Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Янош Майлат немесе граф Джон (5 қазан 1786 – 3 қаңтар 1855), венгр тарихшысы және ақыны, Пешт қаласында дүниеге келген. Алдымен үйде білім алған, кейіннен Эгерде (Эрлау) философия, ал Гьёрде (Рааб) құқық тағылымдаған. Оның әкесі, граф Жозеф Майлат, Австрия мемлекеттік министрі болғандықтан, оған мемлекеттік қызметте орналасуға көмектескен. Майлат өзін тарихи зерттеулерге және мажар халық ертегілерін неміс тіліне аударуға арнады, сондай-ақ өз елінің ең көрнекті ақындарының шығармаларынан үзінділерді жариялады. Сонымен қатар, Майлат өзінің лирикалық туындыларында, ескі неміс өлеңдерін өңдеу және бейімдеу саласында айтарлықтай талант көрсетті. Өмірінің көп бөлігін Пешт немесе Венада өткізген, бірақ қайтыс болғанға бірнеше жыл бұрын Мюнхенге көшіп, онда кедейлікке және үлкен күйзеліске тап болды. Соңында, үлкен құмарлыққа беріліп, ол және оның ұзақ жылдар бойы серігі және хатшысы болған қызы Генриетте 1855 жылғы 3 қаңтарда Мюнхеннен оңтүстік-батысқа қарай шамамен бірнеше шақырым жерде орналасқан Старнберг көліне өзін-өзі тастап өлді. Оның тарихи еңбектерінің ең маңыздылары – «Мадьяр тарихы» (Вена, 1828–1831, 5 том; 2-ші басылымы, Регенсбург, 1852–1853) және «Австрия империясының тарихы» (Гамбург, 1834–1850, 5 том). Мажар тілінен жасаған метрикалық аудармаларының ішінде «Magyarische Gedichte» (Штутгарт және Тюбинген, 1825) және «Himfys auserlesene Liebeslieder» (Пешт, 1829; 2-ші басылымы, 1831) ерекше аталады. Халық мүхиттеріне бағалы үлес ретінде «Magyarische Sagen, Marchen und Erzahlungen» (Брюнн, 1825; 2-ші басылымы, Штутгарт және Тюбинген, 1837, 2 том) жарық көрді.
János Majláth, or Count John (5 October 1786 – 3 January 1855), Hungarian historian and poet, was born at Pest. First educated at home, he subsequently studied philosophy at Eger (Erlau) and law at Győr (Raab), his father, Count Joseph Majlath, an Austrian minister of state, eventually obtaining for him an appointment in the public service. Majláth devoted himself to historical research and the translation into German of Magyar folk tales, and of selections from the works of the best of his country's native poets. Moreover, as an original lyrical writer, and as an editor and adapter of old German poems, Majlath showed considerable talent. During the greater part of his life he resided either at Pest or Vienna, but a few years before his death he removed to Munich, where he fell into a state of destitution and extreme despondency. Seized at last by a terrible infatuation, he and his daughter Henriette, who had long been his constant companion and amanuensis, drowned themselves in the Lake of Starnberg, a few miles south west of Munich, on 3 January 1855. Of his historical works the most important are the Geschichte der Magyaren (Vienna, 1828–1831, 5 vols; 2nd ed., Ratisbon, 1852–1853) and his Geschichte des Österreichischen Kaiserstaats (Hamburg, 1834 1850, 5 vols). Especially noteworthy among his metrical translations from the Hungarian are the Magyarische Gedichte (Stuttgart and Tübingen, 1825); and Himfys auserlesene Liebeslieder (Pest, 1829; 2nd ed., 1831). A valuable contribution to folk lore appeared in the Magyarische Sagen, Marchen und Erzahlungen (Brünn, 1825; 2nd ed., Stuttgart and Tübingen, 1837, 2, vols).