Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Габриэль Ленкевич Ипохорский, СД (15 наурыз 1722, Полоцк – 21 қараша 1798, Полоцк) – поляк-литвалық иезуит дін қызметкері, 1785 жылдан 1798 жылға дейін Иса қоғамының уақытша бас викариі. Барлық католик елдерінде Рим папасының тыйымы салынған кезде, қоғам Ресейде өз қызметін жалғастырды.
Gabriel Lenkiewicz Ipohorski, SJ (15 March 1722, Polotsk – 21 November 1798, Polotsk) was a Polish Lithuanian Jesuit priest, and Temporary Vicar General of the Society of Jesus from 1785 until 1798, at a time when under papal suppression in all Catholic countries, the Society continued in Russia.
Ерте жылдары және қалыптасуы
Ленкевич Польша-Литва одақтастығында (қазіргі Беларусь) Полоцк қаласында поляк-литвалық ақсүйек отбасында дүниеге келген. "Гуманитарлық" білімін аяқтағаннан кейін иезуиттер қатарына қосылды. 1748-51 жылдары Нисвицте философияны оқыды, содан кейін Вильнюс академиясында математика, астрономия және архитектураны үйренді (1752-54). Одан кейін Варшавада теологияны оқыды (1754-58), ол жерде 1757 жылы дін қызметкеріне бекітілді. Варшавада бірнеше жыл математика сабақтарын бергеннен кейін, архитектура саласындағы білімін жетілдіру үшін Римдегі Польша колледжіне жіберілді (1762-65).
Lenkiewicz was born in Polotsk, Polish–Lithuanian Commonwealth (today's Belarus), in a noble Polish–Lithuanian family. He joined the Jesuits after completing the 'Humanities'. He did his philosophy (1748–51) in Nieswiez and then studied mathematics, astronomy and architecture at the Academy of Vilnius (1752–54). This was followed by theology in Warsaw (1754–58) where he was ordained priest (1757). After a few years teaching mathematics in Warsaw he was sent to Polish College in Rome for further specialisation in Architecture (1762–65).
Мансап
Польшаға оралғанда ол Полоцкте ғылым пәнін оқытуға тағайындалды (1765–68), бірақ ол қоғамдық және діни ғимараттардың сәулетшісі ретінде танымал болды, соның ішінде Станислав Черневич ректор болған Полоцк иезуит колледжі үшін жаңа ғимараттар салды. Польша және Литваның бірінші бөлінісінен (1773) және Иса қоғамының екінші таратылуынан кейін ол генерал-викарий Черневичтің жақын көмекшісі болды, Ресей императрицасы Екатерина II-мен иезуиттердің сақталуы үшін келіссөздер жүргізіп, сонымен бірге Полоцктегі ғылыми білімнің сапасы жоғары деңгейде қалатынын қадағалады. Ленкевич үшін, Ресей империясында қоғамның өмір сүруі үшін 'сапалы білім беру' – міндетті талап еді.
Back in Poland he was appointed to teach science at Polotsk (1765–68) but he made himself a name rather as architect of public and ecclesiastical buildings, including the construction of new premises for the Jesuit College of Polotsk where Stanislaus Czerniewicz was the rector. After the First Partition of Poland Lithuania and the second Suppression of the Society of Jesus (1773) he became the right hand man of Vicar General Czerniewicz, negotiating alongside him the survival of the Jesuits with Empress Catherine II of Russia, all the while making sure that the standard of scientific education in Polotsk remained high. To Lenkiewicz, 'quality education' was an absolute necessity if the Society was to survive in the Russian Empire.
Екінші генерал - уақытша - Полоцк қауымы
Ленкевич Станислав Черневичтің (1785 жылы қайтыс болған) орнын басатын адамды сайлау үшін шақырылған Екінші жалпы (уақытша) құрылтайға дайындық жасап жатқанда, Ресейдегі Қоғамның болуына Папа Пий VI-нің (1783 жылғы 12 наурызда) ауызша мақұлдағандығы туралы жаңалық келді. 1785 жылғы 8 қазанда Полоцк қаласында өткен Екінші жалпы құрылтайда Ленкевич генерал-викарий болып сайланды. Папаның үнсіз мақұлдауынан күш алып, Аталар құрылтайы Қоғамның Ресейдегі өмірін қайта ұйымдастыруға көп еңбек етті, алғашқы жылдардағы шатастықтан кейін діни өмір мен міндеттемелерге, білім беруге (Ratio Studiorum-ды енгізу арқылы), тәрбиелеуге, бұрынғы иезуиттерді қабылдау және т.б. баса назар аударды. Сол кезде Ресей провинциясында 172 иезуит (95 дін қызметкері, 23 студент, 48 бауыр және 6 жаңадан кіруші) болды. Олар 6 жоғары мектепті басқарды. Полоцк иезуиттердің барлық қызметінің орталығына айналды.
Lenkiewicz was busy preparing the Second General (Interim) Congregation called to elect a successor to Stanislaw Czerniewicz (died in 1785) when news reached him that Pope Pius VI had given verbal approval (12 March 1783) for the existence of the Society in Russia. At the Second General Congregation of Polotsk, Lenkiewicz was elected Vicar General on 8 October 1785. Much encouraged by the tacit approval of the Pope, the Congregation of Fathers did much to re organise the life of the Society in Russia, after the first years of disarray, focusing on religious life and commitment, education (implementing the Ratio Studiorum), formation, admission of ex Jesuits, etc. The province in Russia then numbered 172 Jesuits (95 priests, 23 students, 48 brothers and 6 novices). They ran 6 high schools. Polotsk became the centre of all Jesuit activities.
Уақытша Бас Викарий
Викарий генерал Ленкевич қоғамға қайта оралуды қалаған бұрынғы иезуиттермен байланыс орнатты. Ол Солтүстікте миссионерлік қызметті дамытты, бірақ жергілікті епископтың араласуына қарсы тұрып, қоғамның тәуелсіздігін сақтау үшін күресті. 1791 жылы Ресейде қоғамның екі күшті қолдаушысы – жергілікті губернатор және әсіресе 1796 жылы императрица Екатеринаның қайтысынан кейін Ленкевич қиын жағдайға түсті. Алайда, оның қайтысынан кейін бірнеше ай өткен соң, 1797 жылы оның ұлы және жаңа император Павел I иезуиттерді қолдайтынын мәлімдегенде, ол көңілі көтерілді. Қоғамның ресми мойындалуына үміт жаңарып, Парма герцогы (Италия) 1793 жылы Пармадағы жұмысты қайта бастау үшін иезуиттерді жіберуді сұрады. Осы кезеңде көптеген бұрынғы иезуиттер Ресейдегі қоғамға қайта қабылдануды өтінді. Ленкевич викарий генерал болған жылдары Ресейдегі иезуиттердің өміріндегі тұрақтылық артып, апостолдық қызмет жаңа деңгейге көтерілді. Батыс Еуропаның түкпір-түкпірінен иезуиттер қатарына қосылуға ниет білдірген жастар келіп түсті. Ленкевич 30 жыл Полоцк қаласында түрлі лауазымдарда қызмет етіп, ғылыми зертханасы, бай кітапханасы, табиғаттану мұражайы және басқа да рухани және мәдени ресурстарымен сақталған даңқты орынға айналдырды. Ол Полоцкте қызмет барысында қайтыс болды.
As Vicar General Lenkiewicz established relations with ex Jesuits who wanted to rejoin the Society. He developed missionary activities in the North, but had to struggle to maintain the Society’s independence in the face of interference from the local bishop. After the death of two strong supporters of the Society in Russia, the local Governor in 1791, and most especially after the death of Empress Catherine in 1796, Lenkiewicz went through tough times. He was heartened however, when her son and successor, Emperor Paul I, expressed support for the Jesuits, a few months after her death, in 1797. The Society's hope of being once again officially recognised was coming closer to realisation, when the Duke of Parma, Italy, asked for some Jesuits to be sent to recommence work in Parma in 1793. Many ex Jesuits asked to be re affiliated with the Society in Russia in this period. The years when Lenkiewicz was Vicar General were characterised by improved stability in the life of the Jesuits in Russia, and by the renewal of apostolic activities. Young men arrived from all over Western Europe with the desire to join the Jesuits. Spending 30 years in Polotsk in various capacities Lenkiewicz made it a renowned place, with its scientific laboratory, rich library, museum of natural sciences, and other artistic and religious resources. He died in office in Polotsk.