Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бахаи мистикалық мәтіні, Бахаулланың парсы тілінде жазған туындысы.
Baháʼí mystical text, written in Persian by Baháʼu'lláh
"Төрт аңғар" (Чахар Вади) кітабы Бахаи дінінің негізін қалаушы Бахаулланың парсы тілінде жазған еңбегі. "Жеті аңғар" (Хафт Вади) кітабы да Бахауллаға тиесілі, және екі кітап көбінесе "Жеті аңғар және төрт аңғар" деген атаумен бірге жарық көреді. Алайда, бұл екі кітаптың мазмұны мүлдем бөлек және тікелей байланысы жоқ. 2019 жылдың ақпан айында Бахаи Дүниежүзілік Орталығы екі кітаптың да ресми аудармасын "Құдайдың сүйіктісінің шақыруы" жинағында жариялады.
The Four Valleys ( Chahár Vádí) is a book written in Persian by Baháʼu'lláh, the founder of the Baháʼí Faith. The Seven Valleys ( Haft Vádí) was also written by Baháʼu'lláh, and the two books are usually published together under the title The Seven Valleys and the Four Valleys. The two books are distinctly different and have no direct relation. In February 2019 an authorized translation of both titles was published by the Baháʼí World Centre in the collection The Call of the Divine Beloved.
Өмірбаян
"Төрт аңғар" 1856 жылдың наурыз айынан кейін Бағдадта жазылды. Бахаулла Күрдістан тауларынан оралғаннан кейін, онда екі жыл бойы түрлі суфи шейхтарымен «Дарвиш Мұхаммед и Ирани» деген атпен оқыған болатын. «Төрт аңғар» суфизмнің Қадириййе орденінің «құрметті және даусыз басшысы» Шейх Абдур Рахман и Талабани қойған сұрақтарға жауап ретінде жазылды. Ол өзін бахаи деп ешқашан атаған жоқ, бірақ оның ізбасарлары Бахауллаға жоғары құрметпен қарағандығы мәлім.
The Four Valleys was written after March 1856 in Baghdad. Baháʼu'lláh had recently returned from the mountains of Kurdistan where he had spent two years studying with various Sufi sheikhs using the pseudonym Darvish Muhammad i Irani. The Four Valleys was written in response to questions of S͟hayk͟h ʻAbdu'r Rahman i Talabani, the "honored and indisputable leader" of the Qádiríyyih Order of Sufism. He never identified as a Baháʼí, but was known to his followers as having high respect and admiration for Baháʼu'lláh.
Сөздік
Суфизмнің батыста беймәлім болуы мүмкін ұғымдарына сілтемелер жасайтын, поэтикалық стильде жазылған мәтінді аударуда кейбір қиындықтар туындайды. Кейбір есімдер түпнұсқа араб тілінде қалдырылған. Мысалы, осы кітапта "Максуд" ("Қастыланған") сөзі Меккедегі Қағбаға қатысты қолданылады және оған сипаттама ретінде жұмсалады, яғни "Қастыланған Қағба" деген мағынаны білдіреді. Алайда, контексттен бұл нақты бір жер емес, Құдайға жол ашудың бір кезеңі екені анық көрінеді. Олар діни заңдарды қатаң сақтап, саяхат жасайды. Олар логика мен ақыл-ойы арқылы Құдайға бет бұрады. Олар тек Құдайға деген махаббатпен ғана жол тартады. Ал кейбіреулері бойсұну, ақыл және илаһи шабыттың үш жолын біріктіріп саяхат етеді. Осы соңғысы мистикалық бірлікке жетудің ең жоғары және шынайы түрі саналады.
There is some difficulty in translating a text written in a poetic style, with references to concepts of Sufism that may be foreign in the West. Some names are left in their original Arabic form. For example, Maqsúd ("the Intended One") in this book is used in connection with the Kaaba in Mecca and serves as an adjective for it, i. e., it means "the intended Kaba", however, from the context it is clear that this is not a physical place but rather one of the stations on the path toward God. Those who journey through strict observance of religious laws. Those who journey to God through the use of logic and reason. Those who journey purely by the love of God. Those who journey by combination of the three approaches of obedience, reason, and inspiration. This last is considered the highest or truest form of mystic union.