Уильям Фуллер: Эли және Дарем соборларының деканы

Кіріспе

Элли және Даремнің англиялық деканы Уильям Фуллер. Уильям Фуллер (шамамен 1580-1659 жж.) – Элли деканы, кейін Дарем деканы болған. Ол 1640 жылдардың басында приходтан (қауымдан) және Парламенттен үлкен қарсылыққа тап болды.

Өмір

1580 жылы немесе шамамен сол кезде дүниеге келген, Суффолк графтығының Хэдли қаласындағы Эндрю Фуллердің ұлы Уильям Фуллер Кембридж университетінің Тринити колледжінде білім алған. Ол Кембридж университетінің Сент-Катерин колледжінің мүшесі болды, онда 1625 жылы докторлық диссертациясын (D.D.) қорғады. Оның қабілеттері оны I Джеймс патшаға ұсынды, ол оны өз капелландарының бірі етіп тағайындады. Сэр Герваз Клифтон оны Нотингемшир графтығының Вестон ауылындағы пасторлыққа ұсынды. I Чарльз патша тұсында ол капелландық қызметін жалғастырды және 1628 жылдың 3 шілдесінде Лондон қаласындағы Крипплгейтсіз Сент-Джайлз шіркеуінің викарийлігін қоса атқаруға рұқсат алды. 1636 жылдың 27 маусымында Генри Цезарь қайтыс болғаннан кейін, ол Эли деканатына тағайындалды. 1641 жылдың қазан айында Сент-Джайлз шіркеуінің бірнеше тұрғындары парламентке оны қызметтен шеттету туралы петиция жазды. Олар, қауым өте тығыз қоныстанған және кірісі жылына 700 фунт стерлингке жететін болса да, Фуллердің бірнеше шіркеуді басқаратынын, тұрақты түрде тұрмайтынын және «католиктік жаңашыл» екенін айтты. Оған қарсы сегіз айып тағылды. Олар Фуллердің көмекшісі Тимоти Хаттонның ішімдік ішіп, би билеп, құдайға қарсы әндер айтқанын мәлімдеді. Парламенттің Төменгі палатасы оны уағыздарының мазмұны үшін кінәлі деп шақырды. Ол қатысудан бас тартқандықтан, оны қамауға алуға бұйрық берілді, бірақ 1641 жылдың 11 қарашасында кепілдікпен босатылды. 1642 жылдың шілдесінде Фуллер мен Хаттонды шіркеуде патшаның соңғы жарлығын оқыды деген айыппен шақырды. Фуллер оны оқуға бұйрық бермегенін жоққа шығарды, шындығында ол Хаттонға басқаша бұйрық берілгенше оқымауға кеңес берген. Ол босатылды, бірақ Хаттон патшаның түрмесіне қамалды, онда ол шамамен бір ай болды. 1643 жылдың 18 ақпанында Фуллердің ақшасына тәркілеу салуға бұйрық берілді. Ол Эссекс графының бұйрығымен 500 фунт стерлинг алынғанын мәлімдеді. 1645 жылы ол Оксфордта патшаның жанында болды және сол жылдың 12 тамызында докторлық дәрежесіне ие болды. Чарльз оның уағыздарына риза болды және оны Дурхам деканы етіп тағайындады, ол 1646 жылдың 6 наурызында қызметке кірді. Соңында ол Лондонға көшіп, 1659 жылдың 13 мамырында Крипплгейттегі Сент-Джайлз ауданында 79 жасында қайтыс болды. Билік оның туыстарының Сент-Джайлз шіркеуінде жерлеу туралы өтінішін қабылдамады, сондықтан ол Сент-Ведаст шіркеуінің оңтүстік бөлігінің соңында, Фостер-Лейн көшесінде жерленді.

Born in or about 1580, the son of Andrew Fuller of Hadleigh, Suffolk, William Fuller was educated at Trinity College, Cambridge. He was a fellow of St. Catharine Hall, Cambridge, where he took the degree of D. D. in 1625, and is said to have been a good linguist and an excellent preacher. These gifts recommended him to James I, who made him one of his chaplains. By Sir Gervase Clifton he was presented to the rectory of Weston, Nottinghamshire. Under Charles I he was continued in his chaplaincy, and on 3 July 1628 he received a dispensation to hold also the vicarage of St. Giles without Cripplegate, London. On the death of Henry Caesar, 27 June 1636, he was promoted to the deanery of Ely. In October 1641 some of the parishioners of St. Giles's petitioned parliament for his removal. They complained that, though the parish was very populous and the living worth £700 a year, Fuller was pluralist, non resident, and a 'popish innovator.' Altogether eight articles were exhibited against him. They alleged against Fuller's curate, Timothy Hutton, that he drank, danced and sang profane songs. The House of Commons summoned him as a delinquent, for the content of his sermons. For refusing to attend he was ordered into the custody of the serjeant at arms, but on giving substantial bail he was released on 11 November 1641. In July 1642 Fuller and Hutton, were sent for on a charge of having read the king's last declaration in church. Fuller denied having given orders for it to be read; he had in fact enjoined Hutton not to read it until directed. He was discharged but Hutton was committed a prisoner to the king's bench, where he remained for nearly a month. Fuller's money was ordered to be confiscated 18 February 1643. By warrant of the Earl of Essex, he asserted, £500 was taken from him. In 1645 he was in attendance upon the king at Oxford, and was incorporated in his doctor's degree on 12 August of that year. Charles, who admired his preaching, made him dean of Durham, in which he was installed on 6 March 1646. Ultimately he retired to London, and died in the parish of St. Giles, Cripplegate, on 13 May 1659, aged 79. The authorities having refused his relatives' request that he might be buried in the church of St. Giles, he was interred at the upper end of the south aisle of St. Vedast, Foster Lane.

Отбасы

Әйелі Кэтрин, одан кейін өмір сүрген, Фуллер үш ұл – Уильям, Роберт және Герваз, және Брайан Уолтонға үйленген екі қыз – Джейн қалдырды.