Антилопа қоян – сипаттамасы, таралған аймақтары және қорғау мәселелері
Antelope jackrabbit
Антилопа тұяққоян (Lepus alleni) – Аризона мен Солтүстік Мексиканың шөлейттерінде тіршілік ететін, көбінесе түнде белсенді болатын харе тұқымдасы. Қазба жұмыстары 2.5 млн жыл бұрын пайда болғанын көрсетеді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сүтқоректілер түрі Антилопалық қоян (Lepus alleni) – Солтүстік Американың оңтүстік Аризона және солтүстік-батыс Мексикада таралған, құрғақ шөлді жерлерде мекендейтін қоянның бір түрі.
Species of mammal
The antelope jackrabbit (Lepus alleni) is a species of North American hare found in southern Arizona and northwestern Mexico that occupies dry desert areas.
Мінез-құлық
Ол көбінесе күн батқанда және таңертең (crepuscular) және түнде (nocturnal) ең белсенді болады, бірақ жағдайлар қолайлы болғанда (қатты бұлтты күндері) күндіз де белсенді болуы мүмкін.
It is most active during twilight (crepuscular) and during the night (nocturnal), but can be active during the day when conditions are favorable (heavy cloud coverage).
Эволюциялық тарих
Қазба деректері Лепус туысын шамамен 2,5 миллион жыл бұрын Солтүстік Америкада кездесетінін көрсетеді. Қазір жойылып кеткен аққұлақ қоянның (jackrabbit) Lepus giganteus түрі осы кезеңде Солтүстік Америкада болған деп саналады. Бұл түрдің дене құрылысы антилопа аққұлағымен (antelope jackrabbit) ұқсас болғандықтан, екі түрдің қазба қалдықтарын ажырату қиын. 2014 жылғы зерттеуде ғалымдар L. giganteus антилопа аққұлағы мен қарақұйрық аққұлағының (black-tailed jackrabbit) ортақ атасы болуы мүмкін деген гипотеза ұсынды. 2017 жылдың шілдесіне дейін ол Невада штатындағы Мид көлі ұлттық демалыс аймағындағы ұлттық парктің рейнджеріне көрініп, суретке түсірілген.
Fossil evidence places the genus Lepus in North America approximately 2.5 million years ago. A now extinct jackrabbit species, Lepus giganteus, was thought to exist in North America during this time. This species shared similar physical traits with the antelope jackrabbit, making it difficult to differentiate fossils of the two species. In a 2014 study, researchers hypothesized that L. giganteus served as a common ancestor to the antelope jackrabbit and black tailed jackrabbit. As of July 2017 it had been spotted and photographed by a National Park Ranger in the Lake Mead National Recreation Area in Nevada.
Тіршілік ету ортасы
Антилопалық қоян тропиктік және субтропиктік орталарда таралған. Оны шөптесі төбелер мен жазықтарда кездестіруге болады, бірақ ұзын шөптен гөрі ірі шөлді бұталар өсетін жерлерді артық жақсы көреді. Бұл түр құнарсыз шөлді мекендерде де кездеседі. Бұл түрдің денесі ірі, ұзын, тік құлақтары және ерекше түс қалыбы бар. Антилопалық қоянның ішкі жағы ақ, бүйірлері ақшыл сұр, арқасы қара ұсақ теңкелі, ал мойны мен кеудесі қызғылт сары түсті. Ол қара құйрықты қоян мен ақ бүйірлі қоян сияқты түрлерге ұқсас. Оның дене ұзындығы 52-58 см (22 дюйм), ал құйрығы 5-10 см (3 дюйм) аралығында болады. Алдыңғы аяқтары 10-20 см, артқы аяқтары 20-30 см-ге дейін жетеді. Антилопалық қоянның құлақтары 14–17 см (6 дюйм) ұзындықта болады және салмағы 6 кг-ға дейін жете алады.
The antelope jackrabbit is found in a variety of tropic and subtropic habitats. It can be found in grassy hills or plains, preferring habitats with large, desert shrubs above long grass. This species can also be found in more barren desert habitats. This species is large in size with long, pointed ears and a distinct coat coloration. The antelope jackrabbit has a white belly, light grey sides, a back peppered with black, and orange coloration on the neck and chest. It is similar to species like the black tailed jackrabbit and white sided jackrabbit. Its body length ranges from 52 to 58 cm (22 in) long and its tail can be 5 to 10 cm (3 in) long. Its front legs grow to be 10 to 20 cm (3.9 to 7.9 in) and the back legs can grow to be 20 to 30 cm (7.9 to 11.8 in) long. The antelope jackrabbit's ears grow to be 14–17 cm (6 in) and it can weigh up to .
Қауіптер
Антилопаның жыртқыштары ретінде қарақұйрық, койот және алтын бүркіт белгілі. Антилопа қояндары малға да қауіпті жыртқыштарды тартатындықтан, адамдар оларды ықтимал мәселелерді азайту үшін аулайды. Бұл түрді сондай-ақ адамдар жеу үшін немесе құнды терісі үшін аңғарады. Антилопа қояндарының қоныс ету ортасының жойылуы да қауіп тудырады, себебі егін шаруашылығының кеңеюі олардың мекендеуіне бөгет жасайды. Мал жаю антилопалар тұратын жерлерде шөптер мен шөптесін өсімдіктердің мөлшерін азайтады.
Known predators of the antelope jackrabbit include bobcats, coyotes, and golden eagles. Since antelope jackrabbits attract predators that are also a threat to livestock, they are hunted by humans to reduce potential problems. This species is also hunted for human consumption or for their valuable pelt. Habitat loss also poses a threat to antelope jackrabbits because agricultural expansion is interfering with their habitats. Grazing livestock reduce the abundance of grasses and herbaceous plants in areas where antelope jackrabbits reside.