Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Роберт Уильям Радклиф Доллинг (1851–1902), көбінесе Әке Доллинг деп аталатын, негізінен Лондон мен Портсмут қалаларында қызмет еткен ирландтық англо-католик священнигі.
Robert William Radclyffe Dolling (1851–1902), often referred to as Father Dolling, was an Irish Anglo Catholic priest who served mainly in London and Portsmouth.
Өмір
Доллинг 1851 жылдың 10 ақпанында Даун графтығының Магералин қаласында Роберт Доллинг пен Элизаның (құрметті есімі Александр) ұлы болып дүниеге келді. Әкесі жер агенті болған. Он жасында оны Гертфордширдегі Стивендж қаласындағы Грандж мектебіне оқуға жіберді. 1864 жылы ол Харроу мектебіне, содан кейін Кембридждегі Тринити колледжіне түсті, бірақ бір жылдан кейін денсаулығына байланысты оқуын тоқтатты. Ол біршама уақыт шетелде, көбінесе Флоренцияда тұрды, бірақ 1870 жылы анасы қайтыс болғаннан кейін Ирландияға оралды және әкесіне жер агенттігі жұмысында көмектесті. 1878 жылдан 1882 жылға дейін ол Холборндағы Сент-Албанның Артур Стэнтон құрған Пошташылар лигасының үйлерінің бірінің сақшысы болды. 1883 жылы ол Дорсеттегі Корскомбеде пасторлыққа бекітілді, бірақ Лондон қаласында Степнидегі Сент-Мартин миссиясының жетекшісі ретінде қызмет етті. 1885 жылы оның миссиясының Степнидегі Свято-Троицкий приходымен қарым-қатынасы туралы туындаған қиындық оның отставкаға кетуіне себеп болды, содан кейін ол Винчестер колледжінің миссиясы Ландпорттағы Сент-Агата шіркеуінің басшылығын қабылдады. Ол онда жасаған реформалар «Портсмут шұңқырында он жыл» (Лондон, 1896) атты еңбегінде сипатталған. 1895 жылы ол Винчестердің жаңа епископы Рэндалл Дэвидсон шіркеудің жаңа ғимаратында қызмет етуге лицензия беруден бас тартқандықтан тағы да отставкаға кетті, себебі ол үшінші алтарьды өлгендерге арналған қабірлермен байланыстыруды жоспарлаған. Миссияда болған кезінде ол 50 000 фунт стерлингтен астам ақша жұмсады. Ол отставкаға кеткен кезде қаржыны көптеп жинағанына қарамастан, 3090 фунт стерлингтік берешек қалды, оған Доллинг жауапты болды. Ол кітаптарын сату және қосымша қаржы жинау арқылы осы берешекті төледі. 1897 жылы Доллинг АҚШ-қа сапар шекті, онда оның уағыздары жақсы қабылдады. Келесі жылы ол Ұлыбританияға оралып, Поплардағы Сент-Сэвиор шіркеуінің викары болды және 1902 жылдың 15 мамырында Лондонның Оңтүстік Кенсингтонында қайтыс болғанға дейін осы лауазымда қалды.
Dolling was born on 10 February 1851 in Magheralin, County Down, the son of Robert Dolling and Eliza (née Alexander). His father was a land agent. At the age of ten, he was sent to school at the Grange in Stevenage, Hertfordshire. In 1864, he went to Harrow School and then Trinity College, Cambridge, but left about a year later due to health problems. He lived abroad for a while, principally in Florence, but returned to Ireland upon the death of his mother in 1870, and assisted his father in the land agency work. From 1878 to 1882 he was warden of one of the houses of the Postmen's League, started by Arthur Stanton of St Alban's, Holborn. He was ordained in 1883 to a curacy at Corscombe, Dorset, but resided in London as head of St Martin's Mission, Stepney. In 1885 a difficulty as to the relation of his mission to Holy Trinity Parish, Stepney, led to his resignation, and he next accepted the charge of St Agatha's, Landport, the Winchester College mission. The reforms he accomplished there were described in his Ten Years in a Portsmouth Slum (London 1896). In 1895 he again resigned owing to the refusal of Randall Davidson, the new Bishop of Winchester, to grant him a licence to officiate at the parish's new church on account of his intention specially to associate a third altar with masses for the dead. During his time at the mission he spent a little over £50,000. Despite extensive fundraising when he resigned there was still an outstanding debt of £3,090, for which Dolling was responsible. He paid this off through sales of his book and further fundraising. In 1897 Dolling visited the United States, where his preaching made an impression. He returned to the UK in the following year as vicar of St Saviour's, Poplar, and retained the living until his death in South Kensington, London, on 15 May 1902.