Фрэнк Ричард Джонс: Американдық режиссер және продюсердің өмірі мен шығармашылығы
F. Richard Jones
Фрэнк Ричард Джонс (1893-1930) – американдық режиссер, сценарист, продюсер. Голливудқа көшкен, Keystone Studios-та жұмыс істеген. Кино өнерінің дамуына үлес қосыпты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық кинорежиссер және продюсер (1893–1930)
Басқа Ричард Джонс есімді адамдар
American film director and producer (1893–1930)
other people named Richard Jones
Франк Ричард Джонс (7 қыркүйек 1893 – 14 желтоқсан 1930) – американдық режиссер, сценарист және продюсер.
Frank Richard Jones (September 7, 1893 – December 14, 1930) was an American director, screenwriter, and producer.
Ерте өмір және мансап
Сент-Луис қаласында дүниеге келген Дик Джонс он алты жасында туған қаласындағы Atlas кинокомпаниясымен жаңадан құрылған киноиндустриясына қатысты. Техник ретінде Джонс кинолабораторияда және басқа да бөлімдерде жұмыс істеді, бірақ оның нағыз қызығушылығы камера артында, визуалды өнім жасауда жатты. Индустрия Голливудқа көшкен кезде 1915 жылы ол Мак Сеннеттің Keystone Studios студиясына қосылды, онда бірнеше сценарийлер жинады және режиссерлік мүмкіндік алды. Бастапқыда режиссерлік жұмысы қиын болды, бірақ ол өзін осы мамандыққа үйренуге толыққандай берілді. Джонс алғаш рет Мейбл Норманд оны қиын жағдайдағы «Микки» фильмінің қоса режиссері етіп тағайындағанда көзге түсті (1918 жылы шықты). Фильм үлкен жетістікке ие болды және Норманд Джонсқа жобаны құтқарып қалғаны үшін әрдайым ризашылық білдірді. «Молли О» (1921) фильмінде Мейбл Норманды режиссерлік еткеннен кейін ол өнердестері арасында беделді болды. Айынышты жағдай, фильм Уильям Десмонд Тейлордың өлімінен кейін шықты, және көптеген кино көрермендері Норманның осы іске қатысы туралы жағымсыз жарнамаға байланысты фильмді бойкоттап, басып кірмеді. Keystone студиясында Дик Джонс жас актриса Айрин Лентцпен танысып, үйленді, ол кейіннен Голливудтың жетекші костюм дизайнерлерінің біріне айналды. 1923 жылы Дик Джонс фильмдерді өндіруге кірісті, бірақ ұзақметражды фильмдерді қоса алғанда, Keystone үшін қырық бес фильмді режиссерлік етіп немесе өндіріп, 1925 жылы Hal Roach Studios студиясынан тартылды. Роуч үшін фильмдер түсіргенімен, Дик Джонс көбінесе атқарушы үйлестіруші ретінде, өндіріс жетекшісі және бақылаушы режиссер болып жұмыс істеді. 1926 жылы Джонс Мейбел Норманды денсаулығы мен есірткіге тәуелділігінен кейін үш жыл бойы фильмдерден шеттетілген Roach Studios студиясымен келісімшартқа қол қоюға жауапты болды. Ол Норманның Roach Studios студиясында түсірілген бес фильмінің барлығын режиссерлік етті немесе өндірді, оған дейін ол 1927 жылы толыққандай зейнеткерлікке шықты. Сонымен қатар, Роучпен жұмыс істеген кезінде Джонс Стэн Лорелмен он тоғыз түрлі киножобада жұмыс істеді. Кейінірек Лорел Дик Джонс оған комедиялық фильмдер туралы барлығын үйреткенін айтты. 1927 жылдың соңында Roach Studios студиясынан кеткен Джонс Дуглас Фэрбенкске жоғары бағаланған «Гаучо» атты приключенческий эпопеясын түсірді. Оның шеберлігі мен кино түсірудегі жан-жақтылығына байланысты үлкен сұранысқа ие болған Джонс 1928 жылы Paramount Pictures студиясымен келісімшарт жасады, онда ол үш фильмге режиссерлік етті, соның ішінде Нэнси Кэрролмен түсірілген «The Water Hole» (1928) фильмі бар, ал 1929 жылы өндіруші Сэмюэл Голдвиннен дыбысты фильмдерді режиссерлік ету туралы ұсыныс алды. Дик Джонстың алғашқы дыбысты фильмі Рональд Колман мен Джоан Беннеттің ойнаған «Bulldog Drummond» (1929) атты детективтік триллер болды. Көптеген белгілі үнсіз фильмдердің режиссерлері дыбысқа көшуге қиналған кезде, Джонстың алғашқы жұмысы сапасымен мақталып, оның болашағы жарқын болды.
Born in St. Louis, Missouri, Dick Jones was sixteen years old when he became involved in the fledgling film industry in his hometown with the Atlas film company. A technician, Jones worked in the film laboratory and other departments but his real interest lay behind the camera, creating the visual product. With the industry's shift to Hollywood, in 1915 he joined Mack Sennett at his Keystone Studios where he put together a few scripts and was given the opportunity to direct. Initially his directorial work was difficult but he dedicated himself to learning the job. Jones first came to prominence when Mabel Normand promoted him to co direct the troubled feature Mickey (released 1918). The film was a major success and Normand always credited Jones with having rescued the project. He gained a solid reputation among his peers after directing Mabel Normand in Molly O' (1921). Unfortunately, the film came out after the murder of William Desmond Taylor and many movie goers boycotted the film because of the negative publicity surrounding Normand's involvement in the matter. While at Keystone, Dick Jones met and married Irene Lentz, a young actress who would go on to become one of Hollywood's leading costume designers. In 1923 Dick Jones began producing films but after directing and/or producing forty five films for Keystone, including feature length productions, in 1925 he was lured away from Hal Roach Studios. Although he directed films for Roach, Dick Jones worked mainly as an executive coordinator, serving as a production supervisor and a supervising director. In 1926, Jones was responsible for signing Mabel Normand to a contract with Roach Studios after health and drug addiction problems had kept the star actress out of films for three years. He would direct or produce Normand in all five of her films made at Roach Studios until her permanent retirement in 1927. As well, during his time with Roach, Jones worked on nineteen different film projects with Stan Laurel. In later years, Laurel would state that it was Dick Jones who taught him everything about comedy filmmaking. Leaving Roach Studios at the end of 1927, Jones directed Douglas Fairbanks in the highly acclaimed adventure epic The Gaucho. Now much in demand for his skills and filmmaking versatility, in 1928 Jones signed on with Paramount Pictures where he directed three productions – including The Water Hole (1928) with Nancy Carroll – before accepting an offer from producer Samuel Goldwyn in 1929 to direct talking films. Dick Jones' first talkie was a mystery/thriller starring Ronald Colman and Joan Bennett titled Bulldog Drummond (1929). At a time when a number of prominent silent film directors could not make the transition to sound, Jones' first effort was heralded for its quality and his future looked bright.
Ауру және өлім
Алайда Джонс көп ұзамай ауырып қалды, мүмкін 1930 жылдардың басында Лос-Анджелесті шарлаған туберкулезден, ол Норман және Рене Адоре сияқты жұлдыздардың өмірін қиды. Ф. Ричард Джонс 1930 жылы отыз жеті жасында қайтыс болды. Ол өзінен кейін жесірін, дизайнер Айрин Ленцті, екі бұрынғы әйелін, Кэрол мен Жозефинаны және қызы Дикиді қалдырды. Ол Калифорния штатының Глендейл қаласындағы Forest Lawn Memorial Park зиратындағы Флоренциялық Колумбарийдегі Ұлы Мавзолейге жерленген. 1962 жылы әйелі Айрин қайтыс болғаннан кейін, ол оның қасына жерленді.
However, Jones soon fell ill, possibly from tuberculosis that ravaged Los Angeles in the early 1930s and that would claim the lives of stars such as Normand and Renée Adorée. F. Richard Jones died in 1930 at the age of thirty seven. He left behind a widow, designer Irene Lentz, two former wives, Carol and Josephine, and a daughter, Dickey. He is interred in the Great Mausoleum, Florentine Columbarium, at Forest Lawn Memorial Park Cemetery in Glendale, California. Following the 1962 death of his wife Irene, she was interred next to him.