Хелене Ханфф: Американдық драматург және жазушының өмірі мен шығармалары
Helene Hanff
Хелен Хэнфф – американдық драматург, «84, Charing Cross Road» кітабының авторы. Биографиясы, өмірі мен шығармашылығы туралы ақпарат. Кітап, пьеса, фильм.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық драматург
American dramatist
Хелен Ханф (15 сәуір 1916 – 9 сәуір 1997) – Пенсильвания штатының Филадельфия қаласында туған американдық жазушы. Ол ең көп танылғаны – "84, Charing Cross Road" кітабының авторы болғандығы үшін. Бұл кітап негізінде театрлық қойылым, телеспектакль және осы аттас фильм түсірілді.
Helene Hanff (April 15, 1916April 9, 1997) was an American writer born in Philadelphia, Pennsylvania. She is best known as the author of the book 84, Charing Cross Road, which became the basis for a stage play, television play, and film of the same name.
Ерте өмір
Ол 1916 жылы Мириамның (туған Леви) және Артур Ханфтың қызы болып дүниеге келді. Әкесі бұрын сахнада өнер көрсеткен, бірақ кейін көйлек сатумен айналысты. Дегенмен, ол театрды әлі де жақсы көретінін және театрға бару мүмкіндігі үшін көйлектерін тікелей беруге дайын екенін айтты. Оның отбасының қымбат білім беруге қаражаты жетпеді, бірақ Ханф Темпл университетінде оқуға стипендия жеңіп алды. Ол ақшасы бітіп қалған соң, бір жылдан кейін оқуын тоқтатуға дайын екенін айтты. Ол өзі оқып, күнделікті оқу жоспарын құрды. Бірақ отбасына жалақы табу үшін жұмыс істеуі керектігін түсінген соң, бұл жоспардан бас тартуға мәжбүр болды.
She was born in 1916 to Miriam (born Levy) and Arthur Hanff. Her father had been a performer, but he settled down to sell shirts. However, it was said that he still liked the theatre, and he would swap shirts for a chance to get into a theater. Her family could not fund an expensive education, but Hanff won a scholarship to attend Temple University. She said that she was resigned to leaving after a year when the money was used up. She decided to teach herself, and she established a daily schedule of study. She had to abandon this when she realized that her family needed her to be a wage earner.
Мансап
Хелен Ханфтың әдеби мансабы оның өндірілмеген драматургтен басталып, ең алғашқы теледрамалардың авторы болып, содан кейін өзінің жеке тұлғасы ретінде танымал жазушыға айналды. Ол 1961 жылы «Underfoot in Show Business» атты мемуарын жазды, онда 1940-1950 жылдары Нью-Йорк театрының әлемінде табысқа жетуге тырысқан амбициялық жас драматург ретіндегі күресін баяндады. Ол жарнама агенттіктерінде жұмыс істеді және Шығыс жағалауындағы «сары шапандылар айналымында» жаздарды өткізді, осы уақытта пьесалардың бірін жасап, бірін жазды. Оның пьесаларын Бродвейдің жетекші продюсерлері жоғары бағалады, бірақ ешқайсысы сахнаға шықпады, тіпті Ханф өзінің пьесалары «сюжетсіз тартымдылыққа» маманданғанын айтты. 1950 жылдардың басында Нью-Йоркте телеарна өндірісі күшейгенде, Ханф көптеген ерте теледрамалардың сценарийлерін жазу және өңдеу бойынша жаңа мансап тапты. Олардың ішіндегі ең маңыздысы – «Дюмонт» телеарнасының «Эллери Куиннің оқиғалары» сериалы. Сонымен қатар, ол Бродвейде өзінің пьесасын қоюға тырысып, «Мосс Харт болмаған 1000 драматургтің 999-ының бірі» болмауға ұмтылды. (Underfoot мемуарының кейінгі басылымдарында бұл сілтеме Ноэль Ковардқа өзгертілді.) Телевизиялық өндірістің көп бөлігі Калифорнияға көшті, бірақ Ханф Нью-Йоркте қалуды жөн көрді. Телевизиядағы жұмысы азайған соң, ол журналдарға, содан кейін оның атын шығарған кітаптарға жазды. 1981 жылы Ханф BBC-нің «Desert Island Discs» радио бағдарламасына қатысты, онда ол өмірі мен мансабы туралы, сондай-ақ өзінің сүйікті музыкасы – Бах және сән-салтанат таңдауы – Скраббл ойыны туралы әңгімеледі.
Helene Hanff's literary career saw her move from unproduced playwright to writer of some of the earliest television dramas to becoming a noted writer and personality in her own right, as a quintessential New Yorker. She wrote a memoir in 1961 called Underfoot in Show Business that chronicled her struggles as an ambitious young playwright trying to make it in the world of New York theatre in the 1940s and 1950s. She worked in publicists' offices and spent summers on the "straw hat circuit" along the East Coast, all the while writing one play after another. Her plays were admired by some of Broadway's leading producers, but somehow none of them ever made it to the stage, Hanff herself saying her plays specialized in "plotless charm." When network television production geared up in New York City in the early 1950s, Hanff found a new career writing and editing scripts for many early television dramas. Chief among these was the Dumont Network series The Adventures of Ellery Queen. At the same time, she continued to try to get one of her plays produced on Broadway and not just be "one of the 999 out of 1,000 who didn't become Moss Hart." (In later editions of Underfoot, this reference was changed to Noël Coward.) The bulk of television production eventually moved to California, but Hanff chose to remain in New York. As her TV work dried up, she turned to writing for magazines and, eventually, to the books that made her reputation. In 1981, Hanff also appeared on the BBC's Desert Island Discs radio programme, in which she discussed her life and career along with her top choice of music which was Bach and her choice of luxury was Scrabble.
84, Шаринг Кросс жолы
"84 Charing Cross Road" атты эпистолярлық шығарма алғаш рет 1970 жылы жарық көрді. Онда Ханфтың Лондон кітап дүкенінің бас сатып алушысы Франк Доелмен 20 жыл бойы хат алысып жүргені баяндалады. Ол кітап дүкеніне және Доелге өзін-өзі тәрбиелеуге деген құштарлығын оятып отырған сирек кездесетін классикалық туындылар мен британ әдебиеті атаулары үшін тәуелді болды. Ол дүкен қызметкерлерінің өміріне жақын араласты, оларға Ұлыбританияның соғыстан кейінгі аштық кезінде азық-түлік жәрдемдерін жіберіп, Манхэттендегі өмірі туралы сырларын бөлісті. Қаржылық қиындықтар мен саяхатқа деген құлшынбауы салдарынан, ол ағылшын достарына баруды тым кеш қалғанша кешіре берді; Доел 1968 жылы желтоқсанда апендицит жарылуынан туған перитониттен қайтыс болды, ал кітап дүкені ақырында жабылды. Ханф ақыры 1971 жылдың жазында Чарлинг Кросс Роудқа және бос, бірақ әлі де тұрған дүкенге сапар жасады, бұл сапар оның 1973 жылғы "Блумсбери көшесінің герцогинясы" кітабында қалпына келтірілген. "Герцогиня" кітабында Ханф Лондон мен Оңтүстік Англиядағы әдеби және тарихи қызығушылық тудыратын әртүрлі орындарға және жерлерге достарымен және жанкүйерлерімен жасаған сапарларын сипаттайды. Бұл сапар оның өмірінің жарқын сәті болды – оның қарапайымдылығы мен юморы Лондонға деген махаббаты туралы әңгімелескенде айқын көрінеді, сондай-ақ 84 Charing Cross Road арқасында оған деген құрметпен қараған достары, оның ішінде Фрэнк Доелдің әйелі Нора және оның бірінші әйелі Мэри Прайстан туған қызы Шила да бар. 1987 жылғы "84 Charing Cross Road" фильмінде Ханфты Энн Бэнкрофт ойнады, ал Фрэнк Доел рөліне Энтони Хопкинс кірді. Анн Джексон бұрынғысынан Ханфты, ал Фрэнк Финлей Доелді британдық теледидар үшін 1975 жылы түсірілген кітаптың бейімделуінде сомдаған болатын. Эллен Берстин 1982 жылы Нью-Йорктегі Нидерланд театрында Бродвей сахнасында осы рөлді қайта жандандырды. Элейн Стрич та "84 Charing Cross Road" теледидарлық бейімделуінде Хелен Ханф рөлін ойнады.
The epistolary work 84, Charing Cross Road was first published in 1970. It chronicles Hanff's 20 years of correspondence with Frank Doel, the chief buyer for Marks & Co, a London bookshop. She depended on the bookshop—and on Doel—for the obscure classics and British literature titles that fueled her passion for self education. She became intimately involved in the lives of the shop's staff, sending them food parcels during Britain's postwar shortages and sharing with them details of her life in Manhattan. Due to financial difficulties and an aversion to travel, she put off visiting her English friends until too late; Doel died in December 1968 from peritonitis from a burst appendix, and the bookshop eventually closed. Hanff did finally visit Charing Cross Road and the empty but still standing shop in the summer of 1971, a trip recorded in her 1973 book The Duchess of Bloomsbury Street. In Duchess, Hanff describes her visits with friends and fans to various locations and places of literary and historical interest in London and Southern England. This trip was a highlight of her life – her modesty and sense of humor are evident as she talks about her love of London and the friends who were so devoted to her because of 84, Charing Cross Road, including Frank Doel's wife Nora and his daughter Sheila, by his first wife Mary Price. In the 1987 film adaptation 84 Charing Cross Road, Hanff was played by Anne Bancroft, while Anthony Hopkins took the part of Frank Doel. Anne Jackson had earlier played Hanff and Frank Finlay had played Doel in a 1975 adaptation of the book for British television. Ellen Burstyn recreated the role on Broadway in 1982 at the Nederlander Theater in New York City. Elaine Stritch also played Helene Hanff in a television adaptation of 84, Charing Cross Road.
Қосымша кітаптар
Кейін Ханф британдық ғалым сэр Артур Куиллер Коучқа деген құштарлығын "Q's Legacy" (1985) атты кітабында тиімді пайдаланды. Бұл кітап "84" туындысының түсінік негізі болып табылады және сонымен қатар "Герцогиня" романынан кейінгі оқиғаларды қамтиды. Басқа кітаптары: "Apple of My Eye" (1977 ж., 1988 ж. жаңартылды) – Нью-Йорк қаласына арналған ерекше нұсқаулық; "Letter from New York" (1992) – 1978 және 1984 жылдар аралығында BBC радиосының "Әйелдер сағаты" бағдарламасында ай сайын сөйлеген бес минуттық сөздерінің қайта басылымы; және "Underfoot in Show Business" (1961, қайта басылды 1989). "Underfoot in Show Business" Чарльз Лейпарттың сахналық пьесасы ретінде өңделді және 2008 жылы Ұлыбританияның Истборн қаласындағы Девоншир театрында Дэвид Джайлз қоюымен көрсетілді.
Hanff later put to good use her obsession with British scholar Sir Arthur Quiller Couch in a book called Q's Legacy (1985). The book serves as background to 84 and also recounts the aftermath of Duchess. Other books include Apple of My Eye (1977 and updated in 1988), an idiosyncratic guide to New York City; Letter from New York (1992), which reprinted the five minute talks that she gave each month on the BBC's Woman's Hour radio broadcasts between 1978 and 1984; and Underfoot in Show Business (1961, reissued 1989). Underfoot in Show Business was adapted as a stage play by Charles Leipart and premiered in 2008 at the Devonshire Theatre in Eastbourne, UK, directed by David Giles.
Жеке өмір
Ханф ешқашан үйленбеген. 1987 жылғы "84 Charing Cross Road" фильмінде Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде оның пәтерінде АҚШ әскери қызметкерінің суреті көрсетіледі, ол портретқа жылы күлімсірейді, бұл көрерменге Ханфтың осы теңіз офицерінің қазасы салдарынан үйленбегенін ұғындырады. Оның автобиографиялық "Underfoot" кітабында мұндай адам туралы ештеңе айтылмаған, және оның еңбектерінің ешқайсысы оның ешқашан есімдері белгілі немесе тіпті қысқа мерзімді романтикалық қарым-қатынаста болғанын көрсетпейді. Дегенмен, жазушы Аль Сентер Маркс және Ко-ның негізін қалаушыларының бірімен сөйлескенде, ол атын атамаған "танымал американдықпен" ұзаққа созылған махаббат өмір сүргенін айтқан, ал оның бір некрологында "махаббат оқиғалары болған" деп көрсетілген.
Hanff never married. In the 1987 84 Charing Cross Road movie, a photo of a US serviceman is shown in her apartment during the period of World War II, a portrait at which she smiles fondly, suggesting to the viewer that Hanff remained unmarried owing to this naval officer's death. No such person is mentioned in her autobiographical Underfoot, and none of her writings suggests that she ever had any lasting or even short term romantic relationship with any person. However, writer Al Senter claimed that she mentioned a long affair with an unnamed 'prominent American' during a conversation with one of the co founders of Marks and Co, and one obituary of her asserted that 'there were romances'.
Өлім және мұра
Ханф 1997 жылы Нью-Йоркте 81 жасқа толуға алты күн қалғанда қант диабетінен қайтыс болды. Ол тұрған 305 E. 72-ші көшедегі үй оның құрметіне "Чарринг Кросс үйі" деп аталды. Кіреберіс есігінің жанындағы қола тақта оның сол жерде тұрғанын және кітаптың авторы екенін еске салады. Лондонда, бастапқы ғимарат орнындағы қола тақта 84, Чаринг Крос Роудтағы кітап дүкенін еске алады. Стивен Р. Пастор онымен өткізген сұхбаттары негізінде 2011 жылы "Хелен Ханф: Өмір" атты өмірбаянын жариялады.
Hanff died from diabetes six days before her 81st birthday in 1997 in New York City. The apartment building where she lived at 305 E. 72nd Street has been named "Charing Cross House" in her honor. A bronze plaque next to the front door commemorates her residence and authorship of the book. In London, a bronze plaque on the site of the original building commemorates the bookshop at 84, Charing Cross Road. Stephen R. Pastore published a biography, Helene Hanff: A Life, in 2011 based on interviews that he had conducted with her.