Кіріспе

Құс түрі Реликт шағаласы немесе Орталық Азия шағаласы (Ichthyaetus relictus) – орташа мөлшердегі шағала. 1971 жылға дейін ол Жерорта теңізі шағаласының шығыс тұқымы деп есептелген және дәстүрлі түрде Larus туысына жатқызылған.

Сипаттама

Шағаланың ұзындығы 44-45 см, денесі мықты, қалың. Көбеймейтін ересектердің құлақ жапқыштары мен артқы басы біркелкі қараңғы, қанаттарының ұштары ақ, сыртқы қанаттарында көзге түсетін, бөлек қара дақтар болады, сыртқы қанаттың алдыңғы жиегінде ақ жолақ жоқ. Көбейтін құстардың басы қара (мойны да кіреді), маңдайлары сұр қоңыр, ал көздерінің артында, астында және үстінде кең, ақ, жарты ай пішіндес бояуы бар. Аяқтары қызғылт сары, тұмсығы қызыл. Атауы оның реликт түр екендігінен шыққан.

Таралуы және мекендейтін ортасы

Моңғолияның бірнеше жерінде (мысалы, Галут, Хух және Чух көлдері), Қазақстанда екі, Ресейде бір және Қытайда бір (Хонгцзяньнао көлі) көбейеді. Көбейген кезде, шамалы саны Оңтүстік Кореяға қысқа уақытқа көшіп барады. Сонымен қатар, шығыс Қытайға да көптеген құстар көшіп кетуі мүмкін деген қосымша дәлелдер бар, бірақ бұл әлі расталған жоқ. Шалпандар маусымның басында, шілде айының басына дейін тұзды сулы көлдердегі аралдарда топтасып көбейеді. Бұл жерлерге күтім жасау қажет. Көлдер құрғағанда немесе су деңгейі тым жоғары болғанда ұя салынбайды. Аралдар тым кішкентай болса, немесе өсімдіктермен жабылып кетсе, не жағалауға қосылса, құстар ұя жасамайды. Көбейтілмейтін кезеңде құстарды сағалық балшық және құмды жағалауларда кездестіруге болады.

Қалыптануы мен сақталуы

Халық саны 10 000-ға немесе одан да аз деп бағаланады, және саны азайып бара жатыр. IUCN Қызыл тізімінде "әлсіз" деп жіктеледі. Оларға ең үлкен қауіп төндіретін факторлар – көктемгі көлдердегі су деңгейінің өзгеруі, басқа шағалалардың шабуылдары, ақжайын және су тасқыны. Адамның араласуы олардың осы факторларға осалдығын арттырып, ересек шағалалар үшін қосымша тәуекел тудырып, балапандар мен жұмыртқалардың өлім-жітіміне әкеліп соқтырады. Бұған қоса, олар көбейіп бара жатқан жерлерге көшіп баруда қиындықтарға тап болып жатыр, себебі тоқтау үшін пайдалы болатын жерлер жетіспейді. Бұл мәселені шешу үшін Моңғолия, Қазақстан және Ресейде, мысалы, Моңғолияның Дагуур аймағында табиғат қорықтары құрылды.