Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1708 жылы Ұлыбританияның королевасы Анна вето қойған заң
1708 United Kingdom legislation vetoed by Queen Anne
1708 жылғы Шотландия милициясы туралы заң жобасы (бұрынғысы Шотланд милициясы туралы заң жобасы деп белгілі) 1708 жылдың басында Ұлыбритания Парламентінің Өкілдер палатасы мен Лордтар палатасы тарапынан қабылданған заң жобасы болды. Алайда, 1708 жылдың 11 наурызында королева Анна, ұсынылып отырған милицияның сенімсіз болуынан қауіптеніп, министрлерінің кеңесімен корольдік келісімін бермеді. Бұл Шотландияға бет алған франко-якобиттердің шапқыншылық флотының күрт пайда болуына байланысты болды, бұл министрлерге заңды соңғы сәтте қолдануға рұқсат беру туралы ойларын қайта қарауға мәжбүр етті. 2024 жылғы мәліметтер бойынша, бұл Ұлыбританияда немесе Ұлыбритания Корольдігінде корольдік вето қолданылған соңғы жағдай.
The Scottish Militia Bill 1708 (known formerly as the Scotch Militia Bill) was a bill that was passed by the House of Commons and House of Lords of the Parliament of Great Britain in early 1708. However, on 11 March 1708, Queen Anne withheld royal assent on the advice of her ministers for fear that the proposed militia would be disloyal. This was due to the sudden appearance of a Franco Jacobite invasion fleet en route to Scotland which gave ministers second thoughts, at the last minute, about allowing it to reach the statute books. as of 2024, it is the last occasion on which the royal veto has been used in Great Britain or the United Kingdom.
Мазмұны
Заң жобасының толық атауы "Шотландия деп аталатын Ұлыбритания бөлігінің милициясын реттеу туралы акт" болды. Оның мақсаты – 1707 жылғы Одақ актісі негізінде Шотландия мен Англия біріккеннен кейін қайта құрылмаған шотланд милициясын қаруландыру еді. Заң жобасына қол қою күні француз армиясының 1708 жылғы жоспарланған шабуыл үшін Шотландияға бет алғаны туралы хабар келді, сондай-ақ шотландтардың сенімсіз болуі мүмкін деген күдік туды. Сондықтан ветоға қолдау күшті болды және патшайым заң жобасына өзінің қолдауын бермей, қабылдаудан бас тартты.
The bill's long title was "An Act for settling the Militia of that Part of Great Britain called Scotland". Its object was to arm the Scottish militia, which had not been recreated at the Restoration. This happened as the unification between Scotland and England under the Acts of Union 1707 had been passed. On the day the bill was meant to be signed, news came that the French were sailing toward Scotland for the planned invasion of 1708 and there was suspicion that the Scots might be disloyal. Therefore, support for a veto was strong and the Queen refused her royal assent to the bill.
Маңыздылығы
Шотландиялық 1708 жылғы милиция туралы заң – корольдік бекітілуден бас тартқан соңғы заң. Оған дейін король III Уильям парламент қабылдаған заңдарға алты рет вето қойған. Парламенттің екі палатасы заң жобасын үш рет оқығаннан кейін немесе жалпы сайлау өткен соң заңдарға корольдық бекітілу көбінесе тек формалды процедура ретінде қарастырылатын болды. Одан бері заңнамаға қатысты корольдық вето қолданылмады. Британдық колонияларда корольдік бекітілуді (министрлердің кеңесі бойынша жүзеге асырылатын) жоққа шығару 1708 жылдан кейін де жалғасты және 1776 жылғы АҚШ Тәуелсіздік декларациясының басты наразылықтарының бірі болды: король «халықтың игілігі үшін ең пайдалы және қажетті заңдарға келісім беруден бас тартты» және «өзінің губернаторларына шұғыл және маңызды заңдарды қабылдауға тыйым салды». Осыған ұқсас шаралар Британ империясының басқа да аймақтарында, әсіресе Канадада қолданылды, олар 20 ғасырда қолданыстан шықты.
The Scottish Militia Bill 1708 is the last bill to have been refused royal assent. Before this, King William III had vetoed bills passed by Parliament six times. Royal assent to bills generally came to be viewed as a mere formality once both Houses of Parliament had successfully read a bill three times, or a general election had taken place. No royal veto has taken place for legislation since. In the British colonies, the denial of royal assent (exercised on the advice of ministers) had continued past 1708, and was one of the primary complaints of the United States Declaration of Independence in 1776: that the King "has refused his Assent to Laws, most wholesome and necessary for the public Good" and "He has forbidden his Governors to pass Laws of immediate and pressing Importance". Similar provisions existed elsewhere in the British Empire, most notably disallowance and reservation in Canada, which fell into disuse in the 20th century.