather than his "tomb". The food and other related items likely came from a funerary banquet held at the pharaoh's interment. He estimated that there had been a total of eight official mourners who had attended the burial. When the tomb of Tutankhamun was discovered in 1922, similar items were found in the entrance corridor, and it is thought that after the first robbery attempt of the tomb, the embalming cache material was moved to the pit that was KV54, and the corridor filled with rocky debris in order to stop future robbery attempts.