Кіріспе

Тіл философиясында семантикалық экстеронализм (семантикалық интернализмге қарама-қарсы) – терминнің мағынасы толығымен немесе ішінара сөйлеушінің сыртындағы факторлармен анықталады деген пікір. Экстероналистік тұрғыдан алғанда, екі сөйлеушінің бір сөз айту кезінде дәл бірдей ми жағдайында болуы мүмкін екенін, бірақ сол сөз арқылы әртүрлі мағына білдіретінін, яғни олардың терминдері әртүрлі нысаналарды көрсетуі мүмкін екенін қайшылықсыз айтуға болады.

Экстеронализмнің аргументтері

Путнам экстеронистік позицияны қолдайтын түрлі аргументтер ұсынды, ең танымалдары – Егіз Жерге қатысты аргументтер. Кейінгі философтар осыған байланысты басқа да ой эксперименттерін жасады, олардың ең маңыздысы – Дональд Дэвидсонның батпақ адам эксперименті. Дегенмен, экстеранизмді қолдайтын көптеген аргументтер ғылыми фантастикалық сценарийлерге байланысты емес. Мысалы, Путнам, ол қарағай мен шоқпар ағаштарын ажырататын білімге ие емес екенін көрсетті. Оның олар туралы түсінігі бірдей: «Солтүстік Америкада өсетін жапырақты ағаш». Бірақ Путнам «қарағай» деген сөзді қолданып сөйлегенде, біз оның нақты қарағай туралы айтып отырғанын түсінеміз. Егер ол қарағай ағаштарының қасиеттері туралы айтса, бұл мәлімдеме осы қасиеттер нақты қарағай ағаштарына тән болса, дұрыс деп, болмаса жалған деп бағаланады. Оның пікірінше, бұл анықтаманы «басында» ештеңе белгілемейді, керісінше, тілдік қауымдастықтағы екі ағаштың айырмашылығын білетін адамдардың болуы, оның «қарағай» дегенде нақты қарағайды білдіруін қамтамасыз етеді. Путнам осы тілдің ерекшелігін «тілдік еңбектің бөлінуі» деп атайды.