Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Оңтүстік Африка армиясының резервтік бөлімі
South African Army reserve unit
Эндрю Млангени полкі (бұрынғы Оңтүстік Африка Ирландия полкі) – Оңтүстік Африка армиясының резервтік жаяу әскері полкі.
Andrew Mlangeni Regiment (former South African Irish Regiment) is a reserve infantry regiment of the South African Army.
Шығу тегі
Британ армиясындағы ирландтық текті барлық тұрақты бөлімшелер Оңтүстік Африкадағы оның колониялық қатысуы кезінде белгілі бір уақытта қызмет еткенімен, ирландтық әсерге ұшырап қалыптасқан алғашқы тәуелсіз Оңтүстік Африка бөлімшелері – Кейптаун ирландтық еріктілер атқыштар полкі (1885 жылы майор О’Райли құрған) және Дрисколл скауттары (1899-1902 жылдардағы екінші англо-бур соғысы кезінде капитан Д. П. Дрисколл құрған) болды. Дегенмен, ирланд бригадасы бур республикаларының жағында да шайқасты.
Although all the regular units of Irish origin in the British Army have served in South Africa at some time during its colonial involvement in South Africa, the first autonomous South African units shaped by Irish influences were the Cape Town Irish Volunteer Rifles (raised by a Major O'Reilly in 1885) and Driscoll's Scouts (raised by Capt D. P. Driscoll during the Second Anglo Boer War of 1899 – 1902). However, an Irish Brigade also fought on the side of the Boer republics.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
Оңтүстік Африка ирландтары 1914 жылғы тамыз айында Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда құрылды. Ол кезде үш офицер (майор Джордж Туми, капитан Дж. Джеффрис және капитан Макдональд) Йоханнесбургтегі ирланд клубында кездесіп, Йоханнесбург және оның айналасындағы аймақтардан ирланд полкін құруды ұйғарды. Одақтың қорғаныс күштерінің (UDF) штаб-пәтеріне жасалған өтініш бойынша полк құруға рұқсат берілді және подполковник Бреннан оның алғашқы қолбасшы офицері болып тағайындалды. Майор Туми жаңадан келген сарбаздарды қабылдау жөніндегі офицер болып тағайындалды. Генерал Луи Ботаның әйелі (Эммет тегі бар ирландтық әйел) полктің алғашқы құрметті полковнигі болып тағайындалды. Оңтүстік Африка ирландтарының ресми құрылған күні туралы дереккөздер нақты емес, бірақ ол 1914 жылдың 9 қыркүйегі немесе 1 желтоқсаны болуы мүмкін. Қалай болғанда да, алты ротадан тұратын батальон алғаш рет Йоханнесбургтегі Буйсенс лагерінде аталған күні құрылды. Оқудан кейін полк Оңтүстік Африканың 4-ші жаяу әскер бригадасының (Солтүстік күшінің бөлігі) құрамына енді және 1914 жылғы 21 желтоқсанда Кейптауннан (сол кездегі) Германияның Оңтүстік-Батыс Африкасына аттанды. 1914 жылғы 25 желтоқсанда күш Уолвис-Бейге қонды және дереу әрекетке кірісті. Полк өзінің алғашқы неміс жауымен кездесуін сол күні, құрылғаннан кейін үш ай өткен соң өткізді. Оңтүстік-Батыс Африкадағы науқан аяқталғаннан кейін, белсенді азаматтық күш полктеріне заң бойынша басқа соғыс театрларына өтуге рұқсат берілмеді. Сондықтан Шығыс Африка мен Еуропада соғысу үшін арнайы соғыс қызметі бөлімдері құрылды. Оңтүстік Африка ирланд полкінің еріктілері және басқа бөлімдердің мүшелері 9-шы Оңтүстік Африка жаяу әскер полкіне біріктірілді. 9 SAI Шығыс Африкада күресті, онда ол Килиманджаро және Шығыс Африка 1916–17 наградаларын алды. SA Ирланд полкі 1919 жылғы 31 желтоқсанда ресми түрде таратылды. 1921 жылғы 29 қаңтарда Йоханнесбургте өткен салтанатты шарада полкке Оңтүстік-Батыс Африкадағы қызметі үшін Оңтүстік Африка Одағының (сол кездегі) генерал-губернаторы Конноттың принці Артур патшаның туы табыс етілді.
The South African Irish was formed at the outbreak of World War I in August 1914 when three officers (Major George Twomey, Captain J. Jeoffreys and a Captain MacDonald) met at the Irish Club in Johannesburg to raise an Irish regiment from among the citizens of Johannesburg and its surrounding areas. After a request to The Union Defence Force (UDF) Headquarters, authority was granted to form the regiment and Lieutenant Colonel Brennan was appointed as its first commanding officer. Major Twomey was appointed as its recruiting officer. The wife of General Louis Botha (a lady of Irish descent with the maiden name of Emmett) was appointed as the regiment's first honorary colonel. Sources are not clear on the official date of formation of the South African Irish, but it is either 9 September or 1 December 1914. In any case, the battalion, consisting of six companies, first formed up at Booysens Camp in Johannesburg on the former date. After training, the regiment was made part of 4 South African Infantry Brigade (part of the Northern Force) and embarked from Cape Town to the (then) German South West Africa on 21 December 1914. On 25 December 1914, the Force landed at Walvis Bay and went into action immediately. The Regiment itself first came into contact with their German enemy on the following day, barely three months after it was raised. At the end of the campaign in South West Africa, Active Citizen Force regiments were by law not permitted to proceed to other theatres of war as such. Special war service units were thus created to fight in East Africa and Europe. Volunteers from the South African Irish Regiment were formed, together with members of other units, into the composite 9 South African Infantry Regiment. 9 SAI campaigned in East Africa, where it earned the honours Kilimanjaro and East Africa 1916–17. The SA Irish were formally disbanded on 31 December 1919. On 29 January 1921, at a ceremony in Johannesburg, the regiment was posthumously presented with the King's Colour by Prince Arthur of Connaught, the (then) Governor General of the Union of South Africa, in recognition of its service in South West Africa.
Жұмылдыру
1939 жылы Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, майор Твуми, капитан Джеффрис және Куллинан (соңғысы алмазбен әйгілі сэр Томас Куллинанның ұлы) ат салысымен 1-ші Оңтүстік Африка Ирландия полкі қайта құрылды. Бұл бөлім 1-ші Оңтүстік Африка Ирландтары деп аталғанымен, екінші батальон құрылмады, себебі екінші батальонға дайындалған сарбаздар бірінші батальонға жіберілді. Де-факто, полктің әдеттегі атауы – Оңтүстік Африка Ирландия полкі болды. Оңтүстік Африка Ирландия полкі бастапқыда полк штабы, қолдау компаниясы және үш жаяу әскер компаниясынан тұрды; кейіннен оған сыбызғы тобы қосылды. Жақсы дайындықтан кейін полк 1940 жылдың 16 маусымында подполковник Д.И. Сомерсеттің басшылығымен жұмылдырылды. Ол 2-ші Бота полкі мен 3-ші Трансвааль шотланд полкімен біріктіріліп, Оңтүстік Африканың 5-ші жаяу әскер бригадасын құрады. Сол жылдың шілде айында бригада Дурбан порты арқылы Кенияға жіберілді, ол 1-ші Оңтүстік Африка жаяу әскер дивизиясының құрамына кірді.
At the outbreak of World War II in 1939 the 1st South African Irish Regiment was reformed through the efforts of Major Twomey, Captains Jeoffreys and Cullinan (the latter was the son of Sir Thomas Cullinan, of diamond fame). Although the unit was designated as the 1st South African Irish a second battalion was never formed as the men intended for this second battalion were drafted to the first. In practice, the usual designation for the regiment was thus the South African Irish Regiment. The South African Irish Regiment initially consisted of a regimental HQ, a Support Company and three infantry companies; a pipe band was later added. After a period of training, the regiment was mobilised on 16 June 1940 under the command of Lieutenant Colonel D. I. Somerset. It was grouped together with 2 Regiment Botha and 3 Transvaal Scottish to form the 5th South African Infantry Brigade. In July of the same year, the brigade was shipped to Kenya via the port of Durban to become part of 1st South African Infantry Division.
Шығыс Африка
Кениядағы Гилгиль қаласына жиналғаннан кейін, полк 1941 жылғы 1 ақпанда Оңтүстік Абиссинияға басып кіруге қатысты, бұл Шығыс Африка кампаниясының бір бөлігі болды. Ол ақпан айының басында Эль-Гуму, Хобок және Банно шайқастарында, сондай-ақ 18 ақпанда Меганы жаулап алу кезінде көзге түсті. 5-ші бригада, Оңтүстік Африкалық ирландтықтарды қоса, Кенияға қайтып оралып, 18 сәуірде Момбасадан кемеге отырды. Бригада 1 мамырда Египеттегі Суэцке жетті.
After concentrating at the town of Gilgil in Kenya, the regiment took part in the invasion of Southern Abyssinia on 1 February 1941, part of the East African campaign; it distinguished itself during the fighting at El Gumu, Hobok and Banno in early February as well as during the capture of Mega on 18 February. 5 Brigade, including the South African Irish, then returned to Kenya and embarked at Mombasa on 18 April. The Brigade reached Suez in Egypt on 1 May.
Батыс шөлі
1941 жылдың қараша айында «Crusader» операциясы басталды, Ливияға шабуыл және Тобрукты азат ету мақсатында. Оңтүстік Африканың 5-ші жаяу әскер бригадасы, Трансваал атты артиллерия полкімен бірге, Сиди-Резегтегі шайқасқа қатысты. 1941 жылдың 23 қарашасында неміс танктері одақтас күштерді жеңіп, 5-ші бригаданы талқандап, Ливия мен Египет шекарасындағы 8-ші армияның тыл аймақтарына жетті. Оңтүстік Африкалық ирландтардың жоғалтулары өте ауыр болды (барлық шендегі 140 адам ғана тірі қалды), оның ішінде олардың қолбасшысы, полковник Доббс шайқастың басында жараланды (оның орнына майор К. МакН. Кокран келді). Майор Кокран содан кейін батальонның қалдықтарын, 9-шы далалық батареяның қалған бес зеңбірегімен бірге, шотландтардың позицияларына қарай шығысқа қарай бастады (бұл 5-ші бригададағы тұтқындалмаған жалғыз зеңбіректер болды!), қашуға тырысып. Осы қалпында Оңтүстік Африкалық ирландтардың қалдықтары 1942 жылдың қыркүйегінде Эль-Аламейн шайқасында қайтадан қатысты. 1943 жылы 11 батарея, 4-ші далалық полк, Оңтүстік Африка артиллериясы Оңтүстік Африка Одағына оралды және 4/22 далалық полк, Оңтүстік Африка артиллериясы болып қайта құрылды. Бұл бөлім кейін Оңтүстік Африканың 6-шы бронетанкті дивизиясының құрамына кіріп, Солтүстік Африкаға оралды және Италиядағы шайқастарға қатысты. Полк Екінші дүниежүзілік соғысындағы қызметі үшін төрт шайқас наградасын (төменде қараңыз) алды, бірақ олар бірден берілмеді, себебі наградалар жарияланған кезде бөлім артиллерия полкі болды – Оңтүстік Африка армиясындағы артиллерия полктері ешқандай наградаға ие емес. Алайда, полк кейіннен қайтадан жаяу әскер бөліміне айналдырылғанда, ол осы наградаларға ие болып, олар полктің туына енгізілді.
In November 1941 Operation Crusader, the invasion of Libya and relief of Tobruk, began. 5 South African Infantry Brigade, together with the Transvaal Horse Artillery Regiment, took part in the fighting at Sidi Rezegh culminating on 23 November 1941 with the German armour overwhelming the Allied forces, destroying 5 Brigade, and breaking through to the Eighth Army's rear areas on the Libyan border with Egypt. The casualties of the South African Irish were extremely heavy (only 140 men of all ranks survived), including its commanding officer, Lieutenant Colonel Dobbs who was wounded in the early stages of the battle (he was replaced by Major C. McN. Cochran). Major Cochran then led the remnants of the battalion, along with the remaining five guns of 9th Field Battery eastwards towards the lines of the Scottish (these were the only guns in 5 Brigade which were not captured! ), in an attempt to escape. In this form, the remnants of the South African Irish were once again in action during September 1942, during the fighting at El Alamein. 11 Battery, 4 Field Regiment, South African Artillery, returned to the Union of South Africa in 1943 and was reconstituted as 4/22 Field Regiment, South African Artillery. This unit later returned to North Africa as a component of the South African 6th Armoured Division and also took part in the subsequent fighting in Italy. The regiment received four battle honours (see below) for its service during World War II, but they were not awarded immediately because, at the time of the publication of the honours, the unit was an artillery regiment – artillery regiments in the South African Army do not carry any honours. However, when the regiment was later converted back to an infantry unit it became entitled to those honours and they were incorporated into the colour of the regiment.
Соғыстан кейінгі кезең
Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін полк пехоталық бөлім ретінде қайта құрылуы сұралды. Алайда, сол кезде қосымша белсенді азаматтар күшінің пехоталық батальондарын құру ниеті болмағандықтан, бұл өтініш қабылданбады. Бірақ, өтемақы ретінде, Оңтүстік Африка артиллериясының 22-ші далалық полкі (Оңтүстік Африкалық ирландтықтар) атауын алған артиллериялық бөлім құруға рұқсат берілді. Бұл бөлім 1946 жылдың маусым айында құрылды және 1959 жылдың 31 желтоқсанына дейін артиллериялық полк ретінде жұмыс істеді. Алайда, 1960 жылдың 1 қаңтарында полк қайтадан пехоталық бөлімге айналдырылып, бұрынғы атауын – Оңтүстік Африкалық ирландтықтар полкі – қайта алды. 1960 жылдан 1974 жылға дейінгі кезеңде полк пехоталық полк ретіндегі дәстүрлерін нығайтты және осы кезеңде Йоханнесбург қаласының құрметті азаматтығын (1966 жылдың қарашасы) және полк туын (1968 жылдың қарашасы) алды. Осы кезеңде полк «Hunter Group» (Аңшылар тобын) құрып, оқытты, ол ерікті арнайы күштер тобы болып, барлау полктерінің алдағысы болды. 1971 жылы полк және полк қауымдастығының мүшелері Барбертонға жыл сайынғы сапарды немесе «рейдті» бастады. 1966 және 1971 жылдары полк Республиканың 5 және 10 жылдық мерекелеріне қатысты.
At the end of World War II, it was requested that the regiment be reformed as an infantry unit. However, as there was no intention at that time to establish additional Active Citizen Force infantry battalions, this request was refused. However, as a form of compensation, authority was granted for the formation of an artillery unit with the designation of 22 Field Regiment (South African Irish), South African Artillery. This unit was formed in June 1946 and it operated until 31 December 1959 as an artillery regiment. However, on 1 January 1960, the regiment was converted back to an infantry unit and regained its old nomenclature, the South African Irish Regiment. The period from 1960 to 1974 saw the regiment entrenching its traditions as an infantry regiment and during this period received the Freedom of the City of Johannesburg (Nov 1966), and their Regimental Colours (Nov 68). During this period the regiment formed and trained the Hunter Group, a volunteer special force unit, which was the precursor to the Reconnaissance Regiments. In 1971 members of the regiment and Regimental Association started the annual visit or "raid" to Barberton. In 1966 and 1971 the regiment participated in the 5th and 10th respective anniversaries of the Republic.
Азаматтық күш бөлімдері және шекара соғысы
1974 жылдан 1988 жылға дейінгі кезеңде полк Оңтүстік Африканың 7-ші жаяу әскер дивизиясының 72-ші мотоатқыштар бригадасы құрамына кіріп, конвенциялық күш ретінде қайта құрылды. Осы жылдары полк Анголадағы «Саванна» және «Протеа» операцияларында қатысып, сондай-ақ шекара соғысы кезінде операциялық міндеттерді, Оңтүстік Африка ішіндегі қауіпсіздік міндеттерімен бірге атқарды; Армияның ұрыс мектебінде «Quicksilver» және «Thunderchariot» сияқты жаттығуларға қатысты. 1987 жылы полк мотоатқыштар полкінен механикаландырылған жаяу әскер полкіне айналды. 1979 жылы полкке Екінші дүниежүзілік соғыс кезеңіндегі оқулары мен қалаға жиі жасалған «шабуылдары» үшін Барбертон қаласына кіру еркіндігі берілді. 1984 жылы полк 72-ші мотоатқыштар бригадасының құрамында бригаданың құрылғанына 10 жыл толуына арналған парадқа қатысты. 1989 жылы конвенциялық бригадалар құрамындағы күштерді қайта ұйымдастыруға байланысты полк Оңтүстік Африканың 8-ші бронетанкті дивизиясының 81-ші бронетанкті бригадасына ауыстырылды. Осы жылы полк құрылғанына 75 жыл толып, бұл оқиға Барбертонда батальондық парадпен атап өтілді. 1991 жылы полк Йоханнесбургте Сиди Резег шайқасының 50 жылдығына арналған ұлттық парадты ұйымдастырды. Сол жылы конвенциялық күштерді одан әрі қайта құрылымдауға байланысты полк Солтүстік Кейп басқаруына беріліп, мотоатқыштар полкіне қайта айналды. Осы кезеңде полк қалалық тәртіпсіздікке қарсы лагерьтерді және Армиялық ұрыс мектебіндегі оқу жаттығуларын сәтті аяқтады.
The period from 1974 to 1988 saw the regiment being part of 7th South African Infantry Division's 72nd Motorised Brigade and being re established as a conventional force. During these years the regiment saw active duty in Angola during Operation Savannah and Operation Protea as well as undertaking operational duties during the Border war, together with internal security duties within South Africa; and exercises at the Army Battle School, e. g. Quicksilver and Thunderchariot. In 1987, the regiment underwent conversion from a motorised infantry regiment to a mechanised infantry regiment. In 1979 the regiment was granted the Freedom of entry to the City of Barberton because of the WWII training period and the frequent "raids" to the town. In 1984 the regiment, as part of 72 Motorised Brigade, participated in the parade celebrating the 10th Anniversary of the brigade's Formation. In 1989, due to the reorganisation of the forces within the conventional force brigades, the regiment was transferred to 8th South African Armoured Division's 81st Armoured Brigade. This year was also the 75th anniversary of the formation of the regiment and this event was celebrated by a battalion parade in Barberton. In 1991 the regiment organised the National 50th anniversary of the battle of Sidi Rezegh Parade in Johannesburg. In the same year, due to further restructuring of the conventional forces the regiment was transferred to Northern Cape Command and reverted to a motorised infantry regiment. During this period the regiment successfully completed township unrest camps as well as training exercises at the Army Battle School.
1994 жылдан кейін
1992 жылдан 1998 жылға дейін полк айтарлықтай төмендеу кезеңін бастан өткерді, себебі міндетті әскери қызметтен бас тартудың нәтижесінде жыл сайынғы жаңа сарбаздардың қабылдауы азайды. 1998 жылы полк құрамында бар болғаны төрт адам қалды. 1999 жылы полк дайындығы жоқ жандарды көшеден тікелей қабылдап, оларды жартылай штат бойынша оқыта бастады. Ішкі оқудан өткен соң, жаңа сарбаздар соңғы бағалау мен тексеру үшін тұрақты армияның оқу орталығына жіберілді. Бұл тәсілдің сәттілігі осы идеяның кеңейтілуіне ғана емес, полктің жаңаруына да алып келді, қатарға алғашқы афроамерикандық мергендер ғана емес, сонымен қатар афроамерикандық офицерлер мен сержанттар да қосылды. 2004 жылға қарай полк екі рота және полк штабынан тұратын күшіне қайта жетті, бұл оның 1950-ші және 1960-шы жылдардағы дәстүрлі көлемімен тең болды.
From 1992 to 1998 the regiment went through a period of significant decline as the annual intake of national servicemen dried up with the ending of conscription. In 1998, the regimental muster was only four strong. In 1999, the regiment began to recruit untrained members directly from the streets, training them on a part time basis. At the completion of internal training, the recruits were then sent to a regular army training establishment for final assessment and evaluation. The success of this approach lead not only to the expansion of the concept, but also the transformation of the regiment, with not only the first black riflemen entering the ranks but black Officers and NCOs joining the unit. By 2004, the regiment had grown back to two companies in strength and a Regimental HQ, the same size it had traditionally been during the 1950s and 1960s.
Жұмысқа орналастыру
2005 жылы полк мүшелері Конго Демократиялық Республикасында (КДР) БҰҰ бейбітшілік сақтау операцияларын қолдау үшін орналастырылды. Сол кезде полк 532 адамдық белсенді құрамға жетті. 2006 жылы полк мүшелері тағы да КДР-ға жіберілді, ал ішкі тапсырма ретінде полкке ATR жабылуына байланысты бұрынғы коммандос мүшелерін конвенциялық резервке ауыстыру бойынша қайта оқыту курстарын жүргізу міндеті жүктелді. 2007 жылы SAIR-ге ATR/ACR конверсиясын қайтадан жүргізу тапсырылды, ал 2008 жылы SAIR Суданға орналасқан Witwatersrand Rifles ротасына 50 әскери қызметкерін жіберді. Сонымен бірге, полк 2009 жылы КДР-ға тағы бір рет жіберілуге дайындалуға бұйрық алды.
By 2005, members of the regiment were being deployed in the Democratic Republic of Congo (DRC) in support of UN peace support operations. At the same time the regiment reached an active strength of 532 members. 2006 saw members of the regiment again deploying externally to the DRC, whilst domestically the regiment was tasked with executing conversion training for ex Commando members converting to the conventional reserve following the closure of the ATR. In 2007 SAIR was again tasked with ATR/ACR conversion, while 2008 saw SAIR providing 50 members to the Witwatersrand Rifles company deploying to the Sudan. At the same time, the regiment received orders to prepare for further deployment to the DRC in 2009.
Атауын өзгерту
2019 жылдың тамызында 52 резервтік күш бөлімінің атаулары Оңтүстік Африканың сан алуан әскери тарихын көрсететіндей етіп өзгертілді. Оңтүстік Африкалық ирландиялық полк Эндрю Млангени полкі болып қайта аталды және жаңа полк нышандарын жобалау мен енгізуге 3 жыл мерзім берілді.
In August 2019, 52 Reserve Force units had their names changed to reflect the diverse military history of South Africa. The South African Irish Regiment became the Andrew Mlangeni Regiment, and have 3 years to design and implement new regimental insignia.
Басымдық
Қазіргі уақытта полк резервтік әскердің жаяу әскер батальондары арасындағы басымдық тізімінде 16-шы орында тұр. Дегенмен, егер полк құрылған күніне қатысты талап ресми түрде мойындалса, бұл басымдық арта түсуі мүмкін. 1914 жылы полктің алғашқы ұраны Корольдік Ирландиялық мылтықтар (кейіннен Корольдік Ольстер мылтықтары) ұраны болған, ол – "Quis Separabit?" ("Бізді кім бөледі?"). Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол "Faugh A Ballagh" ("Жол ашыңдар!") деп өзгертілді және қазірге дейін сақталып келеді. Бұл ұран Корольдік Ирландиялық фузилерлер тарихын көрсетеді, олардың бірінші батальоны "Фау а Баллагс" деп белгілі болған, бұл оларға Пиреней түбегіндегі соғыс (1809-1812) кезінде берілген құрметті атау.
The regiment at present stands 16th in order of precedence amongst the infantry battalions of the Reserve Force. This precedence, however, may be elevated if a claim to an earlier date of establishment is officially recognized. The original motto of the regiment in 1914 was that of the Royal Irish Rifles (later the Royal Ulster Rifles), 'Quis Separabit?') ('Who will separate us?'). During World War 2 it changed to 'Faugh A Ballagh' ('Clear the way'), which has remained to the present time. The motto echoes the history of the Royal Irish Fusiliers the First Battalion of which was known as the 'Faugh a Ballaghs', an honorary title conferred upon them during the Peninsular War (1809 1812).
The unit exercised its freedom of entry into Johannesburg on 9 November 2013 as part of the centenary celebrations of the City of Johannesburg with bayonets fixed, colours flying and drums beating.
Режименттік символдар
Бұл полк жасыл жапсырма тағады. Полк қара бут киеді (қоңырдан өзгеше), бұл Екінші дүниежүзілік соғыста полк дерлік жойылғандығын еске түсіреді. Полктің 1914 жылғы бастапқы ұраны "Quis separabit?" ("Бізді кім бөледі? ") болған, бірақ Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол "Faugh a Ballagh" ("Жол ашыңдар!") деп өзгертілді және қазірге дейін солай қалды. Полк бас киімінің белгісі ирланд арфасы мен полк ұранынан тұрады. Полк шеруі бастапқыда "Конти Даун Милициясы" болған, бірақ кейін "Киллало" деп өзгертілді. 1939 жылы полк қайта құрылғанда құбырлар тобы құрылды, ол 1949 жылға дейін полкпен бірге болды, содан кейін Оңтүстік Африкалық Ирландиялық полк қауымдастығының құбырлар тобына айналды. Бұл полк 1949 жылы Лондондық Ирландиялық атқыштармен байланыс орнатты. Полкке Жоханнесбург және Барбертон муниципалитеттерінен қаланың құрметті азаматтығы берілді.
A green hackle is worn by this regiment. The regiment wear black boots (as opposed to brown) in recognition of the near destruction of the regiment in World War II. The original (1914) motto of the regiment was "Quis separabit?" ("Who will separate us? "), but during World War II it changed to "Faugh a Ballagh" ("Clear the way"), which it has remained to the present day. The regimental cap badge consists of the Irish harp and the regimental motto. The regimental march was "The County Down Militia" but was later changed to "Killaloe". When the regiment was re formed in 1939 a Pipe Band was raised, which remained with the it until 1949, after which it became the South African Irish Regimental Association Pipe Band. This regiment was affiliated with the London Irish Rifles in 1949. The Freedom of the City has been conferred upon the Regiment by both the Johannesburg and Barberton Municipalities.
Көшбасшылық
Құрметті полковник: полковник Б. Молефе
Басқарушы офицер: подполковник М. П. Мкхизе
Екінші бастық: майор Дж. А. ван Стратен
Адъютант: лейтенант Д. В. Чемберс
Полк сержанты аға: Бас сержант-лейтенант Г. С. Мосеки
Honorary Colonel: Colonel B. Molefe
Officer Commanding: Lieutenant Colonel M. P. Mkhize
Second in Command: Major J. A. van Straaten
Adjutant: Lieutenant D. W. Chambers
Regimental Sergeant Major: Master Warrant Officer G. S. Moseki