Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Француз романісі, эссеші және журналист Луи Ульбах (7 наурыз 1822 – 16 сәуір 1889) – француз романісі, эссеші және журналист. Ол жетпіс алты томдық кітап жариялаған, үш пьеса жазған, сондай-ақ көптеген мақалалар мен саяси немесе өмірбаяндық памфлеттердің авторы болған. Оның романтикалық романдары Эмиль Зола мен Альфонс Доде еңбектерімен салыстырылған. Ол «Париж шолуы» журналын басқарды және 1869 жылы Екінші француз империясына қарсылығы үшін жабылып қойылған «Клош» басылымын шығарды. «Клош» басылымы үшін ол екі рет түрмеге қамалған. Ол авторлардың авторлық құқығын мәңгі сақтау қозғалысының белсенді мүшесі болды. 1877 жылы оған Құрмет легионының ордені табысталды. Ол 16 сәуір 1889 жылы Парижде қайтыс болды.
French novelist, essayist and journalist
Louis Ulbach (7 March 182216 April 1889) was a French novelist, essayist and journalist. He published seventy six volumes, wrote three plays, and wrote numerous articles and political or biographical pamphlets. His romantic novels were compared to the works of Émile Zola and Alphonse Daudet. He edited the Revue de Paris and published La Cloche, which was suppressed in 1869 for its hostility to the Second French Empire. He was imprisoned twice for his publication of La Cloche. He was a leader in the movement for perpetual copyright to authors. In 1877, he was awarded the cross of the Legion of Honour. He died in Paris on 16 April 1889,
Карьерасы мен саясаты
Оны Виктор Гюго әдеби мансапқа бастауға ынталандырды. Оның романдары Эмиль Зола мен Альфонс Доде еңбектерімен салыстырылды. "Аббаттың мойындауы" ағылшын тілінде оның қайтыс болған айында жарияланды. Күшті туынды ретінде сипатталған бұл кітап, "ұйқылы сәтте парызын ұмытып кеткен" дін қызметкерінің оқиғасын баяндайды. "Темір балға" – ағылшын тіліне аударылған тағы бір кітабы. Ол көп жылдар бойы "L'Indépendance Belge" газетімен байланыста болды. 1852 жылдан бастап 1858 жылы жабылуына дейін "Revue de Paris" журналын басқарды. Феррагус ретінде ол "Терез Ракин" романын ұзақ сөздерде "жаман" деп атады. Ульбахтың стиліне тым көп көңіл бөлгендігін сарказммен айтып, "шашты төртке бөліп қарастырады" деді. 1868 жылы ол Анри Рошфордың "Лантерн" үлгісімен "La Cloche" апталық журналын құрды. Бостандыққа шыққаннан кейін ол бұрынғы газетін қайта жандандырды, ол коммунамен де, үкіметпен де проблема тудырды және 1871-1872 жылдары қайтадан түрмеге қамалды. Бостандыққа шыққан соң, ол әдебиетке берілді және саясаттан қол үзді. 1876 жылы "Raillement" басылымын басқарды. 1878 жылы ол Bibliothèque de l'Arsenal кітапханашысы болып тағайындалды. Ол авторлардың авторлық құқықтарының мәңгілік болуы үшін күрескен қозғалыстың жетекшісі болды.
He was encouraged to take up a literary career by Victor Hugo. His romance novels were compared to the works of Émile Zola and Alphonse Daudet. The Confession of an Abbe was published in English by the month of his death. Described as a powerful story, it tells the story of a priest who "in a moment of passion forgets his vows." The Steel Hammer was another of his books that was translated into English. He was connected with L'Indépendance Belge for many years. He edited the Revue de Paris from 1852 until its suppression in 1858. As Ferragus, he called the novel Thérèse Raquin "putrid" in a long diatribe. It was said sarcastically of Ulbach that he was so painfully careful with his style that "he would split a hair in four." In 1868 he founded a weekly journal, La Cloche, patterned after La Lanterne by Henri Rochefort. Upon on his release he revived the paper he got into trouble both with the commune and the government, and was again imprisoned in 1871–1872. When he was released, he devoted himself to literature and withdrew from politics. He was the editor of Raillement in 1876. In 1878 he was made librarian of the Bibliothèque de l'Arsenal. He was a leader in the movement for perpetual copyright to authors.