Құрлы қақпа және жемқор: Бірінші дүниежүзілік соғыс алдындағы қылмыс триумвіраты
The Spider and the Fly (1949 film)
«Өрмекші мен шыбын» (1949) – Роберт Хамердің қылмысты фильмі. 1-ші Дүниежүзілік соғыс алдындағы қылмыскерлер мен полицей арасындағы ерекше махаббат үшбұрышы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
«Өрмекші мен шыбық» — Роберт Хамердің режиссерлігімен, Эрик Портман, Гай Рольф және Надя Грейдің қатысуымен түсірілген 1949 жылғы британдық қылмыстық фильм. Сценарий Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейін екі қылмыскер мен полиция қызметкері арасындағы ерекше махаббат үшбұрышын қамтиды. Хамер бұл фильмді «Жақсы жүректер мен тәждер» фильмінен кейін түсірді.
The Spider and the Fly is a 1949 British crime film directed by Robert Hamer and starring Eric Portman, Guy Rolfe and Nadia Gray. The screenplay concerns an unusual love triangle that develops between two criminals and a policeman on the eve of the First World War. Hamer made it immediately after Kind Hearts and Coronets.
Сюжет
1913 жылы Париж полициясының адал бастығы Фернан Мобер банкті тонаушы Филипп Лодокты қуалайды. Ол бірнеше ұрлыққа қатысқан деп күдіктенеді, бірақ қылмыскер әрқашан өзін ақтауға жетеді. Соңғы тонаудан кейін Мобер Лодоктың серігі Мадлен Сенкайсты ұстайды. Ол түрмеден босатылғанда Мобер оған Лодоктан алыс болуын ескертеді (бірақ ол оған сыйлылықпен қарайды). Оның зиялылығына, сұлулығына және батылдығына тәнті болған Мобер оған өзі құштарлық таныта бастайды. Лодок оны келіп көргенде, Мадлен оған деген махаббатын білдіреді, бірақ ол олардың бірге көрінуі қауіпті екенін және бәрібір бір-бірінен жалықатындарын айтады. Бірақ кейін, олардың кездейсоқ кездесулерінің бірінде Мобер Лодокқа Мадленнің оның басқа әйелдерінен өзгеше екенін, оның бойына сіңіп кеткенін айтады. Кейін полицияға біреу хабар береді, олар ұрлыққа әрекет жасалып жатқан жерге жетеді. Лодок қашып құтылады, бірақ оның көмекшісі Жан Луи бір полицеймен бірге қаза табады. Лодок Мадленді өзіне ақтау беруге көндіреді. Мобер оның жалған айтқанын біледі, бірақ дәлелдей алмайды. Сондықтан ол онымен кездесуді тоқтатады. Соңғы кезде Мобер күткен мүмкіндік туады. Лодок келесі тонау үшін Жан Луидің інісі Альфредті жұмысқа алады. Мобер Альфредті Лодокқа сатқындық жасауға көндіреді, ағасының өлімі үшін емес, Лодок оның анасына Жанның үлесін бермегенін жалған айту арқылы. Лодок Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда тұтқындалады. Соғыс кезінде Мобер француз контрразведкасының майоры болады. Соғыс министрі Франциядағы неміс шпиондарының тізімі қажет екенін айтқанда, Мобер бұл жұмысқа тек бір адамның жарайтынын мәлімдейді. Мобер Лодокқа оның қызметі үшін кешірім беруге рұхсат алады. Лодок Мадленді көру мүмкіндігін ұсылғаннан кейін келіседі. Толыққанды ұрлық сәтті аяқталады. Бірақ Лодок Мадленнің пәтеріне келгенде, ол онда мұңайып отырған Моберді көреді. Күтпеген жайт, олар ұрлаған тізімде Мадленнің есімі де бар екені анықталады. Оны алып кетеді, ол мемлекетке қарсы жасаған қылмысы үшін жазаланады деген болжам бар. Соңғы сахнада Мобер Вердендегі қанағатсыз шайқасқа баратын пойызға отыратын анонимді француз әскері Лодокты қадағалайды, екеуі де Лодоктың аман қалу мүмкіндігінің жоқ екенін біледі.
In 1913, Fernand Maubert, the dedicated chief of police of Paris, is pursuing Philippe Lodocq, a suave bank robber suspected of a series of thefts, but the criminal always has an alibi. After the latest robbery, Maubert does capture Lodocq's accomplice, Madeleine Saincaise. When she is released from prison, Maubert warns her to stay away from Lodocq (though he has a certain admiration for the man). Impressed by her intelligence, beauty and courage, he begins to court her himself. When Lodocq visits her, she professes her love for him, but he tells her that it is too dangerous for them to be seen together and that they would eventually tire of each other anyway. Later, however, during one of their cordial occasional meetings, Maubert tells Lodocq that he can tell that Madeleine is different from Lodocq's other women; she has gotten under his skin. Later, the police are tipped off by an informant and arrive during an attempted theft. Lodocq gets away, but his assistant Jean Louis is killed, along with a policeman. Lodocq persuades Madeleine to provide him with an alibi. Maubert knows she is lying, but cannot prove it. However, he does stop seeing her. Finally, Maubert gets the break he has been waiting for. Lodocq employs Jean Louis's brother Alfred for his next theft. Maubert gets Alfred to betray Lodocq, not out of revenge for his brother's death, but by telling him falsely that Lodocq did not give his mother Jean's fair share of the loot. Lodocq is imprisoned just as World War I breaks out. During the war, Maubert becomes a major in French counterintelligence. When the Minister of War tells him that they urgently need a list of German spies in France being kept in a safe in the German embassy in neutral Bern, Switzerland, Maubert states there is only one man for the job. Maubert is authorized to offer a pardon to Lodocq in exchange for his services. The prisoner agrees after Maubert dangles the prospect of seeing Madeleine. The theft goes off without a hitch. However, when Lodocq goes to Madeleine's flat, he finds a despondent Maubert already there. In a surprise twist, it turns out that Madeleine's name was on the list they stole. She is taken away, with the implication that she will be executed for treason. In the final scene, Maubert watches Lodocq, now an anonymous French soldier, board a train for the intense fighting at Verdun, both knowing that Lodocq stands little chance of survival.
Өндіріс
Бұл Максвелл Сеттон мен Обри Барингтің продюсерлік тобының алғашқы фильмі болды, олар Mayflower Pictures компаниясында жұмысын құрды. 1930 жылдары Чарльз Логтон мен Эрик Поммер «Мейфлауэр» компаниясын құрды және үш фильм түсірді, бірақ Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда ол тоқтап қалды. Сеттон мен Баринг компанияны қайта жандандыруға шешім қабылдады, және екеуі бірге алты фильм түсірді, олардың көпшілігі «Күміртке мен ұш» романының авторы Роберт Вестербидің сценарийлері бойынша салынды. «Мейфлауэр» компаниясы шығындардың бір бөлігін қаржыландыру үшін мемлекеттік грант алды. Роберт Вестербидің әңгімесі француз полициясының бір қызметкері айтқан нағыз оқиғаға негізделген. 1948 жылдың қазан айында Альфред Хичкок Transatlantic Enterprises компаниясы үшін үш фильм түсіретінін хабарлады: «Under Capricorn», «I Confess», «Dark Duty» және «The Spider and the Fly». Басты рөлдерді Эрик Портман, Надя Грей және Гай Ролф ойнады. Бұл Эрик Портманның бір жылдан астам уақыттан кейін түсірген алғашқы фильмі болды, ол осы уақыт ішінде Теренс Раттиганның «Playbill» атты екі пьесасында сахнада үлкен жетістікке жетті. Надя Грей – соғыс жылдары неміс концлагерінде болған румыниялық актриса; ол фильмге ішінара Париждегі Ноэль Ковардтың «Present Laughter» қойылымындағы өнері үшін таңдалды (оны Энтони Хавелок Аллан көріп, ұсынды). Бұл Гай Рольфтің үшінші басты рөлі еді. Фильм түсірілімі 1949 жылдың мамыр айында Парижде үш апта бойы, содан кейін Лондондағы Пайнвуд студиясында басталды. Декорацияларды көркемдік режиссер Эдвард Каррик жасады. Кезеңдік костюмдерді ішінара Элизабет Хаффенден суреттеді. Бұл Сет Холттың жетекші монтажшы ретінде түсірген алғашқы фильмі болды, бірақ ол бірнеше жыл көмекші болып жұмыс істеген.
It was the first film from the producing team of Maxwell Setton and Aubrey Baring, who set up their operation at Mayflower Pictures. Mayflower had been established by Charles Laughton and Eric Pommer in the 1930s and made three films but became dormant with the advent of World War Two. Setton and Baring decided to re activate the company and the two men would make six movies together, most of which were written by Robert Westerby, who wrote The Spider and the Fly. Mayflower received a government grant to underwrite part of the cost. Robert Westerby's story was based on a true story which he had been told by a member of the French police. In October 1948 Alfred Hitchcock announced that he would make three films for Transatlantic Enterprises after he finished Under Capricorn: I Confess, Dark Duty and The Spider and the Fly. The leads were Eric Portman, Nadia Gray and Guy Rolfe. It was Eric Portman's first film in over a year, during which time he enjoyed a great success on stage in a double bill of Terence Rattigan plays called Playbill. Nadia Gray was a Romanian actor who had spent part of the war in a German concentration camp; she was cast in the film partly due to her appearance on the Paris stage in a production of Noël Coward's Present Laughter (she was seen by Anthony Havelock Allan who recommended her). It was Guy Rolfe's third leading role. Filming started in May 1949 and took place in Paris over three weeks, then at Pinewood studios in London. Sets were by the art director Edward Carrick. The period costumes were designed partly by Elizabeth Haffenden. It was Seth Holt's first film as lead editor, although he had worked as an assistant for a number of years.
Қабылдау
"The Monthly Film Bulletin" журналында: «Фильм мелодрама мен адамдық қарым-қатынастарды терең зерттеудің арасында қалды. Шиеленісті сахналар болғанымен, ол триллер ретінде жететіндей қызығушылық тудырмайды, ал Хамердің өткір сезімі нағыз кейіпкерлік драма үшін толыққанды жеткіліксіз».
The Monthly Film Bulletin said "The film falls between melodrama and something deeper a study of human relationships. Though there are some tense scenes, it is as a whole not sufficiently exciting for a thriller, and Hamer's bitter intelligence is not quite sharp enough for a real drama of character."