Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Heard аралындағы шығанақ
the bay on Heard Island
Механикс-Бей – Жаңа Зеландияның Окленд қаласындағы Уайтемата портындағы қайта құрылған шығанақ. Бұл сондай-ақ, бұрынғы шығанақтың орнында қазір негізінен сауда және порттық құрылыстар орналасқан ауданның атауы. Кейде Тамаки драйвы мен Фергюсон контейнер терминалының батыс жағалауы арасындағы шығанақ та Механикс-Бей деп аталады.
Mechanics Bay is a reclaimed bay on the Waitematā Harbour in Auckland, New Zealand. It is also the name of the area of the former bay that is now mainly occupied by commercial and port facilities. Sometimes the bay formed between Tāmaki Drive and the western reclamation edge of Fergusson Container Terminal is also referred to as Mechanics Bay.
Тарих
Бұл шығанақты Тамаки маорилері Те Тоангароа деп атаған, төмен су кезінде шығанақта ваканы ұзақ қашықтыққа сүйреу қажеттігін көрсетеді. Оклендтің алғашқы отарлау дәуірінде Механик шығанағы Уайтемата портындағы маорилердің негізгі сауда порты болған, ол Оклендтің басты жағажайынан бөлек орналасқан.
The bay was called Te Tōangaroa by Tāmaki Māori, referring to the need to drag waka a long distance during low tide in the bay. During the early colonial era of Auckland, Mechanics Bay was the main trading port on the Waitematā Harbour for Māori, in a separate location from the main Auckland waterfront.
Еуропалық қоныстану
Порт жағалауында, Парнелл қаласындағы Пойнт Бритомарт пен Сент-Стефанс-Пойнт арасында төрт шығанақ болған: Ресми шығанақ, Механика шығанағы, Сент-Жорж шығанағы және Судьялар шығанағы. Кейбіреулері жерді мелиорациялау және шекарадағы тауларды қазу салдарынан жойылды. Пойнт Бритомартқа ең жақын жер – Ресми шығанақ, себебі 1840 жылдары көптеген үкімет шенеуніктері сол жерде тұрған. Ресми шығанаққа тікелей жапсарлас Механика шығанағы орналасқан. Ол атын жаңа астананы салуға үкімет шақыртқан жұмысшыларды орналастыру үшін пайдаланғандықтан алған. Механика шығанағы Окленд доменінің оңтүстігіндегі бұлақтардан бастау алатын өзеннің құйып кіретін жерін қамтыды. Бұл шығанақта кең, тегіс жағажай болған, онда маорилер ұзақ жылдар бойы каноэларын (вака) тоқтатып тұрған. Механика шығанағының жанында Сент-Жорж шығанағы, одан кейін Судьялар шығанағы орналасқан, олардың аты алғашқы отардың үш судьясы сол жерде үй салғандықтан берілген. Судьялар шығанағының қасында Сент-Стефанс-Пойнт орналасқан, онда шағын шіркеу салынған. Еуропалық қоныс салушылар осы жағалауды 1860 жылдардың басынан бастап өзгерте бастады. Атап айтқанда, теміржол жолын Куин-стрит төменгі жағына жеткізу үшін Пойнт Бритомартты қазып алып, Ресми және Механика шығанақтарын толтырды. Бастапқыда теміржол жолы Окленд домені мен Парнелл маңындағы шатқал арқылы өтті, бірақ кейін Медоубанк арқылы шығысқа қарай екінші бағыт салынғанда Механика шығанағы мен Хобсон шығанағы арасындағы жағалау да өзгертілді. Сент-Жорж шығанағы жойылды және теміржол станциясының маневр алаңына айналды, ал Судьялар шығанағы теміржол насибымен портынан бөлінді. Механика шығанағының басты көшесі – Бич-роуд, ол бір кезде қазіргі мелиорацияланған Механика шығанағының жағажай бойынан өтіп кеткен. Бұрынғы Окленд теміржол станциясы осы жерде орналасқан, ол 1930 жылдары Гаммер мен Форд жобалаған әсерлі кірпіш құрылыс. Бұрын Куин-стрит төменгі жағында орналасқан станция Оклендтің жаңа орталық бизнес аймағының ортасы болу үшін Бич-роудқа көшірілді. Алайда, жоспар сәтті болмады. Станция тоқтатылды және теміржол терминалы бастапқы орнына қайта оралды, қазір ол Бритомарт көліктік орталығы деп аталады.
Along the harbour shore between Point Britomart and St Stephen's Point in Parnell were four bays: Official Bay, Mechanics Bay, St Georges Bay and Judges Bay. Some have now disappeared due to land reclamation and the quarrying of the bordering headlands. Closest to Point Britomart was Official Bay, so called because many government officials lived there during the 1840s. Almost contiguous with Official Bay was Mechanics Bay. It took its name from its use in housing the labour force the government had brought to construct the new capital. Mechanics Bay contained the mouth of the stream issuing from the springs in the Auckland Domain to the south. The Bay had a broad, flat beach where Māori had long been in the habit of beaching their waka (canoes). Next to Mechanics Bay was St George's Bay and then Judges Bay, so named because three of the magistrates of the early colony built their houses there. Next to Judges Bay is St Stephen's point, where a small chapel was built. As early as the 1860s this shore front began to be modified by the European settlers. In particular it was in order to get the railway tracks around to the bottom of Queen Street that Point Britomart was quarried away and Official Bay and Mechanics Bay filled in. Initially the railway tracks came through the gully that lay between the Auckland Domain and the suburb of Parnell, but later when a second route was formed further to the east through Meadowbank the shoreline between Mechanics Bay and Hobson Bay was also modified. St Georges Bay ceased to exist and became the shunting yard for the railway station, and Judges Bay was separated from the harbour by a railway embankment. The major thoroughfare of Mechanics Bay is Beach Road, which once ran around the beach front of the now reclaimed Mechanics Bay. The former Auckland Railway Station is located here, an impressive brick 1930s structure designed by Gummer and Ford. Formerly located at the bottom of Queen Street, the station was moved to Beach Road to be the centrepiece for the new downtown business area of Auckland. The plan was not a success. The station was decommissioned and the railway terminal returned to its original location, now named the Britomart Transport Centre.
Әуе қатынасы
Жаңа Зеландияның алғашқы халықаралық әуежайы Механика шығанағында орналасқан. 1930 жылдары Жаңа Зеландияны әлеммен байланыстырған алғашқы ұшақтар – ұшатын қайықтар болды. Ұлыбританиядан Imperial Airways компаниясы Үндістан, Сингапур және Австралия арқылы TEAL компаниясымен бірге Сиднейден Оклендке халықаралық рейстер жасады. Америкадан Pan American компаниясының Гавайи арқылы келген рейстері де Оклендке қонды. Short Solent немесе Boeing 314 ұшатын қайықтары 1950 жылға дейін Жаңа Зеландияның халықаралық авиациясының орталығы болған Механика шығанағына қонды. 1960 жылдары Манегереде Окленд халықаралық әуежайы салынғаннан кейін де Механика шығанағы Тынық мұхиты аралдарына, мысалы, Фиджиге дейінгі Коралды жол үшін ұшатын қайықтарды қабылдауды жалғастырды. 1962 жылдан 1989 жылға дейін Механика шығанағында алғашқы Tourist Air Travel, содан кейін Mount Cook Airline, одан кейін Sea Bee Air компаниялары қызмет етті. Олар Grumman Goose, Grumman Widgeon және Grumman Turbo Goose амфибиялық ұшақтарының паркін пайдаланып, Хаураки шығанағының аралдарына (әсіресе Ұлы Барьер және Вайхеке аралдарына) тұрақты жолаушылар мен жүк тасымалын жүзеге асырды, сондай-ақ Аралдар шығанағы, Манукау және Каипара портына, елдің басқа да аймақтарына және Тынық мұхиты аралдарына чартерлік рейстер орындады. Қазіргі Теңіз құтқару орталығы орналасқан жерде, олар Compass Dolphin жанында орналасқан (ол 1990 жылдардың басында өткір дауылда қирады). Механика шығанағында сонымен қатар бірнеше экскурсиялық және коммерциялық ұшу компанияларының, Westpac құтқару тікұшағының және NZ Полициясының Әуе қолдау бөлімшесінің, «Арлан» тікұшағы ретінде танымал, базасы болған тікұшақ алаңы бар. Ол Окленд портының контейнерлік терминалының шығыс жағында, Окленд теңіз құтқару орталығының жанында орналасқан. 2013 жылдың мамыр айында Механика шығанағының суына тікұшақ құлады, ұшқыш пен жолаушы жақын жерде болған әскери кемемен судан тез арада аман-есен құтқарылды. Eagleflight Aviation компаниясы 2018 жылдың ортасынан бері Механика шығанағындағы тікұшақ алаңын иеленуде және басқаруда. Airbus/Eurocopter H130 тікұшақтарының паркі Helicopter Me компаниясымен пайдаланылады.
New Zealand's first international airport was in Mechanics Bay. The first aircraft connecting New Zealand with the rest of the world in the 1930s were flying boats. International flights from Britain by Imperial Airways via India, Singapore and Australia connected with TEAL for the Sydney to Auckland leg. Flights by Pan American from America via Hawaii also landed at Auckland. The Short Solent or Boeing 314 flying boats landed in Mechanics Bay, which was the centre of international aviation for New Zealand until the 1950s. Even after the construction of Auckland International Airport at Māngere in the 1960s, Mechanics Bay was still used by flying boats to the Pacific Islands, e. g. for the Coral Route to Fiji. From 1962 to 1989, Mechanics Bay was home to first Tourist Air Travel, then Mount Cook Airline then Sea Bee Air operating a fleet of Grumman Goose, Grumman Widgeon and Grumman Turbo Goose amphibian aircraft for regular scheduled passenger and freight services to the islands of the Hauraki Gulf (particularly Great Barrier and Waiheke Islands) and operated charter flights to other areas such as the Bay of Islands, Manukau & Kaipara Harbours and elsewhere around the country and to Pacific islands. Operating from what is now the Marine Rescue Centre, they were located near Compass Dolphin (since destroyed in a fierce storm in the early 1990s). Mechanics Bay also has a heliport, which has been the base for a number of sightseeing and commercial flight companies, as well as the Westpac Rescue Helicopter and NZ Police Air Support Unit known as the Eagle Helicopter. It is located next to the Auckland Marine Rescue Centre at the eastern end of the Ports of Auckland container terminal. In May 2013 a helicopter crashed in the water off Mechanics Bay, both the pilot and passenger were quickly rescued from the water unharmed by a nearby navy boat. Eagleflight Aviation have occupied and operated Mechanics Bay Heliport since mid 2018. A fleet of Airbus/Eurocopter H130 helicopters are operated by luxury charter company Helicopter Me.
Қоршаған аумақ
Оның шығыс шетінде, Бич-роуд Парнелл-Райзға бұрылатын жерде, теміржол металл виадук арқылы өтетін маңызды қиылыс бар. Солтүстікке қарай созылатын жол – Стрэнд, ол қайта құрылған Сент-Джордж шығанағының жағажай сызығын бойлай өтеді. Оңтүстікке қарай Стенли көшесі орналасқан, ол аурухана мен Окленд Домейніне қарай көтеріле бастағанда Графтон көшесіне айналады. Стенли көшесі 1850 жылдары осы аймақта тұрған және жақсы танымал қыздар мектебін басқарған миссис Стенлидің құрметіне аталған. Стенли көшесі мен Парнелл-Райздың бұрышында Стрэнд қонақ үйі орналасқан. Бұл ғимаратқа қарбалас қиылыс пен оған жақын өтетін теміржол виадугінің ықпалы зор. Стрэнд қонақ үйі 1840 жылдары «Суан» қонақ үйі ретінде салынғанда, тікелей кемежайда, жағалаудағы паб ретінде тұрды. Стенли көшесінің екінші бұрышында, оған қарсы жағында, Туралап жатқандар үйі орналасқан. Еуропалықтар келгенге дейін маорилер өздерінің вакаларын осы жердегі кең, тегіс жағажайға тікелей тоқтатып, 1840 жылы Окленд қаласының құрылуынан бастап 20-шы ғасырдың соңына дейін осы жердің бөлігі олардың пайдалануына арналған еді. 19-ғасырға тән үйлер 1970 жылдары ғана жойылды, олардың орнына Жаңа Зеландия поштасының қоймасы салынды.
At its eastern end where Beach Road turns into Parnell Rise is a major intersection, over which the railway is carried on a metal viaduct. The road to the north is The Strand which follows the shore line of the reclaimed St Georges Bay. The road to the south is Stanley Street, which turns into Grafton Road as it ascends the hill towards the hospital and Auckland Domain. Stanley Street is named for Mrs Stanley, who lived in the area during the 1850s and ran a well known and apparently well regarded girls school. On the corner of Stanley Street and Parnell Rise is the Strand Hotel. This building is almost overpowered by the busy intersection and by the railway viaduct passing close to it. When the Strand Hotel was built in the 1840s as the Swan Hotel it stood directly on the quayside as a waterfront pub. Just opposite it on the other corner of Stanley Street stood the Native Hostel. Long before the Europeans arrived, Māori had beached their wakas on the broad flat beach just here and right from the founding of Auckland in 1840 into the late 20th century this portion of land was reserved for their use. The 19th century hostel buildings only disappeared in the 1970s, when they were replaced by a depot for the New Zealand Post Office.