Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Гаспаро форты (кейін Монктон форты) – Гаспаро өзенінің сағасына жақын, Баи-Верте шығанағының бастауындағы француз форты. Ол Шиньекто тасқыншағында, қазіргі Нью-Брансуик провинциясының Strait Shores қауымдастығының оңтүстік-шығысында орналасқан. Бұл форт Ата Ле Лутр соғысы кезінде салынды және қазір Канаданың Ұлттық тарихи орны болып табылады, ол Нортумберленд бұғазына қарап тұр.
Fort Gaspareaux (later Fort Monckton) was a French fort at the head of Baie Verte near the mouth of the Gaspareaux River and just southeast of the modern community of Strait Shores, New Brunswick, Canada, on the Isthmus of Chignecto. It was built during Father Le Loutre's War and is now a National Historic Site of Canada overlooking the Northumberland Strait.
Ле Лутр әкесінің соғысы
1710 жылы британдықтардың Акадияны басып алуына қарамастан, Жаңа Шотландияны негізінен католик акадиялықтар мен микмактар мекендеді. Әйгілі Ле Лутр соғысы 1749 жылдың 21 маусымында 13 кемемен Халифакс қаласын құруға келген Эдвард Корнуоллиспен басталды. Британдықтар дереу басқа елді мекендерді салуға кірісті. Микмактар, акадиялықтар және француздардың жаңа протестанттық елді мекендерге жасауы мүмкін шабуылдардан қорғану үшін Халифакста (1749), Дартмутта (1750), Бедфордта (Форт Саквилл) (1751), Луненбургте (1753) және Лоуренстаунда (1754) британдық бекіністер салынды. Халифакс құрылғаннан кейін 18 ай ішінде британдықтар Жаңа Шотландия түбегін де қатаң бақылауға алып, барлық маңызды акадиялық қауымдастықтарда бекіністер салды: қазіргі Уиндзор (Форт Эдуард), Гранд Пре (Форт Вье Логос) және Чиньекто (Форт Лоуренс). (Акадияның тағы бір ірі орталығы – Жаңа Шотландиядағы Аннаполис Роялда бұрыннан британдық бекініс болған. Кобекид бекініссіз қалды.) Луисбург пен Квебек арасындағы жалғыз құрлық жолы Бай Вертеден Чиньекто арқылы, Фанди шығанағы бойымен және Сент-Джон өзенімен өтетін. Халифакс құрылғаннан кейін француздар оның қандай қауіп төндіретінін және Сент-Джон өзенінің дәлізі Квебек қаласына шабуыл жасау үшін пайдаланылуы мүмкін екенін бірден түсінді. Бұл маңызды қақпаны қорғау үшін 1749 жылдың басында француздар 18 ай ішінде үш бекініс салды: біреуі Бай Вертеде (Форт Гаспаро), біреуі Чиньектода (Форт Бозежур), ал екіншісі Сент-Джон өзенінің сағасында (Форт Менагуэш). Бұл, негізінен, шағын гарнизонмен күзетілген, нығайтылған қойма болды. Ол 1751 жылы маркиз де ла Йонкьердің бұйрығымен Форт-Бозежур мен Луисбург және Квебек арасындағы бекет ретінде салынды. Бастапқыда ол 180 фут (60 метр) шаршы және арықпен қоршалған топырақтан жасалған құрылыс болды. Әр бұрышта кішкентай зеңбіректермен жабдықталған блокхаус орналасқан. 1753 жылға қарай бекіністе бір уақытта 12-14 сарбаздан аспады. Чиньекто тас жолы арқылы Форт-Бозежурмен байланыс бастапқыда ежелгі тасымал жолы арқылы жүзеге асырылды, бірақ 1754 жылы екі бекіністі байланыстыратын жол салынды. Жазда Квебек, Луисбург және Франциямен теңіз арқылы байланыс мүмкін болды.
Despite the British Conquest of Acadia in 1710, Nova Scotia remained primarily occupied by Catholic Acadians and Mi'kmaq. Father Le Loutre's War began when Edward Cornwallis arrived to establish Halifax with 13 transports on June 21, 1749. The British quickly began to build other settlements. To guard against Mi'kmaq, Acadian and French attacks on the new Protestant settlements, British fortifications were erected in Halifax (1749), Dartmouth (1750), Bedford (Fort Sackville) (1751), Lunenburg (1753) and Lawrencetown (1754). Within 18 months of establishing Halifax, the British also took firm control of peninsula Nova Scotia by building fortifications in all the major Acadian communities: present day Windsor (Fort Edward); Grand Pre (Fort Vieux Logis) and Chignecto (Fort Lawrence). (A British fort already existed at the other major Acadian centre of Annapolis Royal, Nova Scotia. Cobequid remained without a fort.) The only land route between Louisbourg and Quebec went from Baie Verte through Chignecto, along the Bay of Fundy and up the Saint John River. With the establishment of Halifax, the French recognized at once the threat it represented and that the Saint John River corridor might be used to attack Quebec City itself. To protect this vital gateway, at the beginning of 1749, the French strategically constructed three forts within 18 months along the route: one at Baie Verte (Fort Gaspareaux), one at Chignecto (Fort Beauséjour) and another at the mouth of the Saint John River (Fort Menagoueche). Effectively a fortified warehouse manned by a small garrison, it was built in 1751 by the order of the Marquis de la Jonquière as a way station between Fort Beauséjour and Louisbourg and Québec. It was originally a palisaded earthwork, measuring 180 feet (60 metres) square and surrounded by a ditch. At each corner was a blockhouse equipped with small bore cannon. By 1753, there was never more than 12 or 14 soldiers stationed at the fort at the same time. Communication with Fort Beauséjour across the Isthmus of Chignecto was at first via an ancient portage route, but, in 1754, a road was built linking the two forts. Communication by sea was possible in the summer to Québec, Louisbourg and France.
Жеті жылдық соғыс
Жеті жылдық соғыс кезінде (француздар мен үндістер соғысы деп те аталады), 1755 жылы Форт-Бозжур шайқасынан кейін британдықтар полковник Джон Уинслоу басқаратын 300 саяхатшыны Форт-Гаспароны басып алу үшін жіберді, ол кезде капитан Виллерайдың басқаруында болды. Бұл оқиға тез орындалды, ал форт Форт Монктон деп аталды (колониялық әкімші Роберт Монктонның құрметіне) және ағылшын гарнизонына тапсырылды. 1756 жылдың көктемінде Микмак ополченнясы Монктон фортынан (бұрынғы Форт-Гаспаро) отын жинауға шыққан топқа шабуыл жасап, тоғызынан бас сүйегін алды. Осы сарбаздардың қалдықтары форттағы кішкентай әскери зиратта сақталған. Британдықтар сол жылы фортты тастап кетті.
During the Seven Years' War (also known as the French and Indian War), immediately after the Battle of Fort Beauséjour in 1755, the British sent 300 men, led by Colonel John Winslow, to take Fort Gaspareaux, then under the command of Captain Villeray. This was quickly accomplished, and the fort was renamed Fort Monckton (after colonial administrator Robert Monckton) and put under the charge of an English garrison. In the spring of 1756, Mi’kmaw militia ambushed a wood gathering party from Fort Monckton (former Fort Gaspareaux), and scalped nine of them. These soldiers' remains are in a small military graveyard at the fort. The British abandoned the fort later in the same year.
Ұлттық тарихи нысан
1930 жылдары Ұлттық тарихи орындар мен ескерткіштер кеңесі бұл бекініс еске алу үшін тас үйіндісін (қалмақ ескерткіші) орнатты. Қазіргі таңда бұл орын қоршалған алаңнан тұрады. Бұрын бекініс ішкі жағынан қоршаумен қоршалған болатын. Шағын зират бар, ондағы қабір тастары бүгінде оқылмайды. 1972 жылы қараусыз шам құрылысы орнатылды.
A stone cairn was erected by the National Historic Sites and Monuments Board in the 1930s to commemorate the fort. The site today consists of a ditched enclosure. Palisaded grounds once surrounded the grounds on the inside of the ditch. There is a small cemetery the headstones are now illegible. An unmanned light structure was erected in 1972.
Қауымдастықтар
Музей CMA, CHIN және Канаданың виртуалды мұражайларымен байланыста.
The Museum is affiliated with: CMA, CHIN, and Virtual Museum of Canada.