Екінші дүниежүзілік соғыстағы жапондық шабуыл жасаушы бөлімдері
Japanese Special Attack Units
Екінші дүниежүзілік соғыстағы жапон әскерлері: камикадзе, шабуыл тобы, өзіне-өзі өлтіру миссиялары, «Кетсуго» операциясы. Жапонның қорғаныс стратегиясы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Жапондық арнайы шабуыл жасақтары (特別攻撃隊), сонымен қатар шимбу тай деп аталатын, Императорлық Жапон Әскери-теңіз күштерінің және Императорлық Жапон Армиясының көбінесе қана құрбан болатын миссиялар үшін қолданылатын мамандандырылған бөлімшелері болды. Оларға камикадзе ұшақтары, фукурю су добылаушылары, және түрлі жанкешті қайықтар мен су асты кемелері кірді.
Japanese military units during World War II
During World War II, Japanese Special Attack Units (特別攻撃隊), also called shimbu tai, were specialized units of the Imperial Japanese Navy and Imperial Japanese Army normally used for suicide missions. They included kamikaze aircraft, fukuryu frogmen, and several types of suicide boats and submarines.
Өмірбаян
Тынық мұхит соғысының соңына қарай, жапондықтар американдықтардың елге шабуыл жасауын күтіп, оған қарсы қорғануға дайындалды. Бұл операция "Кетсуго" деп аталды және арнайы жапондық бөлімшелер құруды қамтыды. Бұл қадамның себебі – олардың отанын қорғау үшін дәстүрлі соғыс тәсілдерінің жеткіліксіз екенін түсіну болды. Жапония 1944 жылдың жазы мен күзінде Филиппинде арнайы шабуыл жасақтары алғашқы міндеттерін орындаған кезде, мамандандырылған бөлімшелердің тиімділігін байқады. Тарихшылар 1943 жылдан кейін Жапонияның соғыс саясатына бағыт берген маңызды фактор ретінде қамығу тактикасының сәттілігін қарастырады.
Towards the end of the Pacific War, the Japanese were increasingly anticipating an American attack into the country and preparation was made for its defense. This was called Ketsugō and the operation included the formation of specialized Japanese units. The move was driven by the realization that, in order to defend their homeland, conventional warfare was no longer sufficient. Japan saw the efficacy of the specialized units during their deployment in the Philippines in summer fall 1944 when special attack units executed their first missions. Historians view the success of the suicide tactics as an important driver to Japanese war policies after 1943.
Ока ұшағы - суицидтік зымыран
Йокосука MXY 7 Ohka (櫻花) – Екінші дүниежүзілік соғыстың соңында Жапон императорлық әскери-әуе күштері қолданған, арнайы камикадзе ұшағы. АҚШ бұл ұшаққа жапонша "Бака" ("ақымақ") деген ат қойды. Бұл Mitsubishi G4M2e "Betty", Yokosuka P1Y Ginga "Frances" (22-типті басқарылатын) немесе жоспарланған ауыр Nakajima G8N Renzan "Rita" (33-типті көліктік) бомбалаушысының астында нысанаға дейін тасымалданатын кішкентай ұшатын бомба болды. Босатылғаннан кейін, ұшқыш алдымен нысанаға қарай ұшып, жеткен соң Ohka-ның қозғалтқышын іске қосып, кемені жою үшін тік түседі. Бұл соңғы шабуылды тоқтату өте қиын болды (әсіресе 11-тип үшін), себебі ұшақ үлкен жылдамдыққа ие болды. Кейінірек жасалған нұсқалар жағалаудағы әуе базаларынан, үңгірлерден және тіпті ұшақ катапульттерімен жабдықталған су асты кемелерінен де ұшыруға арналған, бірақ олар осылай пайдаланылмады.
The Yokosuka MXY 7 Ohka (櫻花) was a purpose built kamikaze aircraft employed by the Imperial Japanese Navy Air Service towards the end of World War II. The US gave the aircraft the Japanese name Baka ("idiot"). It was a small flying bomb that was carried underneath a Mitsubishi G4M2e "Betty", Yokosuka P1Y Ginga "Frances" (guided Type 22) or planned Heavy Nakajima G8N Renzan "Rita" (transport type 33) bomber to within range of its target; on release, the pilot would first glide towards the target and when close enough he would fire the Ohkas engine(s) and dive onto the ship to destroy it. That final approach was almost unstoppable (especially for Type 11) because the aircraft gained tremendous speed. Later versions were designed to be launched from coastal air bases and caves, and even from submarines equipped with aircraft catapults, although none were actually used this way.
Шинрю
Mizuno Mizuno Shinryu (Шинрю) – Екінші дүниежүзілік соғыстың соңында Жапон императорлық теңіз күштері үшін жобаланған, ракеталық қозғалтқышпен жабдықталған камикадзе ұшағы. Ол ешқашан өндіріске енгізілген жоқ.
The Mizuno Mizuno Shinryu (Shinryū) was a proposed rocket powered kamikaze aircraft designed for the Imperial Japanese Navy towards the end of World War II. It never reached production.
Сырға
Nakajima Ki 115 Tsurugi (剣) — 1945 жылдың соңында Екінші дүниежүзілік соғыстың аяқталған кезеңінде Жапон императорлық армиясының әуе күштері әзірлеген, бір пилоттық камикадзе ұшағы.
The Nakajima Ki 115 Tsurugi (剣) was a one man kamikaze aircraft developed by the Imperial Japanese Army Air Force in the closing stages of World War II in late 1945.
Байка
Каваниси Байка (Kawanishi Baika) – Екінші дүниежүзілік соғыстың соңында Жапон императорлық теңіз күштері үшін әзірленген пульсжеттік қозғалтқыштағы камикадзе ұшағы. Ұшақтар бірде-бір данасы да құрастырылмастан соғыс аяқталды. Дизайнға неміс V1 ұшатын бомбасының, Fieseler Fi 103R "Reichenberg" адам басқаратын нұсқасы ықпал еткен.
The Kawanishi Baika (Kawanishi Baika) was a pulsejet powered kamikaze aircraft under development for the Imperial Japanese Navy towards the end of World War II. The war ended before any were built. The design was inspired by the manned version of the German V1 flying bomb, the Fieseler Fi 103R "Reichenberg".
Шиньё мен Мару-Ни
Shin'yō класындағы өзіне-өзі соққы беруге арналған моторлы қайықтар (Shin'yō) – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде жапондықтар жасаған өзіне-өзі соққы беруге арналған қайықтар. Олар арнайы шабуыл жасау бөлімдері бағдарламасының бір бөлігі болды. Бұл жылдам моторлы қайықтарды бір адам басқаратын, шамамен [жылдамдық] жылдамдыққа дейін. Мару Ни – екі тереңдегі бомбасы бар армиялық нұсқасы, оператор оларды тастап, жарылыстан бұрын қашып құтылуға тырысатын. Жапон Императорлық Әскери-теңіз күштері үшін шамамен 6200 "Шиньё" және Императорлық Жапон армиясы үшін 3000 "Мару Ни" жасалды. Окинава мен Формозаға шамамен 400 кеме жөнелтілді, ал қалғандары Жапонияның жағалауында отандық аралдарға басып кіруге қарсы соңғы қорғаныс үшін сақталды.
The Shin'yō class suicide motorboat (Shin'yō) were Japanese suicide boats developed during World War II. They were part of the wider Special Attack Units program. These fast motorboats were piloted by one man, to speeds of around The Maru Ni was an Army version with two depth charges the operator would drop and try to escape before detonation. Around 6,200 Shin'yō were produced for the Imperial Japanese Navy and 3,000 Maru Ni for the Imperial Japanese Army. Around 400 were deployed to Okinawa and Formosa, and the rest were stored on the coast of Japan for the ultimate defense against the invasion of the Home islands.
Қайтен
Кайтен (回天) – Екінші дүниежүзілік соғыстың соңғы кезеңінде Жапон императорлық теңіз күштері қолданған, өздігінен жарғызу қаруы ретінде өзгертілген торпеда. Алғашқы үлгілерде ұшқыш мақсатқа соңғы жылдамдықпен бағытталғаннан кейін қашуға мүмкіндік болған, бірақ мұның сәтті орындалуы күмәнді. Ешбір ұшқыш қашуға тырысқан немесе осыны жоспарлаған жоқ, сондықтан бұл мүмкіндік кейінгі кайтендерде жойылды. Кайтенді ойлап тапқан лейтенант Хироси Куроки алғашқы жаттығу миссияларының бірінде қаза тапты. Суасты қайығы көтерілген кезде, ол өлімге келер шағында жазған хат табылды, онда ол отбасына сәлем жолдаған және апаттың себебі мен кемшілікті қалай түзету керектігін толық сипаттаған.
The Kaiten (回天) was a torpedo modified as a suicide weapon, and used by the Imperial Japanese Navy in the final stages of World War II. Early designs allowed for the pilot to escape after the final acceleration towards the target, although whether this could have been done successfully is doubtful. There is no record of any pilot attempting to escape or intending to do so, and this provision was dropped from later production kaitens. The inventor of the Kaiten, Lt. Hiroshi Kuroki was lost during one of the first training missions. When the sub was raised, a note written during his final minutes before death was found, sending his respects to his family and detailing the cause of the accident and how to repair the defect.
Қайыру
Кайрю класы - Жапон Императорлық Әскери-теңіз күштерінің 1943-1944 жылдары жобаланған және 1945 жылдың басында өндірілген, қарулы шағын су асты кемелері. Бұл су асты кемелері Токиоға шабуылдаушы американдық әскери-теңіз күштеріне қарсы күту үшін жасалған. Олар екі адамдық экипажға ие болған және екі торпедамен, сондай-ақ өзіне-өзі жою миссиялары үшін ішкі жарылғыш заттармен жабдықталған. 760-тан астам мұндай су асты кемелерін жасау жоспарланған, ал 1945 жылдың тамызына дейін 200-і өндірілді, олардың көп бөлігі Йокосука кеме жасау шебінде құрастырылды.
The Kairyu class submarine (Kairyū) was a class of Suicide midget submarines of the Imperial Japanese Navy, designed in 1943–1944, and produced from the beginning of 1945. These submarines were designed to meet the invading American Naval forces upon their anticipated approach of Tokyo. These submarines had a two man crew and were armed with two torpedoes and an internal warhead for suicide missions. Over 760 of these submarines were planned, and by August 1945, 200 had been manufactured, most of them at the Yokosuka shipyard.