Нацистік Германияның шетелдік ұйымының басшысы Эрнст Вильгельм Боле
Ernst Wilhelm Bohle
Эрнст Вильгельм Боле – нацистік Германияның шетелдік ұйымының басшысы, Нюрнберг процесінде өзінің кінәсін мойдалаған жалғыз адам. Тарих, саясат, 2 дүниежүзілік соғыс.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс нацисі, Ұлттық социалистік неміс жұмысшы партиясының (НСДАП немесе нацистік партия) Сыртқы ұйымының жетекшісі Эрнст Вильгельм Боле (28 шілде 1903 – 9 қараша 1960) 1934 жылдан 1945 жылға дейін аталған партияның Сыртқы ұйымының гаулейтері (аймақтық жетекшісі) болды. Боле 1946-1949 жылдарғы Нюрнберг процесінде барлық айыптама бойынша кінәсін мойындаған жалғыз сотталушы болды.
German Nazi, leader of the Foreign Organization of the NSDAP
Ernst Wilhelm Bohle (28 July 1903 – 9 November 1960) was the Gauleiter (regional leader) of the Foreign Organization of the National Socialist German Workers' Party (NSDAP or Nazi Party) from 1934 until 1945. Bohle was the only defendant in the Subsequent Nuremberg trials of 1946 1949 to plead guilty to any charge.
Ерте өмір
Боле Англияның Брэдфорд қаласында, колледж мұғалімі және инженер Герман Боледің (1876–1943) ұлы болып дүниеге келді. 1906 жылы Боле әкесі электр техникасы бойынша профессорлық қызметке тағайындалған Кейптаун қаласына көшті және ондағы жоғары мектепке қатысты. Боле Кёльн мен Берлинде саяси ғылымдар мен бизнес-әкімшілікті оқып, 1923 жылдың желтоқсанында Берлиндегі Handelshochschule мектебін бизнес-менеджмент мамандығы бойынша бітірді. 1925 жылдың 14 қарашасында Гертруд Бахманға үйленді. Боле 1924 жылдан 1930 жылға дейін Рейнландтағы бірнеше кәсіпорынның импорт-экспорт бизнесінде филиал директоры және агент болып жұмыс істеді, ал 1930 жылдан 1933 жылдың маусымына дейін Гамбургте ірі автомобиль фирмасын құрып, оның басқаруын жүзеге асырды.
Bohle was born in Bradford, England, the son of Hermann Bohle (1876–1943), a college teacher and engineer who emigrated to England. In 1906 Bohle moved to Cape Town, where his father was appointed to a professorship of electrical engineering, and attended a high school there. Bohle studied political sciences and business administration in Cologne and Berlin and graduated in business management at the Handelshochschule, Berlin, in December 1923. He married Gertrud Bachmann on 14 November 1925. Bohle was employed as branch manager and agent in the import export business for several enterprises in the Rheinland from 1924 until 1930 and established and thereafter directed a large automotive firm in Hamburg from 1930 to June 1933.
Нацистік мансап
Боле 1932 жылдың 1 наурызында нацистік партияға (мүшелік нөмірі 999 185) қосылды, ал 1936 жылдың 13 қыркүйегінде СС-ке (мүшелік нөмірі 276 915) СС бригада фюрері шенімен қабылданды. Боле 1937 жылдың 20 сәуірінде СС группфюрері, ал 1943 жылдың 21 маусымында СС обергрупфюрері болды. 1932 жылдың басында ол NSDAP-тың шетелдік ұйымының (NSDAP Auslands Organisation; NSDAP/AO) басшысы Ханс Ниландтың адъютанты болды, ол Оңтүстік және Оңтүстік-Батыс Африкаға, кейін Солтүстік Америкаға жауапты болды. НСДАП/АО 1931 жылдың 1 мамырында Гамбургте құрылды, ал «Райх ұйым жетекшісі» (Reichsorganisationsleiter) Грегор Штрассер Ниландты оның басшысы етіп тағайындады. Ниланд 1933 жылдың 8 мамырында қызметтен кетті (өйткені ол Гамбург полициясының басшысы болды және кейін Гамбург мемлекеттік үкіметінің мүшесі болды). Боле 1933 жылдың қазанынан бастап Фюрердің орынбасары Рудольф Гесске есеп беретін НСДАП-тың шетелдегі немістер бөлімінің (Abteilung für Deutsche im Ausland) басшылығымен айналысты. Алайда, 1934 жылдың 17 ақпанында бұл бөлім Auslands Organisation der NSDAP деп қайта аталды және Боле гаулейтер шеніне көтерілді. (Эрнст Боленің әкесі Герман Боле 1932 жылдан 1934 жылға дейін Оңтүстік Африка одағында NSDAP/AO Landesgruppenleiter (Ұлттық комитет жетекшісі) қызметін атқарды, ал 1938 жылы Берлиндегі неміс-оңтүстік африкалық қоғамының (Deutsch Südafrikanische Gesellschaft) президенті болды.) 1933 жылдың 12 қарашасынан 1945 жылы нацистік Германияның құлауына дейін Боле 31-ші сайлау округінің (Вюртемберг) рейхстаг депутаты болды, ал 1937 жылдың желтоқсанынан 1945 жылдың мамырына дейін ол Сыртқы істер рейхсминистрлігінде мемлекеттік хатшы болып қызмет етті. Британдық тегі болғандықтан, Боле Гитлердің болашақ Ұлыбритания гаулейтері болуға таңдалғаны туралы хабарлар тарады. Оның Сыртқы істер министрлігіндегі ықпалы күшейте көрсетілді, тіпті шетелдік баспасөзде Боле рейхсминистр Иоахим фон Риббентроптың ықтимал мұрагері ретінде талқыланды. Ол сондай-ақ Фюрердің орынбасары Рудольф Гесстің сенімді адамы және штабында болды, Гесс 1941 жылдың мамырында Ұлыбританияға жасаған бейбітшілік миссиясы сәтсіз аяқталғанға дейін.
Bohle joined the Nazi Party on 1 March 1932 (membership number 999,185) and on 13 September 1936 he joined the SS (membership number 276,915) at the rank of SS Brigadeführer. Bohle was promoted SS Gruppenführer on 20 April 1937 and SS Obergruppenführer on 21 June 1943. In early 1932 he became adjutant to Hans Nieland, the leader of the Foreign Organisation of the NSDAP (NSDAP Auslands Organisation; NSDAP/AO), responsible for South and South West Africa and later for North America. The NSDAP/AO was founded on 1 May 1931 in Hamburg, and "Reich Organisation Leader" ( Reichsorganisationsleiter) Gregor Strasser appointed Nieland as its chief. Nieland resigned from office on 8 May 1933 (because he had become head of the Hamburg police and would later become a member of the Hamburg State government). Bohle was charged with the leadership of the NSDAP Department for Germans Abroad (Abteilung für Deutsche im Ausland) which from October 1933 reported to Deputy Führer Rudolf Hess. However, on 17 February 1934 the office was redesignated Auslands Organisation der NSDAP and Bohle was raised to the rank of Gauleiter. (Ernst Bohle's father Hermann Bohle served as NSDAP/AO Landesgruppenleiter (Leader of the National Committee) in the Union of South Africa from 1932 until 1934, and he became president of the Berlin based German South African Society ( Deutsch Südafrikanische Gesellschaft) in 1938.) From 12 November 1933 till the end of Nazi Germany in 1945, Bohle was a member of the Reichstag for electoral constituency 31 (Württemberg) and from December 1937 to May 1945 he was a State Secretary in the Reichsministry of Foreign Affairs. Because of his British heritage, Bohle was reported to be Hitler's choice to become the future Gauleiter of Britain. His influence at the Foreign Office was greatly exaggerated, to the extent that Bohle was mentioned in the foreign press as a likely successor to Reichsminister Joachim von Ribbentrop. He was also a confidant and on the staff of Rudolf Hess, the Deputy Führer until Hess' failed peace mission to Great Britain in May 1941.
Сот және айыптау
1945 жылғы 23 мамырда Фалькенауда Боле АҚШ күштеріне берілді және басқа да жоғары дәрежелі нацистік шенеуніктермен бірге Ашкан лагерінде тұтқынға алынды. 1946 жылғы 25 наурызда Боле Нюрнбергтегі Халықаралық әскери трибуналда қорғаныс куәсі ретінде сөйледі. Кейіннен Боле Нюрнберг процесінің соңғы отырыстарының бірі – «Министрлік ісі» («Wilhelmstraßen Prozeß») бойынша айыпталушы ретінде сотталды. Ол соғыс қылмыстары мен адамзатқа қарсы қылмыстардан ақталғанымен, трибунал Боле мен оның бөлімі неміс фирмаларын шетелде жұмыс істейтін еврей қызметкерлерін жұмыстан босатуға ықпал еткенін анықтады. «Боле мен оның бөлімінің неміс фирмаларын шетелде жұмыс істейтін еврей қызметкерлерін босатуға көндіру әрекеттері, моральдық тұрғыдан кінәлі болғанымен, айыптаманың бесінші тармағына немесе Лондон хартасы мен Бақылау Кеңесінің №10 заңындағы қылмыстарға жатпайды». Боле, ерекше жағдайды пайдаланып, Нюрнберг процесінің соңғы отырыстарында кінәсін мойындаған жалғыз айыпталушы болды. Боле СС-ке мүше болғанын мойындап, прокуратураға басқа айыпталушыларға қарсы істе көмектесті. Кінәсін мойындамас бұрын Боле ресми мәлімдеме жасады:
Bohle surrendered to US forces on 23 May 1945 at Falkenau and was interned in Camp Ashcan with other high ranking Nazi officials. Bohle appeared on 25 March 1946 as a defense witness at the International Military Tribunal in Nuremberg. Subsequently, Bohle was tried as a defendant in the "Ministries Trial" ("Wilhelmstraßen Prozeß"), one of the Nuremberg follow up trials. Although he was acquitted of war crimes and crimes against humanity, the tribunal ruled that Bohle and his department did persuade German business firms to fire Jewish employees working for them abroad. "Bohle's acts and those of his department in persuading German business firms to discharge Jewish employees working for them abroad, while reprehensible from a moral standpoint, do not come within the scope of either count five of the indictment or of the crimes defined by the London Charter and Control Council Law No. 10. "Bohle, in an unusual move, became the only defendant in the Subsequent Nuremberg trials to plead guilty to any charge. Bohle pleaded guilty to having been a member of the SS and assisted the prosecution in their case against the other defendants. Before entering his guilty plea, Bohle read a formal statement:
«Менің ойымша, Ұлттық-социалистік режим кезінде жетекші лауазымдарда болған әрбір немістің қасиетті серті және ең басты міндеті – Германияның атына қылмыстық ойлардың іс-әрекеттері салған дақты жою үшін бар күшін салу болып табылады. Біз адам өміріне төмен қарау мен адамның қайғы-қасіретіне бейжай қарау неміс халқының ерекшелігі емес екенін және ешқашан болмағанын білеміз, сондықтан жасалған зұлымдықтарды ашық мойындауымыз керек деп ойлаймын, олар неміс атын әлемде масқаралады. Менің ойымша, біз тек басқалардың қылмыстары мен жасаған зұлымдықтарына сілтеме жасап ғана ұлттық ар-намысымызды қорғауға тырысуымыз керек, олардың кейбіреулері, әрине, Ұлттық-социализмге тағылған айыптамалармен тең. Менің ойымша, біз бұған мақтануға болмайды. Менің ойымша, әлем біздің ұлттық адалдығымызға тек қана біздің шыншылдығымыз бен ашықтығымыз арқылы, сондай-ақ жасаған қателіктерімізді өтеуге деген ниетіміз арқылы қайта сенім білдіреді. Менің ойымша, біз, жетекшілер, осы жауапкершілікті тек осы қылмыстардың құрбандарына ғана емес, сонымен қатар біздің қатысуымызбен немесе қатысусыз, адасқан және жаңылысқан, бүгінде өздерінің кінәсіздігіне қарамастан, әлемде заңнан тыс деп танылған неміс халқына да жауаптымыз. Мен өз жұмысымнан тыс жауапкершілікті осылай түсінемін». Боле 1949 жылғы 11 сәуірде бес жылға бас бостандығынан айырылды. Ынтымақтастығы мен кінәсін мойындауының арқасында Боле Ландсберг түрмесінде өте жақтырылмаған тұтқын болды, онда АҚШ әскері нацистік соғыс қылмыскерлерін ұстады. Басқа СС мүшелерінен үнемі қорқытуларға тап болғандықтан, Боле жеке камераға қамалды. Кейін оған аздап еркіндік берілді, бірақ оған ауыр еңбек жұмыстары тапсырылды. Боле 1949 жылғы 21 желтоқсанда, толық мерзімі аяқталғаннан бірнеше ай бұрын түрмеден босатылды. Босатылғаннан кейін ол Гамбургте саудагер болып жұмыс істеді. Босатылғаннан кейін Боле Батыс Германияның көптеген жастары әлі де нацизмге сенеді және Батыс Германия мен одақтас елдердің шенеуніктерінің айтқандарын қабылдаудан бас тартады деп мәлімдеді. Алайда, Гитлермен тығыз байланыста болғандықтан, Боле осы жастардың оның айтқандарын сенуге дайын екенін айтты. Боле Гитлер соғыс аяқталар алдындағы соңғы айларда ақылдан адасқанын, және мүмкін 1943 жылдан бастап ақыл-есінен айырылғанын айтты. Ол сондай-ақ, Гитлер соғысқа дейін де ақыл-есінен айырылған еді деді. Боле сонымен қатар Германияның Оңтүстік Африкамен арадағы сауда-экономикалық қатынастарын дамыту үшін ұйымды реформалауды қолдады. Ол Дюссельдорфта қайтыс болды. Роберт Кемпнер Ландсберг түрмесіне барған кезде кездескен Болеге қысқа некролог жазды. Ол ондағы жүздеген тұтқындардың ішінде Боле ғана шынайы өкініш білдірген және нацистік режимге қатысқаны үшін кешірім сұраған адам екенін айтты.
"I think it should be the solemn pledge and foremost duty of every German who held a leading position during the National Socialist regime, to do all in his power to remove from the name of Germany the blot which the deeds of criminal brains have cast upon it. We know that a low estimate of human life and carelessness to human misery is not and never has been a trait of the German character, and for that very reason I think that we should frankly admit the atrocities that have been committed and that have defiled the German name in the world. I do not think that we should attempt to vindicate our own national honor solely by referring to crimes and misdeeds committed by others, some of which are undoubtedly on a par with what national socialism is accused of. I think we should be too proud for that. And I think – it is my firm conviction that the world will regain its belief in our national honesty only if we ourselves are honest and straightforward in our confessions and thereafter also in our will to make amends. I think we leading men have this responsibility, not only to the victims of these crimes but just as much to the German people, as such, who, with or without our participation, were misled and misguided and are today, without any fault of their own, outlawed in the world. That is what I understand by responsibility beyond that of my own work." Bohle was sentenced to five years in prison on 11 April 1949. Due to his cooperation and guilty plea, Bohle was an extremely unpopular inmate at Landsberg Prison, which the U. S. military was using to house Nazi war criminals. Facing constant threats from other members of the SS, Bohle had to be placed in solitary confinement. He was eventually given slightly more freedom, but received hard labour tasks. Bohle was released from prison on 21 December 1949, several months before his full sentence expired. After his release, he worked as a merchant in Hamburg. In the immediate aftermath of his release, Bohle remarked that many West German youths still believed in Nazism and were refusing to believe what West German and Allied officials said. However, due to his close ties to Hitler, Bohle said these youths were willing to believe what he said. Bohle said Hitler had become insane in the final few months before the war ended, and possibly went mad as early as 1943. He also said that in a way, Hitler was insane before the war. Bohle also advocated for the reformation of an organization for the development of German South African interstate commerce. He died in Düsseldorf. Robert Kempner dedicated a short obituary to Bohle, whom he'd met while visiting Landsberg Prison. He remarked that out of hundreds of inmates there, Bohle was one of the few who seemed genuinely remorseful and had asked for forgiveness for his complicity in the Nazi regime.