Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сан-Фредиано базиликасы – Италияның Лукка қаласында, Сан-Фредиано алаңында орналасқан роман стиліндегі шіркеу.
Romanesque church in Lucca, Italy
The Basilica of San Frediano is a Romanesque church in Lucca, Italy, situated on the Piazza San Frediano.
Тарих
Фридиан (Frediano) – 6 ғасырдың бірінші жартысында Лукка қаласының ирланд епископы. Ол осы жерде Испанияның Сарагоса қаласынан шыққан шейіт, қасиетті Винсентке арналған шіркеу салдырды. Фридиан осы шіркеуде жерленгеннен кейін шіркеудің аты Ss. Фредиано және Винченцо болып өзгерді. Көп ұзамай осы шіркеудің төңірегінде августин канондарының қауымы қалыптасты. Лонгобард дәуірінде шіркеу мен канондық үй кеңейтілді. 1104 жылы бұл орден Папа Паскаль II тарапынан мойындалды. Кейіннен, Фредиано шіркеуінің приоры епископқа тең дәрежеге ие болды. Шіркеу 1112-1147 жылдар аралығында қазіргі римдік базилика стиліндегі түрін алды. 13-14 ғасырларда әсерлі қасбеті 13 ғасырға тән үлкен алтын мозаикамен әшекейленді, ол Иса Мәсіхтің көтерілуін және төмендегі апостолдарды бейнелейді. Берлингхиери бұл мозаиканы византиялық/ортағасырлық стильде жасады. 14-16 ғасырларда бірнеше ақсүйектерге арналған шағын шіркеулер қосылды. Олар картиналармен мол безендірілген.
Fridianus (Frediano) was an Irish bishop of Lucca in the first half of the 6th century. He had a church built on this spot, dedicated to St. Vincent, a martyr from Zaragoza, Spain. When Fridianus was buried in this church, the church was renamed Ss. Frediano and Vincenzo. Soon afterwards, a community of Augustinian canons was growing around this church. In the Longobard era, the church and the canon house were enlarged. In 1104, this order was recognized by Pope Paschal II. The prior of St. Frediano was later accorded a rank equal in dignity to that of a bishop. The church acquired its present appearance of a typical Roman basilica during the period 1112 1147. In the 13th 14th centuries the striking façade was decorated with a huge golden 13th century mosaic representing The Ascension of Christ the Saviour with the apostles below. Berlinghiero Berlinghieri designed it in a Byzantine/medieval style. Several chapels of the nobility were added in the 14th 16th centuries. These are lavishly decorated with paintings.
Салыстырулар
Сан-Фредиано базиликасының архитектурасы, жақын орналасқан Пизаның, әсіресе Бушето соборының және солтүстік Италиядан келген шеберлердің әсерінен бұрынғы романдық Лукканың ерекшеліктерін жақсы бейнелейді, олар оның дәстүрлі сипатын өзгертеді. Шіркеу әлі де ерте христиан базиликасының қарапайым жоспарына ие, қабырғалары тегіс, ешқандай ілгешектер немесе аркалардың күрделі қосылыстары жоқ, ал архитектуралық элементтерінің барлығы римдік дәстүрде жасалған, мысалы, фасадтың және апсиданың арқалары мен бағаналары, терезелердің ойықтары, ерекше өрнектелген композиттік капительдер. Осындай ерекшеліктер жақын маңдағы Әулие Александр шіркеуінде де кездеседі, ол бұрынғы ғимараттың қалдықтарын қамтиды, онда әрбір элемент – қабырғалардың сапасына пропорционалды жолдардан бастап, ерекше материалдардың орналасуына дейін, және әсемдіксіз коринтиялық капительдерге дейін – барлығы ежелгі римдік дәстүрлерге жатады.
The architecture of the Basilica of San Frediano well represents the characteristics of Romanesque Lucca before the influences of the nearby Pisa, in particular of the Cathedral of Buscheto, and workers from northern Italy change its traditional character. The church still has a simple type of early Christian basilica plan, with curtain walls smooth, without projections or complex joints of the arches, and architectural elements are all of Roman tradition, such as architraves and columns of the facade and the apse, the windows niche, the specially carved composite capitals. These same features are found in a stadium even purer in the nearby church of St. Alexander, which includes the remains of an older building in which every element, from the paths proportional to the quality of the walls, the arrangement of unusual materials to bare corinzieggianti capitals, is all ancient Roman traditions.
Сипаттама
Базиликаның ішкі жағы зәулім ою-өрнекпен кесілген ақ мәрмәрдан салынған. Ол бір негізгі бөлімнен және римдік және романдық стильдегі бас қалалары бар бағаналармен тірелген екі қанаттан тұрады. Римдік бас қалалары жақын жердегі рим амфитеатрынан қайта пайдаланылған. Кіреберістегі ең маңыздысы – 12 ғасырға жататын үлкен романдық шомылу тағы (Fonte Lustrale). Ол дөңгелек ойықтың ішінде бағаналарға сүйенген темпиеттомен жабылған ыдыстан тұрады. Бұл шебер Робертоның (оның қолы басқа бассейнде) және екі белгісіз шебердің еңбегі. Бассейн ломбард мүсіншісімен Мұсаның тарихымен безендірілген. Роберто шебер соңғы екі панорамды – «Жақсы Көмекші» және «Алты Пайғамбар» жасаған. Темпиеттоны тосканалық шебер жасаған, ол жылдың айларын және апостолдарды бейнелейді. Осы тақтың артында, қабырғаның жоғары жағында 15 ғасырға жататын екі жылтыратылған терракоталық люнеттер орналасқан: «Жариялану» және «Бартоломей», екеуі де Андреа делла Роббия мектебіне жатқызылады. 1489 жылы Маттео Чивиталидің қасиетті алтарьдан кесілген және бейімделген, әлі де қолданылып келе жатқан тағы бір шомылу тағы бар. Контрфасадта 16 ғасырға жататын орган және 17 ғасырға жататын әсем кесілген, алтын жалатылған хор орналасқан. Оң жақта – Лукканың танымал әулиесі – Әулие Зитаның (шамамен 1212–1272) шағын шіркеуі орналасқан. Оның зақымдалмаған, шірімеген денесі брокат төсекте шыныдан жасалған киіз кіші ғибадатханада қойылған. Шіркеудің қабырғаларында оның өмірінен эпизодтарды бейнелейтін 16 және 17 ғасырларға жататын бірнеше суреттер ілулі тұр. Әулие Фредианоның қалдықтары 16 ғасырға жататын бас алтарьдың астында жатыр. Бас алтарьдың сол жағында үлкен тас монолит тұр. Бұл, әдетте, Лукка амфитеатрынан алынған. Бірақ жергілікті дәстүр бойынша, оны Сан Фредиано керемет түрде Луккаға жеткізіп, алғашқы алтарь үшін пределла (алтарь сатысы) ретінде пайдаланған.
Inside, the basilica is built in richly carved white marble. It consists of a nave and two aisles with arches supported by columns with Roman and Romanesque capitals. The Roman capitals were recycled from the nearby Roman amphitheatre. The highlight at the entrance is the huge 12th century Romanesque baptismal font (the Fonte Lustrale). It is composed of a bowl, covered with a tempietto, resting on pillars, inside a circular basin. It is the craftmanship of master Roberto (his signature is on the basin) and two unknown masters. The basin is decorated with The Story of Moses by a Lombard sculptor. Master Roberto did the last two panels The Good Shepherd and the Six Prophets. The tempietto was sculpted by a Tuscan master, representing the months of the year and the apostles. Behind this font, higher on the wall, are two 15th century glazed terracotta lunettes: The Annunciation and St. Bartholomew, both attributed to the school of Andrea della Robbia. There is another baptismal font, still in use, carved and adapted from a sacramental altar by Matteo Civitali in 1489. The counterfaçade houses the 16th century organ in the exquisitely carved, gold plated choir from the 17th century. On the right hand is the side chapel of St. Zita (c. 1212 1272), a popular saint in Lucca. Her intact incorrupt body, lying on a bed of brocade, is on display in a glass shrine. On the walls of the chapel are several canvasses from the 16th and 17th centuries depicting episodes from her life. The remains of St. Frediano lie underneath the main altar from the 16th century. A massive stone monolith stands left of the main altar. This was probably pilfered from the amphitheatre of Lucca. But local tradition has it that it was miraculously transported to Lucca by San Frediano and used as a predella (step of an altar) for the first altar.
Шатырлар
Сол жақ қанаттағы Трента капелласында 15 ғасырлық Жакопо делла Кверсияның шедеврі – оның көмекшісі Джованни да Имоланың көмегімен жасалған Құдай ана мен баланың полиптихы орналасқан. Алтастың астында Рим саркофагы тұр, онда 722 жылы Римге қажылық сапарда Лукка қаласында қайтыс болған ағылшын “королі” (Уэссекстің) Рихардтың денесі сақталған. Ол Әулие Вилибальд, Винибальд және Вальпурганың әкесі болған. Мәрмәр еденде Лоренцо Трента мен оның әйелінің қабір тасы жатыр, бұл қабір тас Жакопо делла Кверсияның өзі жасаған. Көптеген капеллалардың арасында Крест капелласы ерекше көзге түседі. Онда Amico Aspertini (1508-1509 жылдары) салған, жақында қайта жаңартылған фрескалар бар. Көк күмбезде періштелер, пайғамбарлар және сивиллалармен оралынған Құдай бейнеленген. Алтастың үстінде 17 ғасырдың анонимді суреті ілулі тұр, ол Вольто Санто, Әулие Августин және Әулие Убальдоны бейнелейді. Оң қабырғада Әулие Фредианоның Серхио өзенінің бағытын өзгертіп, су тасқынының алдын тырысуын бейнелейтін фрескасы бар. Оның жанында, жақын қарасаң, шындығында жазық бағана екені көрінеді. Сграффитолар trompe l’oeil өнер техникасымен салынған, бұл жалған перспектива мен бағананың көрінісін тудырады. Сол қабырғада Лука епископы Блаженный Джованнидің Луни портынан Луккаға Вольто Сантоны тасымалдау фрескасы бейнеленген. Алдыңғы қатардағы қызыл көйлек киген қарт әйел ерекше көзге түседі. Осы епископтың денесі осы капеллада сақталған. Әулие Анна капелласы 16 ғасырда салынған, бірақ суреттер 19 ғасырға жатады. Алтастың сол жағында Б. Рокки салған Әулие Аннаның өлімі бейнеленген. Ортасында, алтастың үстінде Стефано Тофанеллидің Балаға құлшылық ететін Әулие Анна суреті ілулі тұр. Алтастың оң жағында А. Чекки салған Марияның тууы бейнеленген.
The Trenta chapel in the left aisle houses the polyptych of the Virgin and the Child, a 15th century masterpiece by Jacopo della Quercia, carved with the help of his assistant Giovanni da Imola. Below the altar is a Roman sarcophagus with the body of St Richard the Pilgrim, an English “king” (of Wessex), who died in Lucca in 722 while on pilgrimage to Rome. He was the father of Saints Willibald, Winibald and Walpurga. On the marble floor lies a tombstone of Lorenzo Trenta and his wife, equally from the hand of Jacopo della Quercia. Among the many chapels, the Chapel of the Cross certainly stands out. It contains frescoes, recently restored, by Amico Aspertini (1508 1509). The blue vault shows us God surrounded by angels, prophets and sibyls. Above the altar is an anonymous 17th century painting representing Volto Santo, St. Augustine and St. Ubaldo. On the right wall is the fresco of St. Frediano displacing the course of the river Serchio, while trying to stop the flooding. Next to it is a column which is, at closer sight, actually flat. The sgraffiti are drawn in the art technique of trompe l’oeil, giving a false perspective and the illusion of a column. On the left wall is the fresco of the Transportation of the Volto Santo from the port of Luni to Lucca by the Blessed Giovanni, bishop of Lucca. In the front the stooping old lady in red robe certainly steals the show. The mortal remains of this bishop are preserved in this chapel. The Chapel of St. Anne was constructed in the 16th century, but the paintings date from the 19th century. On the left side of the altar is the Death of St. Anna by B. Rocchi. In the middle, above the altar, St. Anna Adores the Child by Stefano Tofanelli. On the right side of the altar is the Birth of Mary by A. Cecchi.