Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Пол Джеффри Шаритс (7 ақпан 1943 жыл, Денвер, Колорадо – 8 шілде 1993 жыл, Буффало, Нью-Йорк) – көрікті өнер шебері, ең алдымен тәжірибелік немесе авангардтық кино саласындағы еңбектерімен танымал. Ол Тони Конрад, Холлис Фрэмптон және Майкл Сноу сияқты суретшілермен бірге құрылымдық кино қозғалысының өкілі ретінде белгілі болды. Пол Шаритстің кино жұмысы негізінен үздіксіз кино оралымдарын, бірнеше проекторларды және тәжірибелік дыбырақауларды (оның 1975 жылғы «Шаттер интерфейсі» фильмінде кеңінен қолданылған) қамтитын инсталляцияларға бағытталған.
Paul Jeffrey Sharits (February 7, 1943, Denver, Colorado—July 8, 1993, Buffalo, New York) was a visual artist, best known for his work in experimental, or avant garde filmmaking, particularly what became known as the structural film movement, along with other artists such as Tony Conrad, Hollis Frampton, and Michael Snow. Paul Sharits' film work primarily focused on installations incorporating endless film loops, multiple projectors, and experimental soundtracks (prominently used in his 1975 film Shutter Interface).
Өмір
Шаритс Колорадо штатының Денвер қаласында дүниеге келді және Денвер университетінің өнер мектебінде сурет салудан BFA дәрежесін алды, онда ол Стен Бракхедждің шәкірті болды. Сонымен қатар, ол Индиана штатының Блумингтон қаласындағы Индиана университетінде оқып, Визуалды дизайн бойынша магистр дәрежесін алды. 1960 жылдың шілде айында ол Франсис Трухильо Никеркке үйленді, ал 1965 жылы олардың Кристофер есімді ұлы дүниеге келді. 1970 жылы олар ажырасып кетті. Содан кейін ол Мэриленд өнер институтының колледжінде, Антиохия колледжінде және SUNY Buffalo-да (оны Джеральд О'Грейди Тони Конрад пен Холлис Фрэмптонмен бірге жұмысқа алған) оқытушы болып жұмыс істеді.
Sharits was born in Denver, Colorado, and earned a B. F. A. in painting at the University of Denver's School of Art where he was a protégé of Stan Brakhage. He also attended Indiana University in Bloomington, Indiana where he received an M. F. A. in Visual Design. In July 1960, he married Frances Trujillo Niekerk, and in 1965 they had a son, Christopher. They divorced in 1970. He was subsequently a teacher at the Maryland Institute College of Art, Antioch College, and SUNY Buffalo (where he was hired by Gerald O'Grady along with Tony Conrad and Hollis Frampton).
Шығармалары
Шаритстің 1960 жылдардағы, ең көп танылған кезеңдегі шығармаларына «жыпылықтау» фильмінің ықпалды туындылары, мысалы, Ray Gun Virus, Piece Mandala/End War, N:O:T:H:I:N:G, T,O,U,C,H,I,N,G (ақын Дэвид Франкс қатысқан) және S:TREAM:S:S:ECTION:S:ECTION:S:S:ECTIONED кірді. Оның 70-ші жылдардағы шығармалары қазіргі заманғы инсталляциялық өнердің алға басушыларының бірі болды. Оның шығармаларында зорлық тақырыбы үстемдік етеді. Оның шығармалары Антология кино мұрағатында сақталған және The Film Makers' Cooperative және Canyon Cinema тарапынан таратылады.
Sharits' works of the 1960s, when he received the widest acclaim, included influential "flicker" films such as Ray Gun Virus, Piece Mandala/End War, N:O:T:H:I:N:G, T,O,U,C,H,I,N,G (featuring poet David Franks), and S:TREAM:S:S:ECTION:S:ECTION:S:S:ECTIONED. His works of the 70s were among the forerunners of contemporary installation art. Themes of violence permeate his work. His work has been preserved by Anthology Film Archives and is distributed by The Film Makers' Cooperative and Canyon Cinema.
Өлім
1980 жылдардың аяғында Шаритс жергілікті барда қарындан атылды. Ол бұл оқиғаның жаңсақ екенін, оны басқа біреумен шатастырғандықтан болғанын айтты. Кейіннен ол жарақатынан жазылуға тырысқанда депрессияға түсті, сондай-ақ Лори атты дизайнермен қарым-қатынасын үзді. Шаритс 1993 жылы Нью-Йорк штатының Буффало қаласында қайтыс болды. Бұл оның фильмдегі әріптестері Джеймс Блю мен Холлис Фрэмптонның қайтыс болған орнымен бірдей екені, бұрынғы Джордж Истмен үйінің директоры Энтони Бэннонның сөзінде атап көрсетілді.
In the late 1980s, Sharits was shot in his stomach at a local bar. He claimed the incident to have been an accident, for he was mistaken for someone else. He later experienced bouts of depression trying to recuperate from his wound, as well as having broken up with a designer named Laurie. Sharits later died silently in 1993, in Buffalo, New York, noted to be the same death place as his film colleagues, James Blue and Hollis Frampton, in a eulogy by former director of George Eastman House, Anthony Bannon.
Толық емес/каталогталмаған шығармалар
Бес мексикалық пирамида (шамамен 1981 ж.)
У (шамамен 1981 ж.)