Қорқыту арқылы жасалған шабуыл: Constanza ісінің талдауы
R v Constanza
R v Constanza [1997] ісі: қылмыстық құқықтағы шабуылға қатысты маңызды сот шешімі. Қорқыту, қудалау, қауіпсіздікке төндіру – бұл шабуылдың нысаны болуы мүмкін.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
R v Constanza [1997] – апелляциялық сотқа жеткен ағылшын ісі және ағылшын қылмыстық құқығындағы сот прецеденті ретінде кеңінен танымал (басқа да істермен бірге), бұл іс зорлық-зомбылықтың құрбанға жақын емес болашақта орын алатынын сезіндіру арқылы жасалғанын белгілейді, құрбанға зорлық-зомбылықтың болуы мүмкін күдіктіні көру қажет емес, сондай-ақ қорқыныш құрбанның санасында болғанын дәлелдеу айыптаушылықтың міндеті, ал ол қорқыныш қалай пайда болды маңызды емес.
R v Constanza [1997] is an English case reaching the Court of Appeal and is well known (amongst other cases) for establishing the legal precedent in English criminal law that assault could be committed by causing the victim to apprehend violence which was to take place some time in the not immediate future, that it is not necessary for the victim to see the potential perpetrator of the violence, and that it was for the prosecution to prove that fear was in the victim's mind, but how it got there is irrelevant.
Фактілер
Констанца мырзаға 1861 жылғы "Адамға қарсы жасалған қылмыстар туралы" заңның 47-бабын бұзып, дене жарақатын келтіргені үшін айып тағылды. Оған тағылған айып бойынша, оның мінез-құлқы құрбан болған (Луиза Уилсон) адамға оның әрекеттері жеке қауіпсіздігіне қауіп төндіреді деген сезім тудырған. Ықпал етуші тарап (Crown) Констанцаның мінез-құлқы, оның ішінде оның соңынан ілесу, үнсіз телефон шалу, есігіне жазу және оны қудалау деп сипатталған, сондай-ақ 4 айдың ішінде оған 800-нен астам хат жазу осы үлкен қорқынышқа себеп болды деп мәлімдеді. Констанца қолмен жеткізген хатты оқығанда, ол "басы ауысқан" және оған күш қолдануы мүмкін деген сенімге келді. Нәтижесінде депрессия мен көңіл сығуы (жайылмалылық) пайда болғаны медициналық сараптамамен дәлелденді. Ықпал етуші тарап (Crown) Констанцаның әрекеттерінің нәтижесінде дене жарақаты келгенін айтты.
Mr Constanza was charged with assault occasioning actual bodily harm contrary to section 47 of the Offences against the Person Act 1861. The case against him was that his behaviour was such as to cause the victim (Louise Wilson) to feel that his actions posed a threat to her personal safety. The Crown maintained that Constanza's behaviour, which included, inter alia, following her, making silent telephone calls and writing on her door, and which was described as stalking, writing over 800 letters to her in 4 months, had caused this great fear. Constanza had delivered a letter by hand which when read caused belief Constanza had "flipped" and would use force against her. There was medical evidence of a resultant clinical state of depression and anxiety. The Crown said that Constanza's actions had occasioned actual bodily harm.
Үкім
Констанца сот үкімін шағымдады, өйткені іс қазылар алқасына жіберілмеуі керек еді, себебі жәбірленушінің сезінген қорқынышы жеткілікті түрде дереу болған жоқ, өйткені жәбірленуші күдіктіні көре алмады. Констанца сондай-ақ, шабуыл тек сөздер арқылы жасалмайды, физикалық әрекет қажет деп мәлімдеді. Шағым қабылданбады. Апелляциялық сот зорлық-зомбылықтың қорқынышын бағалау уақыты жәбірленушінің қорқыныш сезінген сәтінен басталатынын, егер зорлық-зомбылық алыс болашақта күтілсе, істі қазылар алқасына жіберу дұрыс емес екенін және жәбірленушінің зорлық-зомбылықтың күдіктісін көре алуы міндетті емес екенін шешті. Осы жағдайда, жәбірленуші зорлық-зомбылық кез келген уақытта орын алуы мүмкін деп сенгендіктен, судья жәбірленушінің дереу қорқыныш сезінгеніне қатысты мәселені қазылар алқасының қарауына қалдыруға құқылы болды. Апелляциялық сот сонымен қатар, айыптау тарапы (прокуратура) қорқыныш жәбірленушінің санасында болғанын дәлелдеуі керек екенін, ол қорқыныш қалай пайда болғаны маңызды емес екенін және сөздерге ілеспе жағдайлар шабуылды құрай алатынын айтты. Осылайша, шағымданушы шабуыл жасады.
Constanza appealed against his conviction on the grounds that the case ought not to have been left to the jury as the violence that the victim feared had not been sufficiently immediate because the victim could not see the potential perpetrator. Constanza also argued that an assault could not be committed solely by words, but physical action was necessary. The appeal was dismissed. The Court of Appeal held that the time to start measuring the immediacy of the apprehended violence is the time when the victim has the fear, that it would not be right to leave the case to the jury when the violence was anticipated at some time in the distant future and that it is not necessary for the victim to be able to see the potential perpetrator of the violence. In this case, as the victim had believed that the violence could occur at any time, the judge was entitled to leave the question of whether or not the victim had a fear of immediate violence to the jury. The Court of Appeal also held that it is for the Crown (the Prosecution) to prove that fear was in the victim's mind and that it is irrelevant how it got there and that certain conduct accompanying words could make that an assault. Therefore, the appellant had committed assault.
Үкіметтің алдын ала әрекет етуі
Егер осы сияқты жағдайлар қайта орын алса, қорғау тарапынан сәтті дәлелденген немесе шағымданылған жағдайларда, нақты қорқыныш тудырған әрекеттің алыс екендігіне негізделген Парламент үкіметтік заң жобасын қабылдап, 1997 жылғы мазалаудан қорғау туралы заңды енгізді. Осы заң бойынша ең жоғары жаза – бас бостандығынан айыру.
In case of further instances, argued or appealed successfully for the defence, based on remoteness of the truly feared action, Parliament, passing a government bill, introduced the Protection from Harassment Act 1997. Its maximum sentence is custodial.