Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Склерит – көздің ақ, сыртқы қабығы – склераның қабынуымен жүретін ауыр ауру. Бұл ауру көбінесе организмдегі басқа аурулармен байланысты дамиды, мысалы, гранулематоз полиангиитімен немесе ревматоидты артритпен. Склериттің үш түрі бар: диффузді склерит (ең көп кездесетіні), түйінді склерит және некротизациялық склерит (ең ауыр түрі). Склерит – жалғамалы тіндің ауруының басталу белгісі болуы мүмкін. Эписклерит – эписклераның қабынуы, склеритке айналуы сирек болатын, одан әлдеқайда жеңіл жағдай.
Scleritis is a serious inflammatory disease that affects the white outer coating of the eye, known as the sclera. The disease is often contracted through association with other diseases of the body, such as granulomatosis with polyangiitis or rheumatoid arthritis. There are three types of scleritis: diffuse scleritis (the most common), nodular scleritis, and necrotizing scleritis (the most severe). Scleritis may be the first symptom of onset of connective tissue disease. Episcleritis is inflammation of the episclera, a less serious condition that seldom develops into scleritis.
Диагностика
Склеритті күндіз жарықта склераны қарап анықтау тиімді; қақпақтарды кері тартып қарау зардап шеккен аумақты анықтауға көмектеседі. Көзді тексерудің басқа да жақтары (яғни, көру қабілетін тексеру, жарық тілімен тексеру және т.б.) қалыпты болуы мүмкін. Склеритті эписклериттен ажырату үшін фенилэфрин көз тамшыларын пайдалануға болады, ол эписклеритте қан тамырларын ағартса, склеритте әсер етпейді. Қосымша зерттеулер – КТ, МРТ және УЗИ көмектесуі мүмкін, бірақ олар физикалық тексерудің орнын баспайды.
Scleritis is best detected by examining the sclera in daylight; retracting the lids helps determine the extent of involvement. Other aspects of the eye exam (i. e. visual acuity testing, slit lamp examination, etc.) may be normal. Scleritis may be differentiated from episcleritis by using phenylephrine eye drops, which causes blanching of the blood vessels in episcleritis, but not in scleritis. Ancillary tests CT scans, MRIs, and ultrasonographies can be helpful, but do not replace the physical examination.
Жіктеу
Склерит алдыңғы склерит және артқы склерит болып жіктеледі. Алдыңғы склерит ең көп кездесетін түрі, жағдайлардың шамамен 98% құрайды. Ол екі типке бөлінеді: некротизацияланбаған және некротизацияланған. Некротизацияланбаған склерит ең көп таралған түрі, морфологиялық ерекшеліктеріне қарай диффуздік және түйіндік типтерге жіктеледі. Некротизацияланған склерит жағдайлардың 13% құрайды. Ол қабынумен немесе қабынусыз дамуы мүмкін.
Scleritis can be classified as anterior scleritis and posterior scleritis. Anterior scleritis is the most common variety, accounting for about 98% of the cases. It is of two types : Non necrotising and necrotising. Non necrotising scleritis is the most common, and is further classified into diffuse and nodular type based on morphology. Necrotising scleritis accounts for 13% of the cases. It can occur with or without inflammation.
Медициналық
Склериттің жеңіл немесе орташа дәрежесінде ауырсынды басу үшін флурбипрофен, индометацин немесе ибупрофен сияқты стероид емес қабынуға қарсы препараттар тағайындалуы мүмкін. Егер НҚҚҚ (стероид емес қабынуға қарсы препараттар) қолдануға болмаса немесе склерит артқы немесе некротизациялық болса, онда преднизолон сияқты жүйелік кортикостероидтар қолданылуы мүмкін. Некротизацияланбаған склеритте периокулярлы стероидты инъекциялар қолданылуы мүмкін, бірақ некротизациялық ауруда оларға тыйым салынады.
In mild to moderate cases of scleritis, non steroidal anti inflammatory drugs such as flurbiprofen, indomethacin or ibuprofen may be prescribed for pain relief. Systemic corticosteroids like prednisolone may be used if NSAIDs are inappropriate or scleritis is posterior or necrotizing. Periocular steroid injections may be used in non necrotizing scleritis, but it is contraindicated in necrotizing disease.
Хирургиялық араласу
Егер склерада тесік немесе тым жұқару болса, хирургиялық араласу қажет болуы мүмкін.
Surgery may be indicated if scleral perforation or excessive scleral thinning is present.