Чагдуд Тулку Ринпоче: Өмір және рухани жолы

Кіріспе

Тибет ламасы (1930–2002)

Чагдуд Тулку (1930–2002) – Ваджраяналық тибет буддизмінің Ньингма мектебінің ұстазы. Ол Батыс елдеріндегі тыңдаушыларға өзінің үйреткендерімен, әуенді ән айту қабілетімен, мүсінші және суретші ретіндегі шеберлігімен, сондай-ақ дәрігерлік дағдысымен танылып, құрметке ие болды. Ол бүкіл әлемдегі мыңдаған шәкірттерге рухани жетекші болды. Ол Чагдуд әулетінің он алтыншы түлкуы еді. Чагдуд Гонпа орталықтары тибет буддизмін, негізінен Падмасамбхаваның Ньингма дәстүрінде үйретеді.

Ерте өмір

Чагдуд Тулку Ринпоче 1930 жылы шығыс Тибеттің Кам аймағындағы Тромтар аймағында Падма Гарги Ванчук болып дүниеге келді. Оның әкесі Сера Хато Тулку, Гелуг мектебінің ламасы, тибет буддизмінің өкілі болды. Оның анасы Дава Дрольма, Тараның эманациясы саналды, Сакия әулетінен шыққан және ұлының рухани өміріне зор ықпал етті. Үш жасқа келгенде ол бұрынғы Чагдуд Тулкудың қайта туғаны ретінде танылды және көп ұзамай Тромтардан екі-үш күндік жолмен Темп'ел Гонпа монастыріне сапар шекті. Ол өзінің «Бейне иесі» атты автобиографиясында былай деп баяндайды:

Осы шегінуден кейін ол әртүрлі рухани ұстаздардан көптеген ілімдер, құдірет берулер мен ауызша нақылымдар алды. Олардың бірі, Сечен Рабжам Ринпоче, оған Тара медитациясының негізгі практикаларының бірі болатынын айтты. 1945 жылы, алғашқы үш жылдық шегінуін аяқтағаннан кейін, ол Дзонгсар Кхенце Чокхи Лодроны көруге барды. Одан Чагдуд Тулку «ринчен тердзо» құдіретін алды және сол жерде Дилго Кхенцемен де кездесті. 1946 жылы ол екінші үш жылдық шегінуге кірісті, бұл жолы Тромге Трунгпа Ринпоче басшылығымен. Осы шегінудің соңына жақын, Тромге Трунгпаның қазасы оны оны аяқтамай тұрып кетуге мәжбүр етті. Содан кейін ол Ньягронгтағы Чагдуд Гомпаға оралды, біраз уақыт болғаннан кейін монахтар тобымен Лхасаға қажылық сапарға шықты. Ол Падмасамбхава салған монастырь Самьеде ұзақ уақыт шегініп, кейін Дуджом Джигдрал Еше Дордже берген құдірет беру рәсімдеріне қатысты. 1957 жылы ол бір жыл бойы Тибеттің Лхаса қаласында, өзінің түпкі ламасы деп есептеген Кхенпо Дорджемен бірге тұрды. Оның басқа ұстаздары Шечен Конгтрүл, Тулку Ариг және Дуджом Джигдрал Еше Дорже болды. 1958 жылы, Тибеттегі соңғы жылы, Чагдуд Тулкуға болашақтағы тұрақсыз кезеңде серік және көмекші болу үшін үйленуге кеңес берілді. Кейін ол Конгподағы бай жер иесінің қызы Карма Дрольмаға үйленді. Кейіннен Үндістандағы эмиграцияда олар Джигме Тромге және Дава Лхамо Тромге есімді ұл мен қызға ие болды.

Тибет елінен жер аударылу

1959 жылы Тибет көтерілісінен кейін Чагдуд Тулку Кхенпо Доржемен бірге аштық пен көптеген қауіп-қатерлерді бастан өткізіп, тұтқынға түсуге шамасы жетпеген соң Үндістанға қашып кетті. Оның жолы Тибеттің Пемако аймағы арқылы өтті, ал оның серіктері сол жерден Үндістанның Нагаланд штатына шықты. Үндістанда Ринпоче бірнеше тибеттік босқындарды орналастыру лагерлерінде тұрды: Калимпонг, Одиша, Далхаузи, Бир, Химачал Прадеш және Дели. Ол дәстүрлі тибет медицинасын тәжірибеледі және оның қашқындармен бірге Үндістанда кездесетін ыстық пен субтропикалық аурулармен күресу қиын болғандықтан, үлкен сұранысқа ие болды. Үндістанға келгеннен кейін бір-екі жыл өткен соң Ринпоче Химачал Прадеш штатының Манди қаласының жанындағы Падмасамбхаваға қасиетті Цо Пема көлінде демалды. Осы жерде ол Апонг Тертонның негізгі шәкірті және осы ұлы тертонның Қызыл Тара циклының сақтаушысы Жанчхаб Доржемен кездесті. Жанчхаб Дорже оған Қызыл Тара циклына қатысты ықпал берді, содан кейін ол қайтадан шұғылдануға кірісті және тәжірибедегі жетістіктердің белгілері тез арада көрінді. Кейіннен, ол Батыста оқытуды бастағанда, Қызыл Тара садханасы оның батыстық студенттері арасында ең көп таралған медитацияға айналды. Химачал Прадеш штатының Бир қаласында тұрғанда, ондағы жағдайлар бірте-бірте Карма Дрольмамен арақатынастың нашарлауына әкелді, және ақырында олар ажырасты. Кулу-Маналиде оқытудан кейін 14-ші Далай-лама Ринпочеге АҚШ-қа барып оқытуға шақыру жолдады, бірақ бұл виза алуға байланысты болды. Осы кезде ол Делиге көшіп, Ямуна өзенінің жағасындағы тибеттік лагерде, Мажну ка тиллада тұрды. Виза алу процесі үш жылға созылды және ақырында сәтсіз аяқталды. Осы кезеңде ол алғашқы батыстық студенттерімен танысты, бірақ сонымен қатар безгекке шалдығып, өлімге таяп қалды, бірақ оны ауруын дұрыс анықтаған үнділік дәрігер құтқарды. 1977 жылдың күзінде Дуджом Джигдрал Еше Дорже Непалдың Катманду қаласында киелі ұрпақтарды тарату мақсатымен ықпал ету циклдарын өткізді. Чагдуд Тулку Дуджом Ринпочеден Дуджом қазынасының барлық ықпалын алу үшін сол жерге баруға шешім қабылдады. Осы ықпал үшін жүздеген тулкулар, ғалымдар, йогилер және қарапайым жаттығушылар Тулку Ургьен Ринпоче монастырына жиналды. Өзінің өмірбаянында ол былай дейді: Непалда болған кезімде мен осы өмірде және бұрынғы өмірімде Дуджом Лингпа ретінде тапқан барлық қазыналарға қатысты ықпалдар мен ауызша берілімдерді алдым. Бұл тәжірибелердің байлығы теңдесі жоқ, және менің ішкі әлемімде осы білімді өзгелерге ықпал ету және оқыту арқылы жеткізуге деген ниет қалыптасты. Ол Чагдуд Ринпочеге ақ шарф пен бал құмырасын сыйлап, жақындады. Содан кейін ол оны түскі асқа шақырды, және көп ұзамай оған бірнеше ілімдерді берді. Бір айдан кейін ол ықпалдан кейін шұғылдану кезінде оның көмекшісі болу туралы ұсынысын қабылдады. Бұл шұғылдану бірнеше айға созылды, содан кейін Дуджом Джигдрал Еше Дорже, басқалармен бірге, Чагдудқа Америкаға барып оқытуды ұсынды.

Following the Tibetan Uprising in 1959, Chagdud Tulku escaped along with Khenpo Dorje to India, after enduring hunger, and many dangers, where it looked like they would be captured. His route took him through the Pemakö region of Tibet, and his party came out from there into the Indian state of Nagaland. In India Rinpoche lived in a number of Tibetan refugee resettlement camps ─ Kalimpong, Odisha, Dalhousie, Bir, Himachal Pradesh, and Delhi. He practiced traditional Tibetan medicine, and was much in demand as his fellow refugees had trouble coping with the heat, and subtropical diseases found in India. A year or two after his arrival in India, Rinpoche entered a retreat in Tso Pema, a lake sacred to Padmasambhava, located near the city of Mandi, Himachal Pradesh. At this location he met Jangchub Dorje, a primary disciple of Apong Terton and a lineage holder of this great tertön's Red Tara cycle. Jangchub Dorje gave him empowerments for the Red Tara cycle, and then he re entered into retreat and signs of accomplishment in the practices came very swiftly. Later, when he began teaching in the West, the Red Tara sādhanā became the meditation most extensively practiced by his Western students. While he was living in Bir, Himachal Pradesh, circumstances there gradually led to an estrangement with Karma Drolma, and eventually they separated. After giving a teaching in Kulu Manali, the 14th Dalai Lama extended an invitation for Rinpoche to go to the United States and teach, contingent upon him getting a visa. It was at this time that he moved to Delhi, and lived in Majnu ka tilla, a Tibetan camp on the banks of the Yamuna. The process of trying to get a visa went on for three years, and was ultimately unsuccessful. During this time period he met his first Western students, but he also caught malaria and nearly died, and was saved by an Indian doctor who finally made the correct diagnosis of what was ailing him. In the fall of 1977 empowerment cycles were given in Kathmandu, Nepal by Dudjom Jigdral Yeshe Dorje in order to propagate the sacred lineages to a new generation. Chagdud Tulku decided to travel there in order to receive all the empowerments of the Dudjom treasures from Dudjom Rinpoche. Hundreds of tulkus, scholars, yogis and lay practitioners gathered at Tulku Urgyen Rinpoche's monastery for these empowerments. About his experience he says this in his autobiography:

blockquote|During my stay in Nepal I received empowerments and oral transmissions for all the treasures he had discovered in this life and in his previous life as Dudjom Lingpa. It was a wealth of practices whose splendor is unsurpassed, and deep within me I formed the aspiration to offer this transmission to others through empowerment and teaching. approached Chagdud Rinpoche with the offering of a white scarf and a jar of honey. Afterwards he invited her to lunch, and shortly after this he gave her some teachings. A month or so later he accepted her offer to serve as his attendant in retreat after the empowerments. This retreat lasted for several months, after which Dudjom Jigdral Yeshe Dorje among other things suggested Chagdud go to America to teach.

Батыс өмір

Көп айлар күткеннен кейін ол виза алды және 1979 жылғы 24 қазанда Сан-Францискоға қонды. Осыдан кейін көп ұзамай ол Калифорния штатының Саут-Лейк-Тахо қаласында Джейнге үйленді. Америкадағы оқытудың алғашқы жылдары Юджинде және Орегон штатының Коттедж-Гроув қаласында өтті. 1983 жылы студенттерінің өтініші бойынша Шагдуд Гонпа қорын құрды. Көп ұзамай ол өзінің алғашқы ламасын, Инге Сандвосс есімді батыс әйелін, Лама Еше Зангмо ретінде (1987 жылы) бекітті. Сонымен қатар 1980 жылдан 1987 жылға дейінгі аралықта ол өзінің аудармашысы Цэринг Эверестпен бірге кеңінен саяхаттап, көптеген ілімдер берді. Ол Орегонға Дудджом Ринпоче, Тулку Ургьен Ринпоче, Калу Ринпоче және Кьябже Пенор Ринпоче сияқты көптеген ламаларды шақырды, олар көптеген өкілеттіктер мен ілімдерді берді. Ол сондай-ақ "Падма" баспасын құруға көмектесті, ол ақырында оның екі кітабын: "Бейістің Иесі" және "Буддалық практикаға кіреберіс" жариялады. Ричард Барронның көмегімен "Падма" баспасы Лонгченпаның "Жеті қазынасын" тибет тілінен ағылшын тіліне аударудың үлкен жұмысын бастады. 1987 жылы ол 1959 жылдан бері алғаш рет Тибетке оралды. Ол Хамға барып, жастық шағындағы үш монастырьға барып, монастырь қызметкерлеріне өкілеттік берді. Оның ұлы, Джигме Тромге Ринпоче онымен бірге Тибетке сапарға шықты және келесі жылы Америка Құрама Штаттарына көшіп барды, ол келгеннен кейін бірнеше айдан кейін үш жылдық шөгіндіге түсті. Кейін 1988 жылы Солтүстік Калифорнияның Тринити Альптерінде жер сатып алынғаннан кейін, Чагдуд Гонпа қорының негізгі кеңсесі Ридждин Линг ретінде құрылды. Бұл жерде 1991 жылы Чагдуд Тулку Дуджом қазынасының өкілеттігін және ауызша берілуін ұсынды, ал бірнеше жылдан кейін ең жоғарғы Дзогчен циклі, Ньингтиг Ябжи. 1992 жылы Бразилияда оқытушылық қызметке шақырылды. 1990 жылдары ол кең ауқымды оқыту кестесін сақтады, кейбір аға студенттерін үш жылдық шөгінділерге орналастырды және Батыс жарты шарда көптеген Чагдуд Гонпа орталықтарын құруға көмектесті. Бұлардың ішінде 38-ден астам Дхарма орталығы бар, олар Чадгуд Тулкудың жетекшілігі мен шабытымен АҚШ-та, Бразилияда, Чилиде, Уругвайда, Швейцарияда және Австралияда орналасқан. Ең танымалдары - Калифорния штатының Джункшн-Сити қаласында орналасқан Ридждин Линг және оның Бразилиядағы Трес-Короас қаласында орналасқан негізгі орталығы - Хадро Линг. Ол барлық ілімдерінде рухани істерді таза ниетпен орындауға баса назар аударды. Бірде ол былай деп жазды: "Буддалық білім алу барысында мен көптеген философиялық тақырыптар мен медитациялық әдістер туралы тәлім алдым. Барлық ілімдердің ішінде таза ниеттен артық маңыздысы жоқ деп ойлаймын. Егер мен студенттерімнен бір ғана мұра қалдырсам, ол таза ниеттің даналығы болар еді. Егер мені бір атақпен атаса, ол "ниет ламасы" болар еді". Осы орайда "таза ниет" дегеніміз - бодхичиттаны дамыту, яғни практиканы өзіңнің және басқа да саналы жандардың игілігі үшін жасаудың ағартылған ниеті. 1995 жылы Бразилияның Рио-Гранде-ду-Сул штатындағы Хадро-Лингке қоныс аударды және ол оның өмірінің соңына дейін негізгі орталығы болды. Бразилияға көшкенге дейін Чагдуд Тулку өзінің батыс еліндегі басты шәкірттерінің бірі Лама Дримед Норбуды (Алвин Фишель) Шагдуд Гонпа қорының бас ламасына отырғызды және оған Ұлы кемелділік ілімдерін үйретуге рұқсат берді. 1996 жылы Кадро Лингте тұңғыш бразилиялық Дзогчен жиыны өтті және онда үлкен Гуру Ринпоче мүсіні жасалды. Кейінгі жылдары ол Оңтүстік Америкаға сапар шегіп, Уругвай, Аргентина, Чилиде және Бразилияның әртүрлі аймақтарында сабақ берді. Ол сондай-ақ АҚШ-тағы орталықтарына саяхаттауды жалғастырды және Непалға жиі сапар жасады, Тибеттің шығысындағы Чагдуд Гомпаға оралды және Қытай құрлығына барды. Осы уақыт аралығында ол Друбчендерді және бір айға созылған Дзогчендер жиынын басқарып, сонымен қатар өз шәкірттерін киелі өнерге, мүсін мен сурет салуға, сондай-ақ ырымдық биге, ән айтуға және музыкаға үйретті. 1998 жылы Хадро Линнің Лха ханг (ғибадатханасы) құрылысы басталды. 1998 жылдың шілдесінде Текшам қазынасының құдіреті әлі де аяқталмаған ғибадатханада Тертон Намхай Дримедке берілді. Бұл ғибадатханадан кейін ғаламат ғибадат үйірісі, батыс жарты шардағы ең үлкені болуы мүмкін, содан кейін сегіз керемет ступа және Аксхобья Будданың монументалды мүсіні жасалды. Сол кезеңде Непалдың Фарпинг қаласында Ринпоче жаңа демалыс орталығын құрды, онда сегіз адам Кябже Гетсе Тулкуның басшылығымен Кат'хог дәстүріне сәйкес жаттыға бастады. Шагдуд Ринпоче Дхармалық қызметтің үлкен көлемін атқарып жүргенімен, өмірінің соңғы жылдарында қант диабетінен біраз шаршады және 1997 жылы клиникаға түсіп, жүрек ауруының қауіпті екені анықталды. Өмірінің соңғы жылында Ринпошенің денесі сыртқы іс-әрекеттеріне кедергі келтіре бастады. Ол тез шаршады және саяхаттау қиын болды. 2002 жылы ол қазан айына жоспарланған АҚШ-қа сапарды жоққа шығарды және орнына қатаң шөгіндіге кірді. Өмірінің соңғы аптасында ол 12 қарашада осы шөгіндіні аяқтады, студент-суретшімен бірге Амитабханың мүсінін аяқтады, көптеген студенттерімен сөйлесті және екі жүзден астам адам үшін өлім кезінде сананы ауыстыру (пхова) бойынша оқу жүргізді. Ол 16 қараша күні кешке сағат 21:00-ге дейін үлкен ынтамен оқытуды жалғастырды. 17 қарашада, шамамен сағат 04:15-те, бразилиялық күн уақыты бойынша, төсек үстінде отырғанда жүрек жеткіліксіздігінен қайтыс болды. Оның ұлы, Джигме Тромге Ринпоче, Чагдуд Тулку Ринпоше содан кейін шамамен алты күн бойы медитация күйінде болды деді. Тыныс тоқтағаннан кейін медитацияда қалу (т'хуг дам) деп белгілі. Джигме Тромге Ринпоче бразилиялық баспасөз құралдарына берген мәлімдемесінде былай деді:

After many months of waiting he was finally granted a visa and landed in San Francisco on Oct. 24, 1979. Shortly after this, he married Jane in South Lake Tahoe, California. The early years of his teaching in the Americas was spent in Eugene, and Cottage Grove, Oregon. In 1983, at the request of his students, he established Chagdud Gonpa Foundation. He soon ordained his first lama, a Western woman named Inge Sandvoss, as Lama Yeshe Zangmo (in 1987). Additionally in the time period of 1980 through 1987 he traveled widely and gave many teachings, accompanied by his interpreter, Tsering Everest. He invited many other Lamas such as Dudjom Rinpoche, Tulku Urgyen Rinpoche, Kalu Rinpoche, and Kyabje Penor Rinpoche to Oregon where they bestowed many empowerments and teachings. He also helped set up Padma Publications which eventually published his two books: The Lord of the Dance, and Gates to Buddhist Practice. With the assistance of Richard Barron, Padma Publications also began the monumental task of translating Longchenpa's Seven Treasuries from Tibetan into English, three volumes of which have been published to date. In 1987 he returned to Tibet for the first time since 1959. He traveled to Kham, visiting the three monasteries of his youth, and actually bestowed empowerments to the monastic staff there. His son, Jigme Tromge Rinpoche, traveled with him to Tibet and the next year immigrated to the United States, entering a three year retreat a few months after his arrival. Then in 1988, after land was acquired in the Trinity Alps of Northern California, the main seat of Chagdud Gonpa Foundation was created there as Rigdzin Ling. It was here that Chagdud Tulku offered the empowerments and oral transmissions of the Dudjom Treasures in 1991, and several years later, of the supreme Dzogchen cycle, Nyingt'hig Yabzhi. In 1992 he received an invitation to teach in Brazil and he became a pioneer insofar as spreading the Dharma in South America. Throughout the 1990s he maintained an extensive teaching schedule, put some of his senior students into three year retreats, and helped to establish many Chagdud Gonpa centers throughout the Western Hemisphere. These include more than 38 Dharma centers under Chagdud Tulku's supervision and inspiration, in USA, Brazil, Chile, Uruguay, Switzerland and Australia. The best known are Rigdzin Ling in Junction City, California and Khadro Ling, his main center in Três Coroas, Brazil. In all his teachings he was known for stressing pure motivation in doing spiritual practice. He once wrote, "In the course of my Buddhist training, I have received teachings on many philosophical topics and meditative methods. Of all teachings, I find none more important than pure motivation. If I had to leave only one legacy to my students, it would be the wisdom of pure motivation. If I were to be known by one title, it would be the 'motivation lama.'" ”

In this context, ‘pure motivation’ means the cultivation of bodhicitta, which is the enlightened intent of doing practice for the benefit of oneself, and all other sentient beings. In 1995 he moved to Khadro Ling, in Rio Grande do Sul, Brazil, and it became the main seat of his activities for the rest of his life. Before moving to Brazil, Chagdud Tulku enthroned Lama Drimed Norbu (Alwyn Fischel) one of his main Western students, head lama of the Chagdud Gonpa foundation and gave him authorization to teach the Great Perfection teachings. In 1996 the first Brazilian Dzogchen retreat took place at Khadro Ling and a large Guru Rinpoche statue was created there. In the next few years, he traveled in South America, giving teachings in Uruguay, Argentina, and Chile, in addition to different parts of Brazil. He also continued to travel to his centers in the United States, and made frequent visits to Nepal, a return to Chagdud Gompa in eastern Tibet and a visit to mainland China. During this same time period, in addition to leading Drubchens and month long Dzogchen retreats, he also trained his students in the sacred arts of sculpture and painting, as well as ritual dance, chanting, and music. In 1998, construction began on the lha khang (temple) of Khadro Ling. In July 1998, the empowerments of the Taksham Treasures were bestowed by Terton Namkhai Drimed in the still incomplete temple. This temple was followed by an enormous prayer wheel project, perhaps the largest in the Western Hemisphere, then eight magnificent stupas, and a monumental statue of Akshobhya Buddha. In the same period, in Pharping, Nepal, Rinpoche built a new retreat center where eight people began training according to the Kat'hog tradition under Kyabje Getse Tulku. While Chagdud Rinpoche kept up a tremendous amount of Dharmic activity, in the last few years of his life he was somewhat slowed down by diabetes, and in 1997, he entered a clinic and was diagnosed with a serious heart condition. In the last year of his life Rinpoche's body began to hinder his outer activities. He tired more easily, and travel became difficult. In 2002, he cancelled a trip to the United States, which had been scheduled for October, and instead entered strict retreat. In the last week of his life, he concluded this retreat on November 12, worked with a student artist to complete a statue of Amitabha, talked with many of his students, and led a training in phowa (transference of consciousness at the moment of death) for more than two hundred people. He continued teaching with great vigor until about 9 pm on the night of November 16. On November 17, at about 4:15 a. m., Brazilian daylight time, he suffered massive heart failure while sitting up in bed. According to his son, Jigme Tromge Rinpoche, Chagdud Tulku Rinpoche then remained in a state of meditation for almost six full days. The ability to remain in meditation after the breath stops is known as (t'hug dam). Jigme Tromge Rinpoche described this in a release to the Brazilian press:

Afterwards his ku dun (the physical body) was flown to Kathmandu, Nepal, and then to the retreat center in Parping. During the forty nine days that followed, Getse Tulku Rinpoche and Jigme Tromge Rinpoche led ceremonies in Parping, to purify inauspicious circumstances to Rinpoche's rebirth and to generate great merit through offerings and practice. A year later on the full moon of December 8, 2003, Rinpoche's cremation was held on Jigme Rinpoche's land in Parping, with Kyabje Mogtza Rinpoche, one of the highest lamas of Kat'hog Gonpa, serving as Vajra Master. Hundreds of Rinpoche's students gathered, to mourn the loss of his direct physical presence, and made prayers and offerings for his eventual rebirth. His main students and the lamas he ordained continue to teach and carry on Chagdud's many projects and practices. At Brazil Gonpa, the project of Padmasambhava's Pureland was realized. To build a replica of Zangdog Palri was Chagdud Rinpoche's last wish and great project before he died in 2002. Chagdud Rinpoche made it a point to not only ordain many western lineage holders and lamas, but to surround himself with powerful female practitioners. Over half of the 30 some odd westerners he has ordained as lamas have been women " The first lama whom he had ordained as Lama Yeshe Zangmo was a Western woman named Inge Sandvoss. In 1995, Chagdud Rinpoche ordained western teacher Lama Padma Drimed Norbu (Alwyn Fischel), authorized him to teach Dzogchen, and recognized him as his Dzogchen lineage holder. In September 2010, Lama Drimed offered his resignation to the Board of Directors of Chagdud Gonpa Foundation from his positions as Spiritual Director and President of the Foundation, while remaining an ordained lama with authorization to teach the Great Perfection.

Соңынан оның ку дун (физикалық денесі) Катманду, Непалға, содан кейін Парпингтегі демалыс орталығына жеткізілді. Келесі қырық екі күнде Гетсе Тулку Ринпоше және Джигме Тромге Ринпоше Парпингте Ринпошенің қайтыс болуына байланысты жағымсыз жағдайларды тазарту және құрбандықтар мен практика арқылы үлкен ізгілікке қол жеткізу үшін рәсімдер өткізді. Бір жылдан кейін, 8 желтоқсан күні, толық айда Ринпошенің кремациясы Парпингтегі Джигме Ринпошенің жерінде, Кат'хог Гонпасының ең жоғары ламаларының бірі Кьябже Могтза Ринпоше Ваджра шебері ретінде қызмет етіп өтті. Ринпошенің жүзден астам студенттері оның тікелей физикалық қатысуының жоғалуын қайғырып, оның болашақ қайта тууы үшін дұғалар мен құрбандықтар берді. Оның басты студенттері мен ол бекіткен ламалар Чагдудтың көптеген жобалары мен практикаларын оқытуды және жалғастыруды жалғастыруда. Бразилия Гонпасында Падмасамбхаваның Таза жері жобасы іске асырылды. 2002 жылы қайтыс болғанға дейін Чангдуд Ринпоше Зангдог Палридің көшірмесін салуды қалаған және үлкен жобаға айналдырған. Чагдуд Ринпоше көптеген батыс тізім иелерін және ламаларды бекітумен ғана шектеліп қоймай, өзінің күшті әйел тәлімгерлерімен қоршалды. Ол лама ретінде бекіткен тридцятьтан астам батыс адамының жартысынан астамы әйелдер болды. "Ол алғашқы лама ретінде бекіткен Лама Еше Зангмо Инге Сандвосс есімді батыс әйелі болды. 1995 жылы Чагдуд Ринпоше батыс оқытушысы Лама Падма Дримед Норбуды (Алвин Фишель) бекітті, оған Дзогченді оқытуға рұқсат берді және оны өзінің Дзогчен тізімі иесі деп мойындады. 2010 жылдың қыркүйегінде Лама Дримед Чагдуд Гонпа қорының директорлар кеңесіне Рухани жетекші және Қор президенті лауазымынан кетіп, Ұлы кемелділік ілімін оқытуға рұқсат алған лама ретінде қалды.