Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Англияның Оксборо қаласындағы ор шарбақты үй
Moated country house in Oxborough, England
Оксбург залы – Англияның Норфолк графтығындағы Оксбородағы ор шарбақты үй. Зал 1482 жылы бекініс салуға рұқсат алған сэр Эдмунд Бедингельд үшін салынған. Бедингельдтер 15 ғасырдың басында неке арқылы Оксборо иелігіне ие болды, және сол кезден бері отбасы осы залда тұрып келеді, бірақ 1952 жылы меншік құқығы Ұлттық сенім қорына (National Trust) өтті. Үй 19 ғасырдың ортасында Джон Чесселл Баклер және Август Пугиннің жетекшілігімен кең ауқымды қайта жаңартудан өтті.
Oxburgh Hall is a moated country house in Oxborough, Norfolk, England. The hall was built for Sir Edmund Bedingfeld who obtained a licence to crenellate in 1482. The Bedingfelds gained the manor of Oxborough through marriage in the early 15th century, and the family has lived at the hall since its construction, although ownership passed to the National Trust in 1952. The house underwent extensive refurbishment in the mid 19th century under John Chessell Buckler and Augustus Pugin.
Тарих
Орта ғасырдың соңында салынған, ішкі аулаға бұрылған алып үйдің мысалы – Оксбург, әр қабырғасы 75 метрлік шаршы ормен қоршалған және бастапқыда жабық болған. 1772 жылы сэр Ричард Бедингфельд үшін қақпа үйіне қараған зал бөлігі бұзылып, U пішіндес үй ашық қалды, U-дың ашық ұшы оңтүстікке қарады. Кіреберіс солтүстік жағындағы үш аркалы көпір арқылы жасалған, ол бекітілген қақпа үйіне апарады. Бұл қақпа үйін Николаус Певснер «15 ғасыр Англиясының кірпіш қақпа үйлерінің ең көрнектісі» деп сипаттаған. Қақпа иесінің күші мен мәртебесін көрсету үшін салынған, бірақ нығайту ретінде оның құндылығы көбінесе символдық; ол жеті қабатқа дейін көтерілген биік көпбұрышты мұнаралармен қоршалған, ал екі жағына симметриялық қанаттар созылған, олардың ішкі құрылымының айырмашылығы сырттан көрінбейді. 1835 жылы U-дың ашық ұшы орталық ауланы қайта жасайтын, бірақ археологиялық тұрғыдан дұрыс емес, көрнекті диапазонмен толтырылды. Виктория дәуіріндегі басқа да қосымшалар фламанд стиліндегі қадамды қақпалар, алып оңтүстік-шығыс мұнарасы, ормен асып тұратын терезелер және терракотадан жасалған түтін шығаратын құбырлар. Қабырғамен қоршалған асүй бақшасына төрт мұнара салынды. 1830 жылдары сэр Генри Ричард Пастон Бедингфельд, Джон Чесселл Баклер және Август Пугинге залды қалпына келтіру және дамыту тапсырылды. Капелла салынды, ал қабырғалы асүй бақшасы мен гүлзар қайта жаңартылды. Тұрақ блогы да қосылды. Зал Николас Оуэн салған дін қызметкерлері жасырынатын ойықпен танымал. Католик Бедингфельдтер дін қызметкерлерін жасыру үшін дәретхана арқылы кіретін шкаф жасады. Зал сонымен қатар Оксбург ілгектерімен де әйгілі – бұл Мэри, Шотландия королевасы және Хардвиктің Бессі тіккен тоқыма ілгектер. Мэри Англияда Шрусбери графының күзетінде тұтқында отырғанда осы жұмыстардың үстінде жұмыс істеді. 1830 жылдары үйдің оңтүстігінде және батысында ландшафттық саябақ салынды. Осы кезде ордың шығысында француз партері жасалды, ал жаңа капелланың батысында демалыс алаңы құрылды. Жоба 1946 жылы RAF әуе зерттеуі кезінде түсірілген фотосуреттерді пайдалану арқылы жүзеге асырылады және жергілікті жануарлар дүниесі үшін қолайлы ортаны қайта құру үшін 227 ағаш отырғызылады.
An example of a late medieval, inward facing great house, Oxburgh stands within a square moat about 75 metres on each side, and was originally enclosed; the hall range facing the gatehouse was pulled down in 1772 for Sir Richard Bedingfeld, providing a more open U shaped house, with the open end of the U facing south. The entrance, reached by a three arched bridge on the north side, is through a fortified gatehouse, described by Nikolaus Pevsner as "the most prominent of the English brick gatehouses of the 15th century". The gate was designed to evoke the owner's power and prestige, though as fortification its value is largely symbolic; it is flanked by tall polygonal towers rising in seven tiers, with symmetrical wings extending either side that reveal nothing on the exterior of their differing internal arrangements. About 1835 the open end of the U was filled in with a picturesque, by no means archaeologically correct range that recreated the central courtyard. Other Victorian additions include the Flemish style stepped gables, the massive southeast tower, the oriel windows overhanging the moat and terracotta chimneys. Four towers were added to the walled kitchen garden. In the 1830s under Sir Henry Richard Paston Bedingfield, John Chessell Buckler and Augustus Pugin were commissioned to restore and develop the hall. A chapel was added, and the walled kitchen garden and flower gardens were rebuilt. A stable block was also added. The hall is known for its priest hole, constructed by Nicholas Owen. The Catholic Bedingfelds constructed the closet, accessed through a lavatory, to enable the concealment of priests. The hall is also notable for the Oxburgh Hangings, needlework hangings by Mary, Queen of Scots and Bess of Hardwick. Mary worked on these while imprisoned in England, in the custody of the Earl of Shrewsbury. A landscape park was laid out to the south and west of the house in the 1830s. A French parterre was laid out to the east of the moat at this time and a pleasure ground to the west of the new chapel was also created. The project will be informed by the use of photographs taken during an RAF aerial survey in 1946 and will see the planting of 227 trees to recreate habitats for local wildlife.
Сәулет және сипаттама
Зал 1951 жылдан бері Англияның Ұлттық мұра тізіміне бірінші санатта енгізілген. Бұл – ең жоғары деңгейдегі марапаттама. Сарайдың ландшафтылық және ресми бақтары 1987 жылдан бері Тарихи саябақтар мен бақтар тізімінде екінші санатта тіркелген.
The hall has been listed Grade I on the National Heritage List for England since 1951. This is the highest level of designation. The landscaped and formal gardens of the hall have been Grade II listed on the Register of Historic Parks and Gardens since 1987.