Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Тоғыз өмір – Урсула К. Ле Гуиннің 1968 жылғы ғылыми фантастикалық повесі. Алғаш рет Playboy журналында жарияланған (кейін The Wind's Twelve Quarters жинағында қайта басылды), бұл әңгіме адам клондау арқылы өзіндік сана мен басқалар туралы түсініктерді зерттейді. Жарияланған кезде Ле Гуин оны толық атымен емес, әріптерімен (U. K. Le Guin) жариялауды жөн көрді, себебі Playboy редакциясы әйел автордың оқырмандарды "қынжылтуы" мүмкін екенін ұсынған. Ле Гуин былай деді: "Playboy сол кезде санасын жаңартпағаны таңқаларлық емес, бірақ мен олармен қаншалықты ойсыз келіскенімді қазір ғана түсініп, таң қалып тұрмын. Бұл мен редактор немесе баспагерден, әйел жазушы ретінде, жыныстық дискриминация деп түсінген алғашқы (және жалғыз) жағдай болды; және бұл соншалықты абсурдты, соншалықты күлкілі көрінді, мен оның маңызды екенін байқамадым". Бұл әңгіме алғаш рет ұлттық деңгейде танымал болғанда, президент Линдон Б. Джонсон Playboy журналында оны тауып, жоғары баға берген. Президенттің қолдауы әңгіменің ел бойынша тез тарауына және өте жағымды нәтижелерге әкелді. 1969 жылы бұл повесть ең үздік повесть номинациясы бойынша «Небюла» сыйлығына ұсынылды. «Тоғыз өмір» – Ле Гуиннің «қатаң ғылыми фантастика» деп сипаттаған, өзіндік сана ұғымын зерттеу үшін клондау идеясын пайдаланған сирек әңгімелерінің бірі.
Nine Lives is a 1968 science fiction novelette by Ursula K. Le Guin. Originally published in Playboy magazine (it was reprinted in The Wind's Twelve Quarters), the story uses human cloning to explore perceptions of self and other. When it was published, Le Guin opted for publishing it under her initials (U. K. Le Guin) rather than her name, as per Playboy suggestion that a female author would make its readers "nervous". Le Guin has said "It's not surprising that Playboy hadn't had its consciousness raised back then, but it is surprising to me to realize how thoughtlessly I went along with them. It was the first (and is the only) time I met with anything I understood as sexual prejudice, prejudice against me as a woman writer, from any editor or publisher; and it seemed so silly, so grotesque, that I failed to see that it was also important." It was first recognized on the national level when president Lyndon B. Johnson found the story in Playboy and heavily endorsed it. The presidential endorsement caused the story to spread across the country very rapidly, with an extremely positive result. It was nominated for the Nebula Award for Best Novelette in 1969. "Nine Lives" is one of the few stories Le Guin has described as being "hard core" science fiction, using the concept of cloning to explore the concept of the "self".
Тақырыптар
"Тоғыз өмір" атты туындының негізгі тақырыбы – "өз" санасы. Кейбір сыншылар "Тоғыз өмір" туындысы "этикалық және әлеуметтанулық дилеммаларды бейнелеу үшін технологияны қолдану" тақырыбын да зерттейді, одан бөлек клондау, зерттеу, параноя және апат тақырыптары арқылы адамзат пен сана идеяларын қарастырады. Басқа сыншылар "Тоғыз өмір" туындысын көбінесе "нақты" ғылыми фантастика деп санайды, ол көзқарас тұрғысынан күдік тудырмайды және жасырын хабарламалар жоқ.
The overarching theme in "Nine Lives" is the concept of the self. Some critics believe that "Nine Lives" also explores the theme of using "technology to illustrate ethical and sociological dilemmas," in addition to examining ideas of humanity and consciousness through the themes of cloning, exploration, paranoia, and disaster. Other critics regard "Nine Lives" as being more "straight" Science Fiction, that doesn't challenge ideas of perspective or weave in messages.