Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Килиманджаро шайқасы 1914 жылдың қараша айында Германияның Шығыс Африкасында, Лонгидода болды және Бірінші дүниежүзілік соғыстың Шығыс Африка кампаниясының басындағы шайқас еді.
The Battle of Kilimanjaro at Longido took place in German East Africa in November 1914 and was an early skirmish during the East African Campaign of the First World War.
Өмірбаян
Британдықтардың Германияның Шығыс Африкасын жаулап алуы екі бағыттан жасалған шабуыл ретінде жоспарланды: Танга порты мен Килиманджаро тауының етегіндегі Лонгидо елді мекеніне. Бұл жоспар Момбасадағы штаб-конференциясында генерал-майор Артур Эйткеннің басшылығымен жасалды. Бірінші және ең ірі бағыт – екі бригадаға бөлінген 8000 сарбаздан тұратын «В» британдық үнді экспедициялық корпусының Тангаға қарай жылжуы. Екінші бағыт – солтүстіктегі Лонгидодағы неміс қорғанысына шабуыл жасап, содан кейін оңтүстікке бұрылып, Усамбара немесе Солтүстік темір жолының батыс терминалы – Neu Moshi-ді басып алу. Автор Чарльз Миллердің сөзіне сүйенсек, «Лонгидоны басып алудың мақсаты – неміс шхуцтруппасын екі жүз мильдік қысқышқа тығып алу еді». Бұл аймақ Германияның маңызды қоныс ауданы болды, онда Усамбара таулы аймағының солтүстік жиегінде сизаль, кофе және басқа да ақшалай дақылдар өсірілді. Неміс шабуылшылары британдық отрядтарына шабуыл жасап, Уганда темір жолына да шабуылдағандықтан, Британдық Шығыс Африкамен шектес аймақтағы неміс күштерін жою британдық операция жоспарының маңызды міндеті болды. Миллер кейіннен «стратегия қағаз бетінде міңсіз болды» деп жазды. 1914 жылдың қазан айының соңында 4000 сарбаздан тұратын «С» британдық үнді экспедициялық корпусы, бригадалық генерал Дж. М. Стюарттың басшылығымен Британдық және Германиялық Шығыс Африканың шекарасына жақын жиналды. Бригада құрамына өздерін Шығыс Африка атқыштары деп атаған отарлық еріктілер кірді. Бұрмаланған барлау мәліметтері бойынша, аймақта неміс әскерінің саны 200 адамды құрады, бірақ іс жүзінде үш ротада 600 аскари және 86 жас неміс сарбазынан тұратын 8-ші Шутценкомпанияның отарлық еріктілері болды.
The British conquest of German East Africa was planned as a two pronged invasion of the German colony, at the port town of Tanga and the settlement Longido on the slopes of Mount Kilimanjaro. The plan was designed at a Mombasa staff conference with Major General Arthur Aitken in overall command. The first and largest prong was an advance towards Tanga by the British Indian Expeditionary Force "B", consisting of some 8,000 men organised into two brigades. The second prong would be an attack on the German defences at Longido in the north around Kilimanjaro, then swing south and seize Neu Moshi, the western terminus of the Usambara or Northern Railroad. According to author Charles Miller, "the objective for the capture of Longido was to squeeze the German Schutztruppe in the upper end of a two hundred mile pincer." The region was a major German settlement area with established plantations of sisal, coffee and other cash crops at the northern edge of the Usambara highlands. Since small German raiding parties had already begun to ambush British detachments and attack the Uganda Railway, the destruction of German forces in the area bordering British East Africa was a key objective of the British plan of operation. Miller later wrote that "the strategy was faultless on paper." By late October 1914 the British Indian Expeditionary Force "C" gathered with 4,000 men near the border of British and German East Africa, commanded by Brigadier General J. M. Stewart. The brigade included colonial volunteers who called themselves the East Africa Mounted Rifles. Flawed intelligence reports estimated the German military presence in the region at 200 men; however, there were 600 askaris in three companies plus the colonial volunteers of 8th Schützenkompagnie [rifle company] of 86 young Germans on horseback.
Шайқас
1914 жылы 3 қарашада британдық күштердің шамамен 1500 панджаби салдаты түнде Лонгидоның жанындағы төбеге көтерілді. Таңертеңгі тұмандықта олар күшті неміс қорғаныс позициясының тоғысқан атысына тап болды. Үндістандық үлкен жаяу әскері қарсы шабуылға белсенді қарсылық көрсетті, бірақ күні бойы британдық шабуылшылар ешқандай нәтижеге қол жеткізе алмады және көптеген шығынға ұшырады. Орташа сағаттарда 8-ші атқыштар ротасының атты патрулі британдық әскерлердің жабдықтарын шабуылдады. Неміс атты әскерлері шамамен 100 қашырды сумен жүктелген күйінде қорқытып шашыратты. Колоннадағы жүк тасымалдаушылардың кейбіреулері үрейлене түсіп, азық-түлік, оқ-дәрі және жабдықтарын тастап кетті. Британдық офицерлер енді кеңінен шашыраған әскерлерімен қараңғыға дейін күтіп, жағдайдың қиын екенін түсінді, таудан кері шегініп, Британдық Шығыс Африкаға қайтып келді, ешқандай нәтижеге қол жеткізбеді. Осы жеңіліс, шабуылшылардың күшінен кем дегенде екі есе аз болған күштермен, соғысқа деген құлшынысты, әсіресе британдық отарлық еріктілер арасында басып тастады.
On 3 November 1914, some 1,500 Punjabis of the British force came up the slope at night near Longido and, at daylight in the morning fog, were caught in the crossfire of a strong German defensive position. The large force of Indian infantry fought well when counterattacked, however, during the day the British attackers made no headway, but suffered substantial casualties. By mid morning, a mounted patrol of the 8th Rifle Company ambushed a British supply column; roughly 100 mules carrying water for the troops were stampeded away by the German horsemen. Some of the carriers in the column panicked and dropped their loads leaving food, ammunition and equipment behind. The British officers with their now widely scattered troops waited until darkness, determined their situation to be untenable, pulled out and down the mountain and marched back to British East Africa having accomplished nothing. This defeat of the invaders by a force less than half their size cooled enthusiasm for war, especially among the British colonial volunteers.
Салдары
Солтүстіктегі Лонгидоға жасалған шабуыл тек алаңдату мақсатында болған. Байрон Фарвеллдің баяндамаынша, "басты күш 1914 жылдың 2 қарашасында басталған Танга портына жасалған амфибиялық шабуылға жұмсалды". Солтүстік бағыт бойынша мәселе шешілген соң, аскари роталары оңтүстік бағыттағы қарсылықты күшейту үшін теміржол арқылы Тангаға тасымалданды.
The northern prong attack at Longido had been intended as little more than a diversion. Byron Farwell recounts that "the main effort was [the] ambitious amphibian assault on the port of Tanga" that commenced on 2 November 1914. With the northern prong accounted for, the askari companies were shuttled by rail to Tanga to assist in opposing the southern prong.