Кіріспе

Вюртемберг патшайымы (1864-1891)

Ольга Николаевна (11 қыркүйек 1822 – 30 қазан 1892) – Вюртемберг патшайымы, 1864 жылдың 25 маусымынан 1891 жылдың 6 қазанына дейін Вюртембергтің Карл I-нің әйелі ретінде таққа отырған. Ольга – Ресей императоры Николай I мен Пруссияның Шарлоттасының екінші қызы, сол арқылы Ресей императоры Александр II-нің қарындасы болды. 1846 жылы Вюртембергтің Карл I-іне үйленді, олардан балалары болмады.

Ерте өмір

Ресейдің Ұлы герцогинясы Ольга 1822 жылдың 11 қыркүйегінде Санкт-Петербургте дүниеге келді. Оның әкесі Ресей императоры Николай I, Ресей императоры Павел I мен Ресей император қызы Мария Федоровнаның (туған есімі Вюртемберг герцогинясы София Доротея) ұлы болды. Оның анасы Ресей императоршасы Александра (туған аты Пруссия ханшайымы Шарлотта), Пруссия королі Фредерик Вильгельм III және Пруссия королевасы Луизаның (туған аты Мекленбург-Стрелиц герцогинясы Луиза) қызы еді. Ольга жеті бауырдан тұратын жақын отбасыда өсті. Оның екі үлкен ағасы болды: Ресей императоры Александр II және Ресейдің Ұлы герцогинясы Мария; сондай-ақ төрт кіші інісі болды: Ресейдің Ұлы герцогинясы Александра, Ресейдің Ұлы герцогы Константин, Ресейдің Ұлы герцогы Николай және Ресейдің Ұлы герцогы Михаил. Ол әдемі, мәдениетті және зиялы болғандықтан, Еуропадағы ең ізделіс ханшайымдардың бірі саналды. Ол бірнеше тілде еркін сөйледі, музыка мен сурет салуға құштар еді.

Неке

Ольга 1846 жылдың басында Палермода Вюртембергтің король ханзадасы Карлмен кездесті. Оның ата-анасы оның тектік неке жасауын қалады, әсіресе оның аға-інілері Александр, Мария және Александра салыстырмалы түрде маңызды емес патшалық серіктестерге үйленгендіктен. Ресей императорлық отбасы мүшелері мен Вюртемберг корольдік отбасы мүшелері арасында бұрыннан бірнеше некелер болған (Ольганың әкесінің ата-аналары арасындағы некеден басқа): Ольганың болашақ қайын атасы, Вюртемберг королі Вильгельм I, Ольганың әпкесі, Ресейдің Ұлы князесі Екатеринамен үйленді; Ольганың әкесінің ағасы, Ресейдің Ұлы князі Михаил, Вильгельм I-нің қызы, Вюртемберг ханшайымы Шарлоттамен үйленді. Ольга 18 қаңтарда бірнеше кездесуден кейін Карлдың неке ұсынысына келісім берді. 1846 жылы 13 шілдеде Ресейдің Петергоф сарайында салтанатты той болды. Жұбайлар 23 қыркүйекте Ресейден Вюртемберг корольдігіне оралды. Олар көбінесе Штутгарттағы Вилла Бергте және Фридрихсхафендегі Хофен монастырында тұрды. Жұбайлардың балалары болмады, бұл Карлдың қартайған шағында ашық өмір сүрген гомосексуализмінен емес, оның басқа да денсаулық мәселелерінен туындады. Ольганың күйеуі әртүрлі еркектермен жақын қарым-қатынаста болғандықтан бірнеше рет дауға себеп болды. Олардың ішіндегі ең танымалдары – АҚШ-тан келген Чарльз Вудкок, кімді Карл 1888 жылы Фрайхерр Вудкок Савидж (ағылш. Baron Woodcock Savage) шеніне көтерді. Бұл оқиғадан кейін Карл өзінің сүйіктісінен бас тартуға мәжбүр болды. 1863 жылы Ольга мен Карл Ольганың сіңлісінің қызы, Ресейдің Ұлы князесі Вераны, Ольганың ағасы Ұлы князь Константиннің қызын асырап алды. 1864 жылы 25 маусымда әкесі қайтыс болғаннан кейін Карл таққа отырды және Вюртембергтің үшінші королі болды, ал Ольга Вюртембергтің төртінші королевасы атанды. Жаңа король 1864 жылы 12 шілдеде таққа отырды.

Жұмысы мен ықпалы

Ол өмірін әлеуметтік мақсаттарға арнады. Ол қыздардың білім алуына ерекше қызығушылық танытты, сондай-ақ жарақат алған ардагерлер мен мүгедектерге Штутгарт филантропы Шарлотта Вальдің көмегімен қолдау көрсетті. 1849 жылы Штутгарттағы балалар ауруханасына, Олга ауруханасына, ал 1872 жылы Штутгарттың протестанттық медбикелер орденіне, Ольғашвестерншафтқа, оның есімі берілді. Осы қайырымдылық іс-әрекеттері оның халқы арасында күйеуінен гөрі танымал болды. Ол егіншілікке құштар болды және Ресейдегі неміс Волынь колониясында орналасқан шаруашылық мүлкінде болып жатқан барлық оқиғаға қызығушылық танытты. Ол өзінің қамқоршысы Карл Александр Вилерден, Вюртемберг жетімінен, мүліктерін басқарған және осы императорлық байланыс арқасында Ресей империялық үкіметінде беделді болған егжей-тегжейлі есептерді алды. Ольга сондай-ақ табиғат ғылымдарына қызығушылық танытып, минералдарды жүйелі түрде жинады. Оның коллекциясы Штутгарттағы Staatliche Museum für Naturkunde мұражайына тапсырылды. 2011 жылға дейін коллекцияның бір бөлігі көрмеге қойылған күйде сақталды. Оның есімі Австралияның Солтүстік территориясындағы геологиялық құрылымға берілді. 1871 жылы Карл I патша неміс текті австралиялық саяхатшы Фердинанд Мюллерді "Фрайерр фон Мюллер" шенінə көтерді. Ол оған ризашылық білдірді. 1872 жылы британдық австралиялық саяхатшы Эрнест Джайлз Австралияның орталық бөлігінде зор тау жыныстарын тапты. Мюллер Джайлстің демеушісі болды. Джайлз ең биік шыңды Мюллер тауы деп атағысы келді, бірақ Мюллер оны патшайымның құрметіне Ольга тауы деп атауға көндірді. Содан кейін бүкіл геологиялық құрылым "Ольгалар" деп аталды, ал 1980 жылдары жергілікті атау "Ката Тьюта" ресми түрде жарияланды.

Кейінгі өмірі

Ольга патшайым қадір-қасиетімен және патшайымдық мінез-құлқымен ерекше көзге түсті. 1873 жылғы шілдеде патшалық жұптың Австрия-Мажарстанға сапарында Австрия императрицасы Элизабеттің күтімшісі: "Ол өте маңызсыз. Ол ең әсерлі түрде көрінеді – жалғыз патшайым" деп жазған.

1881 жылы Ольга "Traum der Jugend goldener Stern" (аудармада "Жастық шағымның алтын арманы") атты мемуар жазды, онда Ресей императорлық сарайындағы балалық шағы, әпкесі Александраның қазасына байланысты күйзелісі және ересек өмірінің бастапқы кезеңдері, Карлға үйленуімен аяқталған оқиғалар сипатталған. Ол бұл еңбегін қыздарына, Ресейдің Ұлы княгинясы Ольга мен Ресейдің Ұлы княгинясы Вераға арнады. 1891 жылғы 6 қазанда күйеуі қайтыс болғаннан кейін Ольга патшайым-ана болды. Ол бір жылдан соң, 30 қазанда, 70 жасында Фридрихсхафенде дүние салды. Ол Штутгарттағы Altes Schloss (Ескі сарай) криптасына жерленді.