Ж.Х. Хаверли: Афроамерикандық минстрель шоуларының ұйымдастырушысы және танымал өнеркәсіпшісі
J. H. Haverly
Ж.Х. Хаверли (1837-1901) – американдық театр директоры, қара бетпен әйгітленген минестрель шоуларын ұйымдастырушы. Өнер империясын құрды, АҚШ мен Англияда гастрольдеді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық театр менеджері және қара бетпен ойналатын миньстрель шоуларының ұйымдастырушысы Кристофер Хаверли (1837–1901), J. H. Haverly немесе John H. "Jack" Haverly деген атпен әйгілі, американдық театр менеджері және қара бетпен ойналатын миньстрель шоуларының ұйымдастырушысы болды. 1870 және 1880 жылдары ол өзінің миньстрель топтарына, әсіресе Хаверлидің Біріккен Мастодон Миньстрельдері мен Хаверлидің Афроамерикандық Миньстрельдеріне негізделген ойын-сауық империясын құрды. Оның басшылығымен бұл топтар үлкенге дейін өсті және әсем декорациялар мен костюмдерді ұсынды. Олар кеңінен гастрольдік сапарлар жасап, миньстрель өнерінің көрермендерін бүкіл АҚШ-қа, сондай-ақ Англияға дейін кеңейтті. Хаверлидің әдістері миньстрельдік өнерде революция жасады, өйткені басқа топтар бәсекелесуге тырысты. Миньстрельдік өнердің құны артқан сайын көптеген топтар жұмысын тоқтатты.
American theatre manager and promoter of blackface minstrel shows
Christopher Haverly (1837–1901), better known as J. H. Haverly or John H. "Jack" Haverly, was an American theatre manager and promoter of blackface minstrel shows. During the 1870s and 1880s, he created an entertainment empire centered on his minstrel troupes, particularly Haverly's United Mastodon Minstrels and Haverly's Colored Minstrels. Under his guidance, these troupes grew to impressive sizes and featured elaborate sets and costumes. They toured widely, enlarging minstrelsy's audience to encompass the entire United States as well as England. Haverly's methods sparked a revolution in minstrelsy as other troupes scrambled to compete. As the costs of minstrelsy increased, many troupes went out of business.
Алғашқы еңбектері
Кристофер Хаверли 1837 жылғы 30 маусымда Пенсильвания штатының Беллефонте қаласында Кристофер мен Элиза Хаверлидің (қыз есімі Стил) отбасында дүниеге келді. Жастық шағында ол "Джек" немесе "Кит" деп аталды және шоу-бизнеске қадам баспас бұрын тігіншінің шәкірті болды. Хаверли театр труппаларының иелері мен менеджерлерінің жаңа толқынының өкілі болды, ол өзі актер ретінде кәсіпке кірмеген еді. Ол театр компанияларын насихаттау үшін П.Т. Барнум сияқты белгілі шоумендердің тәсілдерін пайдаланды. 1870-ші жылдардың соңында ол сөнген миньстрель шоуына назар аударды, сонда басқа да ойын-сауық түрлері, мысалы, сахналық қойылымдар, опералар және эстрадалық шоулар "өлшемдері мен тартымдылығы шексіздей кеңейген" еді. Ал миньстрельдік әншілердің өнері Вирджиния миньстрельдері мен Эфиопия серенадтарының дәуіріндегідей қалып қойған. Оның жауабы – "әдемілігімен, сапасымен және ауқымымен әлемдегі ең талапкер көрерменді таңдандырып, қанағаттандыратын" миньстрельдер тобы болды. Ол көптеген дарынды әртістерді жинап, оларды бір труппаға біріктірді. Жарияланымдарын отбасылық аудиторияға бағыттап, шоуларындағы әдепсіз әзілдердің болмауына баса назар аударды. Олар бұрынғыда миньстрельдік өнерге шектелген Солтүстік-Шығыс аймағынан тыс, бүкіл Америка Құрама Штаттарын аралап шықты. Хаверлидің миньстрельдік өнеріндегі жетістігі оған басқа да жобаларды қаржыландыруға мүмкіндік берді. Өз қызығушылығының шарықталу кезінде ол Нью-Йоркте үш, ал Бруклинде, Чикагода және Сан-Францискода бір-бірден театрға иелік етіп, оларды басқарды. Сонымен қатар, үш кен және қорыту компаниясының және көптеген басқа компаниялардың акцияларына ие болды. Хаверлидің акцияға салған инвестициялары оның күткендей нәтиже бермеді, ал 1877 жылдың соңына қарай ол 104 000 долларға қарызға батты. Дегенмен, ол банкроттықтан құтылу үшін тағы бір тәуекелге баруға тырысты.
Christopher Haverly was born near Bellefonte, Pennsylvania, on June 30, 1837, to parents Christopher and Eliza Haverly (née Steel). In his youth he was known as "Jack" or "Kit", and was apprenticed to a tailor before entering show business. Haverly was one of a new wave of theater troupe owners and managers who had not entered the profession as a performer himself. He borrowed the techniques of famous showmen like P. T. Barnum to promote his theater companies. In the late 1870s, he turned his eye to the lifeless minstrel show, observing that other entertainments, such as stage plays, operas, and variety shows, had "increased and enlarged their dimensions until their proportions and attractive qualities [had] appeared unlimited." Minstrelsy, on the other hand, had remained much as it had been in the days of the Virginia Minstrels and Ethiopian Serenaders. His answer would be a company of minstrels "that for extraordinary excellence, merit, and magnitude [would] astonish and satisfy the most exacting amusement seeker in the world." He gathered up a large pool of talented performers and combined them into a single troupe. Aiming his advertisements at the family market and emphasizing his shows' freedom from base humor, they toured the whole United States, not just the Northeastern circuit to which minstrelsy had previously been mostly limited. Haverly's success in minstrelsy allowed him to finance other ventures. At the height of his fortune, he owned and managed three minstrel troupes and four comic theater groups, in addition to three theaters in New York and one in each of Brooklyn, Chicago, and San Francisco, three mining and milling companies, as well as stock in many others. Haverly's stock investments did not perform as he had wished, and by the end of 1877, he was in debt by as much as $104,000. However, he tried to skirt bankruptcy with another gamble.
"Хэверлидің біріккен мастодонт-минстрельдері"
Төрт мiңгер компаниясын шикізат ретінде пайдаланып, ол "Хэверлидің біріккен мастодон мiңгерлері" деп аталатын бір труппа құрды. Ол Нью-Йоркті басқа топтардың жарнамаларынан екі есе үлкен плакаттармен және газеттердегі жарнамалармен толтырды. Бұл жарнамалар мастодондардың үлкендігін жариялады: "ҚЫРҚ—САНАП КӨРІҢІЗ—40" мүше. Ол труппасының өнер көрсететін әр қалада шеру жасады, алдарынан мыс құбырлы оркестр өтті. 1878 жылы ол қаланың басқа бөлігінде бір уақытта ойнай алатын барабаншылар тобын қосты. Ол труппаның үлкендігін көрсетудің тағы бір жолын тапты – бірінен соң бірі артқа тартылатын перделер тізбегі, әрқайсысы артында оннан астам адам тұрды. Хэверлидің қойылымдары бұған дейінгілерге қарағанда визуалды тұрғыдан әлдеқайда әсерлі болды. Бір бағдарламада: "Көрермендердің назары күміс пен алтынмен жасалған түрік варвар сарайының тамаша көрінісіне аударылсын", - делінген. Сондай-ақ, бір кезде сәнді патша сарайы пайда болды, содан кейін байланысы жоқ көріністер тізбегі: "Бейсбол", "Күштілер әлсізді қорғайды", "Біз біріккенде күштіміз" және "Өліп бара жатқан спортшы". Қойылым Барнум дәстүріндегі цирк сияқты өндіріспен аяқталды. Бұл қойылым продюсер ретінде Хэверлидің ұстанымын бейнеледі: "Менде бір ғана әдіс бар, ол – адамдар не қалайтынын білу және содан кейін оларға соны беру. Халықты театрға күштеп кіргізудің қажеті жоқ". Хэверлидің қойылымдары ерекше болды, және ол мұны жарнамаларында баса көрсету үшін барлық мүмкіндікті пайдаланды. Ол өндірістің жоғары құнын атап өтті. Ол 1870 және 80-жылдары мiңгер труппаларын сатып алып, оларды Мастодонсқа біріктіре берді. Бір кезде труппада 100-ден астам мүше болды.
With four minstrel companies as his raw materials, he created a single troupe, dubbed Haverly's United Mastodon Minstrels. He flooded New York with posters and newspaper advertisements twice the size of the ads placed by other troupes. These trumpeted the Mastodons' size: "FORTY—COUNT 'EM—40" members. He paraded his minstrels through every city they played, preceded by a brass band. In 1878, he added a drum corps that could play simultaneously in another section of town. He found other ways to emphasize the troupe's size, one being a series of curtains pulled back in succession, each revealing more than a dozen men standing behind it. Haverly's shows were also more visually stunning than anything that had preceded them. One program read, "The attention of the public is respectfully called to the magnificent scene representing a Turkish Barbaric Palace in Silver and Gold", and the production delivered what had been promised. In addition, a lavish royal palace appeared at one point, followed by a succession of non connected scenes: "Base Ball", "The Strong Defending the Weak," "United We Stand," and "The Dying Athlete". The show ended with a circus like production in the tradition of Barnum. The show represented Haverly's mantra as a producer: "I've got only one method, and that is to find out what the people want and then give them that thing . . There's no use trying to force the public into a theater." Haverly's shows were different, and he took every opportunity to emphasize this in his advertisements. He stressed the high costs of production. He continued to purchase minstrel troupes throughout the 1870s and 80s and to absorb them into the Mastodons. The troupe had over 100 members at one point.
Хаверлидің түсті музыканттары
Осы арада Хаверли қара мистрльдік нарығына еніп, 1878 жылы Чарльз Каллендердің «Original Georgia Minstrels» тобын сатып алып, оны «Haverly's Colored Minstrels» деп атады. Хаверли бұл труппаны «Мастодонс» үшін қолданғандай әуешелікпен жарнамалады және олардың санын арттыру үшін тағы да қара труппаларды сатып алды. Ол сондай-ақ қара мистрльдердің афроамерикалықтардың өмірін шынайы бейнелейтін өнер иелері деген сенімді күшейтіп, көбінесе плантациялық өмірге арналған материалдарды пайдалану форматына көшті. Түрік моншаларының орнына көрермендер «Үйдегі қараңғы адам, жүзімдіктегі, құрмалықтағы, базардағы, жағалаудағы және кемедегі қараңғы өмір» атты қойылымды тамашалады. 1880 жылы ол тіпті Бостонның бір даласында жүзден астам қара актерлерді костюмдермен, соның ішінде «басшылар, иттің түрлері және жұмыс істеп, өз халқына тән әндерге, билерге [және] қылықтарға берілген қараңғы адамдар» қойып, нақты плантация құрды. 1881 жылдың 31 шілдесінде Лондонның «Her Majesty's Theatre» театрында 60 адамнан тұратын «Haverly's Colored Minstrels» труппасы ашылды, онда «The Times» газеті былай деп жазды: «Дауыстардың спонтандығына немесе орындаушылардың кешкі билерге және ойын-сауыққа қатысуға алған қуанышына күмән жоқ. Олардың көңіл көтеруінің шындығы көрермендерге жетіп, әсер етеді». Питер Фрайер былай деп атап көрсетті: «Сәхнәде 20 биші, банжо оркестрі, 8 сүйекше ойнаушы, 8 дабылшы, барлығы 16 музыкант екі қатарға отырып, "бірге үйлесімді әсем көрініс" жасады». Бұл үлкен труппа сәтті болды, бірақ Хаверлиге оларды да, «Мастодонс» тобын да басқару қиын болды. Ол 1882 жылы «Georgia Minstrels» тобын Чарльз бен Густав Фроманға сатты.
Meanwhile, Haverly entered the market of black minstrelsy and bought Charles Callender's Original Georgia Minstrels in 1878, renaming them Haverly's Colored Minstrels. Haverly promoted the troupe with the same panache he employed for the Mastodons, and he bought other black troupes to increase their size. He also reinforced the belief that black minstrels were authentic portrayers of African American life by moving to a format of almost all plantation themed material. In place of Turkish baths, audiences got "THE DARKY AS HE IS AT HOME, DARKY LIFE IN THE CORNFIELD, CANEBRAKE, BARNYARD, AND ON THE LEVEE AND FLATBOAT". In 1880, he even went so far as to create a mock plantation in a Boston field with over a hundred black actors in costume, including "overseers, bloodhounds and darkies at work indulging in songs, dances [and] antics peculiar to their people" On July 31, 1881, the 60 strong Haverly's Colored Minstrels opened at Her Majesty's Theatre in London, where The Times wrote: "There can be no doubt of the spontaneity of the outbursts of sound, or of the enjoyment with which the performers take part in the dances and frolics of the evening. The heartiness of their fun seems to communicate itself to the audience." Peter Fryer notes: "There were 20 dancers, a banjo orchestra, and 8 players of bones and 8 of tambourines 16 musicians who sat in two rows on the stage and made 'a most picturesque display in unison'." The huge troupe was successful, but Haverly found it difficult to manage both them and the Mastodons. He sold the Georgia Minstrels to Charles and Gustave Frohman in 1882.